Περί ΕΤΑ ο λόγος

Είναι γνωστό ότι δεν μασώ τα λόγια μου, τα οποία μπορεί να πετούν, αλλά τα κείμενα όχι. Σε ένα απόλυτα χρεοκοπημένο οικονομικό ελληνικό περιβάλλον το να κρατάς ανοικτή μια επιχείρηση που έχει ήδη καταρρεύσει, με  το μισθολογικό κόστος να είναι Υ Π Ε Ρ Ο Γ Κ Ο, είναι ανεύθυνη πράξης.Είναι προτιμότερο να τη διατηρείς κλειστή, προς αναζήτηση επενδυτή, παρά να της προσδώσεις και νέα λειτουργικά χρέη. Επειδή ακούω πολλούς...
ειδήμονες εσχάτως, που ετοιμάζονται για την κατάληψη της δημαρχιακής Βαστίλης, μέσω συνάξεων σε καφενέδες και καζάνια, να λένε το μακρύ και το κοντό τους, η αγορά είναι αμείλικτη και έχει απορρίψει υγιείς ιδιωτικές επιχειρήσεις, με σαφώς πολύ πιο μικρό λειτουργικό κόστος από τη ΔΕΤ. Βέβαια άλλο είναι να  προέρχεσαι από τον ιδιωτικό τομέα και να είσαι καθημερινά με το "λουρί στο σβέρκο" για να πληρώσεις τους πάντες και τα πάντα και κυρίως το κράτος, που σε ρόλο νταβατζή έχει ξετινάξει με τα χαράτσια κάθε έννοια ιδιωτικής πρωτοβουλίας και άλλο να πυρώνεσαι από την ασφάλεια της σίτισης από τον κρατικό κορβανά. Σε αυτό το ζήτημα λοιπόν προφανώς η απόφαση του προέδρου της ΕΤΑ και δημάρχου Νάουσας κ. Νίκου Κουτσογιάννη να προβεί στην παύση της λειτουργίας των εργασιών της πάλαι ποτέ ναυαρχίδας,στα πλαίσια της εύρεσης του νέου επενδυτή,είναι απολύτως ΟΡΘΗ. Ας κάνουμε υπομονή λίγους μήνες ακόμη και ας ελπίσουμε ότι η κυβέρνηση θα πράξει τα αυτονόητα, χρηματοδοτώντας την μετάβαση των εργαζομένων της στον δήμο Τα υπόλοιπα είναι λαϊκισμοί του πεζοδρομίου.