Κατευόδιο στην καθηγήτρια και την γειτόνισσα μου, Τασούλα Μουζουράκη

Πολλά χρόνια γείτονες με την  Τασούλα Μουζουράκη, η οποία μετέστη σήμερα προς την αιώνια ζωή. Μαθηματικός στο επάγγελμα  η ίδια και ο σύζυγος της,ο αγαπητός μου Αντώνης Ταπλίδης,γιατρός, παθολόγος. Κακιά κουβέντα δεν ανταλλάξαμε. Πριν από λίγο η Στέλλα, η πρωτότοκη κόρη τους, μου ανακοίνωσε το θλιβερό άγγελμα της εκδημίας της. Η
Τασούλα Μουζουράκη, η καλή μου γειτόνισσα, η καλή μου καθηγήτρια, παρ΄όλο που δεν τα έπαιρνα και πολύ τα μαθηματικά, η εξαιρετική λυκειάρχης, η γεμάτη ήθος άνθρωπος, η Κρητικοπούλα που άφησε το νησί της και ήρθε εδώ  στη Νάουσα, με τον Αντώνη Ταπλίδη, διδάσκοντας με την συμπεριφορά τους ανθρωπιά και πολιτισμό.Κομμάτι μάλαμα και οι δυο τους. Ο Αντώνης με την προσφορά του στην ιατρική, στην αρχή ως ιδιώτης και κατόπιν ως γιατρός και διευθυντής της Παθολογικής Κλινικής του Νοσοκομείου Νάουσας, υπήρξε, για μένα, απλά ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ. Το ξέρω ότι δεν μπορεί κανένας λόγος να τον παρηγορήσει.Όπως και τα κορίτσια της, αλλά και τους συγγενείς της. Απλά θα ενώσω τις προσευχές μου, με τις προσευχές όλων όσων γνώρισαν την Τασούλα Μουζουράκη, ευχόμενος ο Άγιος Θεός να την οδηγήσει εις Ανάστασιν Ζωής. Καλό παράδεισο κυρία Τασούλα.