Βέροια:Αρχαιολογικές μαρτυρίες και ανασκαφικά δρώμενα. Τι έλεγε η επίσημη έκδοση του δήμου το 1986 για τις αρχαιότητες με "τόπο προέλευσης" την κοίτη του Αλιάκμονα!

Σημαντικά ντοκουμέντα βρίσκονται στην έκδοση του δήμου Βέροιας το 1986, επί δημαρχίας του κ. Ανδρέα Βλαζάκη. Στην σελίδα 19 του δερματόδετου βιβλίου με τίτλο Βέροια, το οποίο προλογίζει ο κ. Βλαζάκης και έχει συντακτική επιτροπή μια πλειάδα αξιόλογων επιστημόνων, όπως ο Κωνσταντίνος Αγγελής, η Βικτωρία Αλαμάνη, ο Σάββας Αληχανίδης, ο Θωμάς Γαβριηλίδης, ο Γεώργιος και η Άρτεμις  Καλογήρου, η Χρύσα Κωστοπούλου, ο Θανάσης Παπαζώτος, ο Υπάτινος Πατενίδης, η Κατερίνα Τζαναβάρη και ο Κώστας Φωτιάδης,  με θέμα "Αρχαιολογικές μαρτυρίες και ανασκαφικά δεδομένα",αναφέρονται τα εξής:  "Τα  φυσικά πλεονεκτήματα της θέσης στην οποία είναι κτισμένη η Βέροια και η εκμετάλλευση της εύφορης πεδιάδας που απλώνεται μπροστά της, φαίνεται ότι αποτέλεσαν τις βασικές αιτίες της αδιάκοπης
κατοίκησης και της ακμής της πόλης από την εποχή της ίδρυσης της μέχρι σήμερα. Για το λόγο αυτό το πρόβλημα της καταστροφής των αρχαίων οικοδομικών λειψάνων δεν συνδέθηκε μόνο με τη σύγχρονη οικοδομική δραστηριότητα, αλλά ήταν ένα συνεχές φαινόμενο, καθώς οι κάτοικοι ύστερα από κάθε φυσική ή μη καταστροφή ισοπέδωναν ή μετασκεύαζαν τμήματα παλαιότερων οικοδομημάτων. Λόγω της συνεχούς κατοίκησης η επίχωσης της πόλης είναι διαταραγμένη και έτσι είναι συχνά δύσκολο για τον ερευνητή της Βέροιας να διακρίνει  και να χρονολογήσει τις αλλεπάλληλες οικοδομικές φάσεις των κτιρίων, από τα κινητά ευρήματα της ανασκαφής. Ακόμη η ελλιπής ενημέρωση των κατοίκων της Βέροιας, αλλά και η επιπόλαιη κάποτε αντιμετώπιση των "αρχαίων" είχε ως αποτέλεσμα να χαθούν οριστικά πολύτιμα στοιχεία για τη μορφή και τα οικοδομήματα της πόλης.Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι αρκετά αγάλματα και ταφικά μνημεία που φυλάγονται σήμερα στο τοπικό Αρχαιολογικό Μουσείου, έχουν ως "τόπο προέλευσης" της κοίτη του Αλιάκμονα. Το λιγοστό επιστημονικό και φυλακτικό προσωπικό της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, σχεδόν αμέσως μετά την απελευθέρωση της τουρκοκρατούμενης Μακεδονίας, προσπάθησε με ευσυνειδησία και παρά τις αντίξοες συνθήκες να σώσει ότι δυνατόν, τόσο από τα κινητά, όσο και από τα οικοδομικά λείψανα της πόλης. Μοιραία λοιπόν η ανασκαφική έρευνα είχε σωστικό χαρακτήρα, και ακολούθησε κατ΄ανάγκην την οικοδομική ανάπτυξη της πόλης, η οποία αρκετές φορές εκδήλωσε την εχθρότητα της στο ιστορικό παρελθόν της."