Διαβάζοντας το άρθρο σου που αφορά τις “μαξιμαλιστικές” προτάσεις της εταιρίας ΚΑΝΤΟΡ για την ανάπτυξη του Βερμίου θα ήθελα να κάνω μια παρέμβαση στα γραφόμενά σου.
Ως ο Γενικός Γραμματέας του Δήμου Νάουσας, για δώδεκα έτη, επί θητείας της προηγούμενης διοίκησης είχα, μεταξύ άλλων, και την ευθύνη της εποπτείας των έργων και δράσεων του Δήμου σε επίπεδο επιχειρησιακού σχεδιασμού που, όπως και εσύ πολύ σωστά επισημαίνεις, «έκανε σημαντικά έργα στην πόλη», αγγίζοντας τα 106 εκ. ευρώ.
Όσον αφορά την επέμβαση στον ποταμό Αράπιτσα πρέπει να παραδεχτούμε όλοι ότι στα
ζητήματα αισθητικής, παρεμβαίνει πάντα το υποκειμενικό κριτήριο του καθενός με τα στοιχεία της εκπαίδευσης και των εν γένει εμπειριών που διαθέτει στο διάβα της ζωής του. Έτσι λοιπόν αντιμετωπίζω θετικά την κριτική σου. Παρόλα αυτά θα σου θυμίσω ότι η μελέτη και υλοποίηση του έργου είχε και μια άλλη κριτική, αυτή του 11ου Πανελλήνιου Διαγωνισμού Αρχιτεκτόνων όπου το Μάρτιο του 2011 παρέλαβε Βραβείο Αρχιτεκτονικής έτους 2010 όχι μόνο για τον σχεδιασμό αλλά και για την υλοποίηση της εν λόγω παρέμβασης (συνημμένα το βραβείο). Εκεί λοιπόν ειδικοί επιστήμονες με αντικειμενικά- τεχνοκρατικά πλέον κριτήρια αποφάσισαν ότι αυτό που έγινε στην κοίτη του ποταμού Αράπιτσα ήταν αξιόλογο και για αυτόν τον λόγο βραβεύτηκε.
Το θέμα όμως που θα ήθελα να θίξω ιδιαίτερα είναι ο σχεδιασμός για την ανάπτυξη του Βερμίου αναφέροντας κάποια ιστορικά στοιχεία αφού πολλοί αναρωτιούνται για το εάν έγιναν βήματα σε σχέση με την ωρίμανση αυτού του μεγαλόπνοου έργου για την ανάπτυξη της περιοχής και για ποιόν λόγο δεν ευοδώθηκε η προσπάθεια του διεθνούς διαγωνισμού. Αυτός ο σχεδιασμός μπορούσε να ξεκινήσει μόνο μετά την παραχώρηση του 1/5 του δημοσίου στον Δήμο μας (αφού νωρίτερα υπήρχε η συνιδιοκτησία 4/5 του δήμου και 1/5 του ελληνικού δημοσίου) κάτι που έγινε με τον δασικό Νόμο 3208/2003.
Αναφορικά με την μελέτη των 260.000€ αυτή έγινε με χρηματοδότηση από το πρόγραμμα «ΘΗΣΕΑΣ» του Υπ. Εσωτερικών, δεν επιβάρυνε καθόλου τον δημοτικό προϋπολογισμό και μετά από Διακήρυξη Ανοικτού Δημόσιου Διεθνούς Διαγωνισμού για την Πρόσληψη Συμβούλου για την υποστήριξη του Δήμου Νάουσας στην προσυμβατική διαδικασία επιλογής έργου Σ.Δ.Ι.Τ., υπογράφηκε η σύμβαση με την ένωση εταιριών «KANTOR – DROMOS», με υπεργολάβο την εταιρεία δικηγόρων «Φορτσάκης - Διακόπουλος - Μυλωνογιάννης & Συνεργάτες», (σημειώνω ότι ένας εκ των συνεργατών δικηγόρων που βοήθησε τον Δήμο μας πάρα πολύ είναι ο σημερινός Γενικός Γραμματέας Δημοσίων Εσόδων κ. Γ. Πιτσιλής), η οποία κατέληξε στις προτάσεις που αναφέρεις. Ο Δήμος μας εκτός της προσπάθειας αυτής προχωρώντας την ωρίμανση του έργου, ώστε ο ιδιώτης επενδυτής να βρει όσο το δυνατόν πιο καθαρό επενδυτικό πεδίο, εκπόνησε την Προμελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων την οποία ενέκρινε το Υπουργείο Περιβάλλοντος το Νοέμβριο του 2011 (Α.Π. 133906/3172/ 24-11-2011 - ΑΔΑ 45700-Σ7Ξ), ρυθμίζοντας όλα τα περιβαλλοντικά και τεχνικά ζητήματα για την προώθηση του μεγάλου επενδυτικού σχεδίου, συμπεριλαμβανομένης και της έκτασης στην περιοχή «Ντορντόπολη». Αμέσως μετά υπέβαλε και την Οριστική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (Μ.Π.Ε.) στο αρμόδιο Υπουργείο (ΥΠΕΚΑ) για την οποία έχουν γνωμοδοτήσει ήδη θετικά: α) η Δ/νση Υδάτων της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας- Θράκης και β) η Επιτροπή Αειφόρου Ανάπτυξης της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας (ομόφωνα) και αναμένονταν οι γνωμοδοτήσεις από τον Ε.Ο.Τ. και το Δασαρχείο, όπου μετά την ψήφιση του Νόμου 4280/2014, άρθρο 52, παρ. 8, δίνεται λύση στο μοναδικό πρόβλημα που υφίσταται και είναι η αναδασωτέα περιοχή του σημερινού γηπέδου ποδοσφαίρου στο Χ.Κ., μετά την υποβολή από πλευράς του ιδιοκτήτη Δήμου τοπογραφικού διαγράμματος με τον ορισμό της περιοχής του υφιστάμενου χιονοδρομικού.
Μετά την θετική εξέλιξη της περιβαλλοντικής έγκρισης με την από 09/04/2012 απόφαση της Διυπουργικής Επιτροπής Συμπράξεων Δημοσίου Ιδιωτικού Τομέα (Δ.Ε.Σ.Δ.Ι.Τ.) (έγγραφο 17079/ΕΓΣΔΙΤ/189/10-04-2012) εντάχθηκε στις διατάξεις του Ν.3389/2005 «Συμπράξεις Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα» το έργο της ανάπτυξης του Χ.Κ. 3-5 Πηγάδια και προκηρύχθηκε ο Δημόσιος Διεθνής Διαγωνισμός με Ανταγωνιστικό Διάλογο, όπως προβλέπεται από το άρθρο 13 του Ν.3389/2005 και το άρθρο 29 της Οδηγίας 2004/18 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου με Τεύχη Δημοπράτησης τα οποία επιμελήθηκε το ίδιο το Υπουργείο Ανάπτυξης, για λόγους διαφάνειας. Ο διαγωνισμός απέβη άγονος εξαιτίας (κατά την προσωπική μου γνώμη): α) της δυσχέρειας εύρεσης μεγάλων χρηματικών διαθεσίμων από πλευράς του τραπεζικού συστήματος λόγω της οικονομικής κρίσης (μνημονίου) και β) της περίπου ταυτόχρονης, χρονικά, προκήρυξης έργων ΣΔΙΤ στον τομέα των απορριμμάτων, όπου οι εταιρίες οι οποίες έλαβαν τα τεύχη του διαγωνισμού μας (και ήταν οι μεγαλύτερες στην Ελλάδα) προτίμησαν τα έργα των απορριμμάτων αφού η χρηματοδότηση από πλευράς των τραπεζών ήταν περιορισμένη και θα έπρεπε να επενδύσουν σε ένα ή το πολύ δύο έργα ΣΔΙΤ.
Η στρατηγική, τώρα, της προηγούμενης διοίκησης εστίαζε στην εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πόρων και των συγκριτικών πλεονεκτημάτων που διαθέτει η περιοχή, για να δημιουργήσει συνθήκες ανάπτυξης μέσα από την επανατοποθέτηση και τον επαναπροσδιορισμό της τοπικής οικονομίας με έμφαση στην βελτίωση της ανταγωνιστικότητας και της εξωστρέφειας. Ένα από τα πλεονεκτήματα είναι η πλούσια δασική ιδιόκτητη (κατά 100%) δημοτική έκταση στο όρος Βέρμιο, εντός του οποίου βρίσκεται και το υφιστάμενο Χιονοδρομικό Κέντρο 3-5 Πηγάδια. Και η κατεύθυνση που είχε δώσει η προηγούμενη διοίκηση ήταν η επένδυση σε εναλλακτικές μορφές τουρισμού σε 12μηνη βάση και όχι μόνο στην χιονοδρομία διάρκειας 3-4 μηνών.. Έτσι, κατέληξε στην πρόταση της βελτίωσης του υφιστάμενου χιονοδρομικού αλλά και της ανάπτυξης ενός Κέντρου Προπονητικού και Αθλητικού Τουρισμού (Κ.Ε.Π.Α.Τ.) τεσσάρων εποχών σύμφωνου με τις απαιτήσεις της νομοθεσίας.
Όσοι ασχολούνται με την Περιφερειακή Ανάπτυξη γνωρίζουν τον όρο της «φέρουσας ικανότητας» μιας περιοχής. Αυτή, από την πλευρά των επισκεπτών, ορίζεται ως το σημείο εκείνο της τουριστικής ανάπτυξης που αρκεί για να ικανοποιήσει τις ανάγκες και τις προσδοκίες των εισερχομένων τουριστών. ‘Έχουμε άραγε φτάσει σε αυτό το σημείο στην Νάουσα; Μάλλον όχι. Οι ελάχιστες κλίνες που διαθέτει η περιοχή δεν μπορούν να προσελκύσουν μεγάλο όγκο τουριστών και συνεπώς είναι καταδικασμένη να φυτοζωεί. Οι επενδύσεις που προτάθηκαν από την προηγούμενη διοίκηση του δήμου είχαν την κατεύθυνση της δημιουργία ενός νέου πόλου έλξης επισκεπτών που βραχυπρόθεσμα και όχι μακροπρόθεσμα θα δημιουργούσε νέες θέσεις εργασίας, νέο εισόδημα και αύξηση των πωλήσεων και σε όλες τις υφιστάμενες τουριστικές επιχειρήσεις (τα παραδείγματα διεθνώς είναι πολλά). Θα δημιουργούσε δηλαδή το «μεγάλωμα της πίτας» και όχι την συρρίκνωση. Θα περνούσαμε από την φάση της «Εμπλοκής» στην φάση της «Ανάπτυξης» του Κύκλου Ζωής του τουριστικού προϊόντος της περιοχής μας.
Τέλος, το εάν είναι εφικτή από απόψεως Προϋπολογισμού μια τέτοιου είδους «φαραωνική» επένδυση μπορεί κανείς να το διαπιστώσει ανατρέχοντας στον κατάλογο των εν δυνάμει επενδύσεων που προχωρά το ΤΑΙΠΕΔ. Επίσης συμπληρωματικά εάν κανείς διαβάσει προσεκτικά και την διαδικασία ανάπτυξης ενός έργου Σ.Δ.Ι.Τ. θα κατανοήσει ότι δεν αναφέρεται σε ένα φυσικό πρόσωπο αλλά σε μια εταιρία η οποία αποτελείται από τους κατασκευαστές, τους χρηματοδότες και τους λειτουργούς. Συνεπώς το σχήμα μπορεί να ανταπεξέλθει και στην επένδυση και στην υλοποίηση- λειτουργία του έργου. Χρειάζεται κανείς να πιστέψει και να βελτιώσει ακόμη περισσότερο τις συνθήκες του έργου (μέσα από περαιτέρω ωρίμανσή του καθώς και από δημόσιες παρεμβάσεις για την προσέλκυση επενδυτών), αφού το έργο δεν έχει απενταχθεί από τις διατάξεις του Ν. 3389/2005.
Φυσικά και είναι δικαίωμα της εκάστοτε διοίκησης να αναπροσαρμόζει και να τροποποιεί σύμφωνα με την δική της φιλοσοφία το κάθε έργο. Όμως, ανέφερα τα παραπάνω για να αναδειχθούν τα πλεονεκτήματα που έχει το εν λόγω έργο στο σύνολό του, ειδικά μετά και την κοπιώδη και πολυετή προσπάθεια ωρίμανσής του.
Σε ευχαριστώ για την φιλοξενία.
Γιώργος Αδαμίδης
Οικονομολόγος, MSc. Σύμβουλος Φορέων & Επιχειρήσεων
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου