O μπαμπάκας μου στα χιόνια!

Παλιά η φωτογραφία. Κάποιοι θα σχολιάσουν τον τίτλο τούτου του άρθρου ως μελό ή πολύ παιδικό. Έτσι μου βγήκε όμως, όταν ανακάλυψα στα κιτάπια μου τούτη
την φωτογραφία. Τον καιρό που δεν υπήρχαν ούτε αλατιέρες, ούτε γκρέιντερ στη Νάουσα. Τον καιρό που πηγαίναμε σχολείο με 1,5 μέτρο χιόνι και τον δρόμο τον άνοιγαν οι γονείς μας. Το παλιό μας μαγαζί. Δεν το θυμάμαι, όπως δεν θυμάμαι και τον μαστρο Παναγιώτη με μουστάκι. Και στην χιονισμένη τέντα, δώρα των υποδημάτων "Ινδιάνα" (μάλλον ήταν οι πρόγονοι των σημερινών αθλητικών!) το Παναγ. Ελευθεριάδης. Ο μπαμπάκας μου λοιπόν, με την τσαγκάρικη ποδιά του καθαρίζει το πεζοδρόμιο του. Στο μέσο ο Γιώργος Φράγκης και δεξιά του ο Σταμάτης Ανθόπουλος (αν κάνω λάθος ας με διορθώσουν οι γνωρίζοντες). Παναγιώτης Ελευθεριάδης του Θεοδώρου, γεννημένος το 1926. Τώρα κάπου στα ουράνια θα επιδιορθώνει τα σανδάλια των αγγέλων. Αμήν!