χρόνια για την φαμίλια του Θόδωρου και της Δέσποινας Ελευθεριάδη στην Κατράνιτσα. Πάμπτωχες εποχές, 12 χρόνια μετά την προσφυγιά απο την προγονική γη της Απολλωνιάδας της Μικράς Ασίας. Γεμάτος ευαισθησίες ο μπαμπάς μου. Όλο λέω να ξεκινήσω τα όσα κατέθεσε από ψυχής στο χαρτί και όλο το αμελώ. Πόσες πικρές οι αναμνήσεις του από τους ναζί και από τον εμφύλιο. Έχασε πατέρα και αδερφό. Ταλαιπωρήθηκε άδικα στις κορυφές των βουνών της Μακεδονίας, αιχμάλωτος των κομμουνιστών του ΔΣΕ, μετά το χτύπημα της Νάουσας τον Γενάρη του 1949. Και 3 χρόνια έχασε τη μάνα του στα 52 της χρόνια από καρκίνο.Πώς να αντέξει η κυρά Δέσποινα τοσο πόνο και νέα ξενιτιά. Πως να αντέξει ότι δεν κήδεψε ποτέ τον Χρήστο της που χάθηκε στο Βίτσι.Πως να αντέξει που δεν βρήκε παρά λίγα λειψανα του άνδρα της, μετά το ολοκαύτωμα των ναζιστών και των γερμανοτσολιάδων στο χωριό. " Ο πατέρας σου ήταν ο καλύτερος υποδηματοποιός στη Νάουσα" μου ειπε της προάλλες ο Κώστας ο Μπάλκος, δίνοντας μου ένα εργαλείο που έφτιαξε ο μαστροΠαναγιώτης για τις δερμάτινες σόλες των παπουτσιών που ετοίμαζε τέτοιες μέρες.Τον θυμάμαι τον πατέρα μου πάντα ευγενικό και εξυπηρετικό στο μαγαζί μας.Δεν τον είδα να νευριάσει ποτέ με μένα, που από πιτσιρικάς ημουν δύστροπος χαρακτήρας.Μια φορα με χτύπησε στη ζωή του, αν και μου έπρεπαν πολλές. Κουράστηκε πολύ στη ζωή του και με εντιμότητα και εργατικότητα μας μεγάλωσε. Τώρα κάπου στα ουράνια εύχομαι να αγάλλεται η ψυχούλα του. Κάθε μέρα μου λείπει, μαζι με τη μάνα μου την Καλλιόπη.Τα χρόνια περνούν εν ριπή οφθαλμού. Πότε ημουν μικρός μπροστά στην χάρτινη φάτνη του χριστουγεννιάτικου δένδρου μας, με τις αδερφές μου και ποτε έγινα 53 βαδίζοντας από αύριο στα 54, δεν το κατάλαβα.Η ζωή που περνά και χάνεται, μια στιγμή που ποτέ δεν χάνεται. Και από την πρωτοχρονιά του 1936 μεταφέρομαι στην πρωτοχρονιά του 1972. Χρόνια παιδικά. Κάποια στιγμή, όταν το θελήσει ο Κύριος, θα ανταμωθούμε όλοι μαζί, ο Θοδωρής, η Δέσποινα, ο Χρήστος, η Φωτεινή, ο Παναγιώτης, η Καλλιόπη στο επουράνιο τραπέζι.Εκει που όλοι θα γεύονται τον Θείο Έρωτα, χωρίς λύπες και πόνους.Πρωτοχρονιά 2019. Θα κόψουμε ένα κομμάτι και για τα ποθαμένα μας πατέρα.Μαζι με το κομμάτι του Χριστού και του αγιαβασίλη. Καλό σας παράδεισο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου