Η πολυσυλλεκτικότητα στο ψηφοδέλτιο της ΝΔ από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, ως παράδειγμα κατάρτισης των αυτοδιοικητικών ψηφοδελτίων

Πολύς ο ντόρος που δημιουργήθηκε από την ανακοίνωση των υποψηφιοτήτων Τατσόπουλου και Πανούτσου από τον πρόεδρο της ΝΔ, Κυριάκο Μητσοτάκη. Η ασκούμενη κριτική από
στελέχη της ΝΔ και απλά μέλη, μπορεί να έχει ένα συναισθηματικό υπόβαθρο, αλλά στερείται λογικής. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης συστρατεύει  στελέχη από άλλους ίσως χώρους, με μόνο κριτήριο την εντιμότητα στον πολιτικό και κοινωνικό τους βίο. Το ίδιο έπραξε και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής το 1978 με την είσοδο στην φιλελεύθερη παράταξη πολλών πολιτικών της "Ένωσης Κέντρου", αλλά και του πατέρα του κ.Μητσοτάκη, τον αείμνηστο Κωνσταντίνο Μητσοτάκη. Πλειοψηφικό ρεύμα, χωρίς τον κρίσιμο "μεσαίο χώρο" που οδήγησε τον Κώστα Καραμανλή στην μεγάλη του νίκη, ενάντια στους "νταβατζήδες της διαπλοκής" το 2004, αλλά και το 2007, δεν υπάρχει. Αναφέρομαι  σε στελέχη που "υπάρχουν" για την κοινωνία, με τις όποιες διαφωνίες προς τα λεγόμενα τους. Η εύστοχη πρακτική του κ.Μητσοτάκη, πρέπει να αποτελέσει παράδειγμα συνένωσης δυνάμεων και στις εκλογές της τοπικής αυτοδιοίκησης. Ρητορικές του στυλ "αν μπει αυτός, δεν κατεβαίνω εγώ", "το ψηφοδέλτιο στις κοινότητες, στον δήμο ή την περιφέρεια θα το φτιάξουμε εμείς που...ξέρουμε και όχι οι υποψήφιοι επικεφαλής" είναι κυριολεκτικά...Λόγια του Αέρα, ή ΕΠΕΑ ΠΤΕΡΟΕΝΤΑ, όπως είναι στην ομηρική ρήση! Η πολυσυλλεκτικότητα είναι αυτονόητη, ειδικά αν οι εκλογές της τοπικής αυτοδιοίκησης γίνουν μαζί ή πριν από τις βουλευτικές, αφού ο πρώτος νόμος που θα φέρει ο κ.Μητσοτάκης, αν εκλεγεί πρωθυπουργός, είναι η κατάργηση του "Κλεισθένη". Πολλά τα ακούσματα, τα οποία έχουν αναφορές μόνο στο παρελθόν. Ψηφίζοντας τον τάδε, είναι σαν να ψηφίζεις τον δείνα, πρώην, τέως και δεν συμμαζεύεται. Αναφορές στην αναπτυξιακή συνένωση δυνάμεων....πουθενά! Στο όραμα της τοπικής αυτοδιοίκησης...πουθενά! Μόνο κόντρες της εποχής των 80ς με τα "πράσινα", "γαλάζια" και "κόκκινα" καφενεία. Και το κυριότερο; Κόντρες για να..ψοφήσει η κατσίκα του επικεφαλής, και όχι να γεμίσει το μαντρί με πολλές κατσίκες, ώστε αφού αρμεχθούν και παραγάγουν γάλα, τρέφοντας της με βιολογικά βρώματα, να μας δώσουν εξαιρετικές ποιότητας κρέας, το οποίο θα μπορέσουμε να διακινήσουμε, μέσα από την συλλογικότητα πολλών "μαντριών", καθετοποιημένα στην αγορά! Καιρός να ξεκολλήσουμε λοιπόν, αλλιώς...λαγός την φτέρη κούναγε. Μόνο που η φτέρη είναι γεμάτη ανεργία, κρατισμό και αποβιομηχάνιση. Γεμάτη λαϊκίστικα προεκλογικά επιδόματα, γεμάτη προπαγάνδα. Να μάθουμε να ψαρεύουμε χρειαζόμαστε και όχι να μας φέρνουν ψάρια. Καιρός είναι.