Σε λευκό χαρτί τη νύχτα ξαναγράφω σ’ αγαπώ
στη σκοπιά παραμιλάω τ’ όνομά σου"
Τη φύλαξα αυτή την φοβερή σκοπιά.Τελευταία στην αποθήκη πυρομαχικών της Δοβράς.Καλοκαίρι του 1985, 14 μηνών φαντάρος, παλιός στην
130 ΜΠΠ στο Σιδηρόκαστρο, νέος όμως στην 160ΜΜΒΠ στις Βαρβάρες της Βέροιας στην Α Πυροβολαρχία με τα 155αρια πυροβόλα. Λίγο καιρό μετά τηλεφωνητής στο Κέντρο Επικοινωνιών της Μοίρας με διοικητή τον Αντισυνταγματάρχη Χρήστου Παναγιώτη, καλη του ώρα.
Παραμονή το βραδυ στο φυλάκιο και άντε μετα να ανέβεις εκατοντάδες μέτρα στο δασάκι,τοτε που δεν υπήρχε ο σημερινός δρόμος. Τότε που καθε θρόισμα, καθε ήχος στο "γερμανικό νούμερο" ενεργοποιούσε όλες τις αισθήσεις σου!
Και τωρα μέσα στα χαλάσματα της κάπου βλεπεις την γόπα του μάλμπορο σου, που κρυφά κάπνιζες περιμένοντας το περίπολο ή την έφοδο για να αναγνωρίσεις. "Αλτ, τις ει; Περιπολος.Προχώρει ο περιπολάρχης". 21μηνες στο πυροβολικό.
Οχι, δεν είναι χαμένος χρόνος η στρατιωτική θητεία. Ειναι τιμή και καθήκον. Η εθνική μας άμυνα πρέπει να στηρίζεται στους στρατεύσιμους.
Πολλές ευχές στους αξιωματικούς, τα στελέχη και τους στρατεύσιμους που υπηρετούν την θητεία τους.
Και στις σειρές μου, τον Γιαννούλη, τον Παλαντζίδη, τον Μπίνο, τον Βουτσιλά που συνυπηρετήσαμε στην 160. Τρεις χρονιές με βρήκαν στο χακί.Βλεπεις τότε δεν είχαμε παραλλαγή.Η... λούφα υπήρχε βέβαια!Απριλης του 84 Ε Μοίρα Θήβα, 84 Β ΕΣΣΟ, Γενάρης του 86, εννιά του μηνός απολυτήριο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου