Πόσες βεγγέρες, χαρές,λύπες, γεννητούρια και θανάτους δεν γνώρισαν τούτα τα σπιτικά. Οδός Κοραή στη Νάουσα.Όλα
αφημένα πλέον στην φθορά του πανδαμάτορα χρόνου. Σε άλλες πόλεις, πιο τουριστικές ίσως, τούτα τα υπέροχα μακεδονίτικα κτίσματα θα αναπαλαιώνονταν, θα γινόταν τόπος νέας ζωής.Έχει δίκιο ο Μανώλης Βαλσαμίδης. Η Νάουσα βιώνει έντονα την μεγάλη φυγή των ανθρώπων της. Νέα προσφυγιά. Πόλη γερόντων, πόλη με ένδοξο παρελθόν και αβέβαιο μέλλον.Θυμάμαι κάποτε τον δήμαρχο Πολάκη να μας μιλά για το οικιστικό πρότυπο της Αράχωβας, με υποχρεωτική δόμηση με τοπικά αρχιτεκτονικά στοιχεία. Η Αράχωβα τα κατάφερε. Εμείς όχι. Δεν φταίει ο ένας. Φταίμε όλοι μας.
αφημένα πλέον στην φθορά του πανδαμάτορα χρόνου. Σε άλλες πόλεις, πιο τουριστικές ίσως, τούτα τα υπέροχα μακεδονίτικα κτίσματα θα αναπαλαιώνονταν, θα γινόταν τόπος νέας ζωής.Έχει δίκιο ο Μανώλης Βαλσαμίδης. Η Νάουσα βιώνει έντονα την μεγάλη φυγή των ανθρώπων της. Νέα προσφυγιά. Πόλη γερόντων, πόλη με ένδοξο παρελθόν και αβέβαιο μέλλον.Θυμάμαι κάποτε τον δήμαρχο Πολάκη να μας μιλά για το οικιστικό πρότυπο της Αράχωβας, με υποχρεωτική δόμηση με τοπικά αρχιτεκτονικά στοιχεία. Η Αράχωβα τα κατάφερε. Εμείς όχι. Δεν φταίει ο ένας. Φταίμε όλοι μας.



Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου