Τα νωχελικά καλοκαίρια στη Νάουσα. Του Κώστα Μπλιάτκα

Πόσο πιο ήσυχη, απλή, δροσερή ήταν η ζωή μας τα νωχελικά καλοκαίρια στη Νάουσα, όταν ήμουν μαθητής στο δημοτικό. Σ´ αυτή τη γειτονιά μεγάλωνα, σ αυτό το πάρκο με την
απαράμιλλη θέα στον κάμπο.
Με το αεράκι να σου φέρνει τη φωνή του Τσιτσάνη απ τα τζουκ μποξ και τον ήχο από τις ταινίες που έπαιζαν στο θρυλικό παρακείμενο θερινό σινεμά ΟΛΥΜΠΙΟΝ που δεν υπάρχει πια.
Και παρακάτω , στο εξοχικό κέντρο " Καζίνο" όπου το πιο σημαντικό για μένα απο εκείνα τα καλοκαίρια, αυτό του 1969 μας έδωσε μια σπουδαία ανάμνηση: Την μετάδοση σε ασπρόμαυρη οθόνη , με "χιόνια" των εικόνων του Νιλ Άρμστρονγκ να πατά στο φεγγάρι.
Λες και ήταν χθες. Μια κοιτούσαμε την τηλεόραση -από τις λίγες που υπήρχαν στην πόλη- και μια το φεγγάρι του Ιουλίου προσπαθώντας να συλλάβουμε αυτο που συνέβαινε. Μεχρι που ένας συμμαθητής το...πέταξε:
-Αν προσέξτε καλά το φεγγάρι θα δείτε ότι φαίνονται οι αστροναύτες!!!!
Και έπεσε καρπαζιά τύπου Αλέκου Τζανετάκου...