Ο Μανώλης Βαλσαμίδης για το Ναό του Αγίου Μηνά Νάουσας

Πολλά από τα όσα περιμένουμε στο νέο του βιβλίο με το ίδιο θέμα "Το Ναό του Αγίου Μηνά Νάουσας" μας αποκάλυψε ο αγαπητός δάσκαλος Μανώλης Βαλσαμίδης, στην ομιλία του, το απόγευμα του Σαββάτου 5ης Μαΐου, στη "Βέτλανς"  στο πλαίσιο της Επιστημονικής Ημερίδας Τοπικής Ιστορίας «Μιλάμε για τη Νάουσα του 20ου αιώνα», που διοργάνωσε η Εταιρεία Μελετών Ιστορίας και Πολιτισμού
Ημαθίας σε συνεργασία με το Δήμο Νάουσας και την Πολιτιστική Εταιρεία Ναούσης "Μιχαήλ ο Λόγιος".  Ο Άγιος Μηνάς, κατά τον κ.Βαλσαμίδη, ακολουθεί την πόλη από την "γέννηση" της, τον 15ο αιώνα, μετρώντας επάνω του, τις "πληγές" της πόλης.
"Αποτελεί αρχιτεκτονικό,θρησκευτικό και κοινωνικό μνημείο, καθώς και Κοινοτικό Κέντρο. Στις 31 Αυγούστου το 1750 χτίζεται στον αυλόγυρο του καλλιμάρμαρη βρύση, όπως φαίνεται από την επιγραφή που υπάρχει εντοιχισμένη στον σημερινό Ναό. Γύρω του υπάρχουν κελιά-ξενώνες, κατοικία προσφύγων και πενήτων, πριν γκρεμιστούν και γίνει το σχολείο. Επίσης υπήρχε ενοριακό νεκροταφείο, όπως το 1798 ετάφη ο πρόκριτος Θωμάς Χατζηχειμώνας, που δολοφονήθηκε από τον Αλή Πασά. Το 1822 ο Άγιος Μηνάς καταστράφηκε ολοσχερώς στο Ολοκαύτωμα της Νάουσας.Κτίζεται εκ νέου την 1η Μαρτίου 1847,όπως αναφέρει η σχετική επιγραφή,17 χρόνια μετά την απόφαση του σουλτάνου, να εισέλθουν εκ νέου χριστιανοί στην πόλη. Το 1907 εξαφανίζεται το νεκροταφείο (σ.σ θυμάμαι ως επίτροπος του Ναού, κατά την διάνοιξη των θεμελίων του νέου κωδωνοστασίου, είχαν βρεθεί οστά στον τόπο εκσκαφής), ενώ το 1947 καταστρέφεται ολοσχερώς από πυρκαγιά, που ξεκίνησε από την σκεπή του (σ.σ οι πληροφορίες που έχω από την πατέρα μου αναφέρουν ότι ο Ναός εβλήθη από τροχιοδεικτικό βλήμα,κατά την ανταλλαγή πυρών, μεταξύ του Ελληνικού Στρατού και των ανταρτών, στο χτύπημα της Νάουσας. Δίπλα του υπήρχαν ισχυρές οχυρές θέσεις του Ε.Σ). Ο Μέσα Πρόδρομος υπήρξε για πολλά χρόνια, όπως και μετά το 1822, ο ενοριακός ναός που εξυπηρέτησε τους πιστούς του Αγίου Μηνά (σ.σ θυμάμαι τις λειτουργίες στον κατάμεστο Πρόδρομο πιτσιρικάς,όπου πήγαινα στον γυναικωνίτη με την μητέρα μου). Τα εγκαίνια του σημερινού, περικαλλούς, Ιερού Ναού, γίνονται ανήμερα της γιορτής του Πολιούχου της Ναούσης, Οσίου Θεοφάνους, στις 19 Αυγούστου 1952, από τον μακαριστό Μητροπολίτη Βεροίας και Ναούσης Κυρό Αλέξανδρο. Ο Ναός είναι ρυθμού, Σταυροειδούς Βασιλικής με Τρούλο, ενώ τα ντουβάρια του είναι κτισμένα όλα από πουρόπετρα. Στην είσοδο του Ναού υπάρχει μαρμάρινη ανάγλυφη του έφιππου Αγίου, έργο της Κατερίνας Χαλεπά" τόνισε, μεταξύ άλλων που κατέγραψα, αλλά, τα ...αφήνω στον ίδιο, όταν εκδώσει το βιβλίο του, για να υπάρχει και λίγο...μυστήριο! Αργότερα θα περιγράψω το θαυμαστό όραμα πιστού, αλλά όχι θρησκόληπτου ενορίτη, λίγο πριν καεί ο Ναός το 1947, όπως την μετέφερε ο αγαπητός μου Μανώλης Βαλσαμίδης, επισημαίνοντας ότι αυτή την περιγραφή την άκουσα και εγώ από τον αγαθό αυτό γέροντα, που υπηρετήσαμε μαζί στην επιτροπή του Αγιαμηνά και πλέον αναπαύεται εν κόλποις Αβραάμ.