στην Θεσσαλονίκη, μπορούν να παραλληλιστούν με την εποχή της "καρφίτσας" και την δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη, που επέφερε την παραίτηση του τότε πρωθυπουργού, Κωνσταντίνου Καραμανλή, που είχε πει το "ποιος κυβερνάει αυτό τον τόπο". Ούτε φυσικά και η σύναξη λίγων εκατοντάδων, άντε μιας-δυο χιλιάδων οπαδών του ΣΥΡΙΖΑ στο "Παλαί ντε Σπορ" μπορεί να χαρακτηριστεί ως η σύναξη της δημοκρατίας, που είχε διοργανώσει στην ίδια πόλη, στις 27 Μαΐου του 1963, η "Επιτροπή για την διεθνή ύφεση και ειρήνη". Η αναφορά του κ. πρωθυπουργού στους "αραία, αραία καμιά πενηνταρέα" κομματικούς του συντρόφους, με μια συγκέντρωση που ταλαιπώρησε επί ώρες την συμπρωτεύουσα, με τα ΜΑΤ και τις δυνάμεις ασφαλείας να είναι περισσότεροι από τους συγκεντρωμένες, στον ήρωα της δημοκρατίας, Γρηγόρη Λαμπράκη, μόνο ως πολιτική αθλιότητα μπορεί να χαρακτηριστεί. Ο Λαμπράκης κύριε πρωθυπουργέ δεν συναγελάζονταν με τον πρέσβη των ΗΠΑ, ούτε χαριεντιζόταν με τα μέλη της ηγεσίας του ΝΑΤΟ. Η επιχειρούμενη προπαγάνδα πόλωσης που δημιουργείτε, είναι η ύστατη έκφανση του Κώστα Βάρναλη.
Xτες και σήμερα ίδια κι όμοια, χρόνια μπρος, χρόνια μετά...
H ύπαρξή σου σε σκοτάδια όλο πηχτότερα βουτά.
Tάχα η θέλησή σου λίγη, τάχα ο πόνος σου μεγάλος;
Aχ, πού σαι, νιότη, πού δειχνες, πως θα γινόμουν άλλος!
Πάντως όχι αγωνιστής για την δημοκρατία κ. πρωθυπουργέ. Με τόσα νομοθετικά, μνημονιακά, διατάγματα που έχετε υπογράψει. Και με τους "μαυροφορεμένους" του "Αλεξανδρείου Μελάθρου" με τα κόκκινα περιβραχιόνια, που μας παρέπεμψαν σε άλλες εποχές.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου