Μνήμη του πατρός Ταξιάρχου Σαγρή

Πατέρας Ταξιάρχης Σαγρής. Υπηρέτησε με ζήλο ως ιερέας το χωριό της μάνας μου, τον Στενήμαχο ή το Χωροπάνι, όπως το λέγαμε πιτσιρικάδες. Η αναθηματική στήλη στον λαμπρό Ναό των Αγίων Αναργύρων, δείχνει στους προσκυνητές το έργο που έκαμε ο μακαριστός
Ιερέας, ο παπα Ταξιάρχης, κατασκευάζοντας τον Ναό από το 1959 έως το 1961, με την σημαντική δωρεά δυο χωριανών ομογενών των ΗΠΑ. Χωριανός του παππού μου του Ζαχαρία, από την "Παλιά Ελλάδα" ο πατέρας Ταξιάρχης, ερχόταν πολλές φορές να τον επισκεφθεί στο σπίτι μας, κρατώντας του παρέα, όταν υπηρετούσε τον Ι.Ν Κοιμήσεως της Θεοτόκου στη Νάουσα, όπως και ένας άλλος Στενημαχιώτης, ο Γιώργος Ζυγώνης, ο Θεός να τους αναπαύει όλους. Μαζί με τους δωρητές, την γιαγιά μου τη Δόμνα,  την αδερφή της Αραλού και τον άνδρα της Βαγγέλη, τους θείους μου Μανώλη και Μαρία Γκίνογλου, τον ξάδερφο μου Ζαχαρία, τον θείο μου Γιάννη Μπούρα και την σύζυγο του Κατίνα, την θεία μου Ελένη Ζιώγα και τον άνδρα της Γιώργο και τα ξαδέρφια μου, τον Κώστα Μπούρα και τον Κώστα Ζιώγα, που αναχώρησαν τόσο πρόωρα για την Άνω Ιερουσαλήμ. Και φυσικά όλους τους χωριανούς μου που αναπαύονται πλέον εν παραδείσω. Μαζί τους και η Αγλαΐτσα, που ντύνονταν "Καλλινίτσα", ακολουθώντας το αρχαίο έθιμο της Ανατολικής Ρωμυλίας, απ΄όπου και ήρθαν οι Στενημαχιώτες.