Πανηγύρισε ο Ιερός Ναός Αγίου Αντωνίου Βέροιας

Την Κυριακή 31 Ιουλίου το εσπέρας μπροστά από τον πανηγυρίζοντα ιερό ναό του οσίου Αντωνίου του Νέου Πολιούχου Βεροίας  έγινε επίσημη υποδοχή του Τιμίου Σταυρού από το Προσκύνημα της Παναγίας Σουμελά και εν συνεχεία Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός χοροστατούντος του σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κίτρους κ. Γεωργίου, ο οποίος κήρυξε και το θείο λόγο.
Συγχοροστάτησαν οι Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες Βίνιτσας και Μπαρ κ. Συμεών, Περεγιασλάβ κ. Αλέξανδρος, Τριπόλεως κ. Θεοφύλακτος και Βεροίας κ. Παντελεήμων.
Μετά το πέρας του Εσπερινού πραγματοποιήθηκε ιερά λιτανεία των λειψάνων του
αγίου Αντωνίου του Βεροιέως και του Τιμίου Σταυρού προς ευλογία της πόλεως των Βεροιέων.
Την Δευτέρα 1 Αυγούστου τελέστηκε πολυαρχιερατικό συλλείτουργο προεξάρχοντος του Σεβ. Βινίτσης κ. Συμεών επί τη εορτή της Προόδου του Τιμίου Σταυρού. Στον όρθρο χοροστάτησε και κήρυξε το θείο λόγο ο Σεβασμιωώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων.
Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας ο Σεβασμιώτατος τέλεσε τον Αγιασμό του μηνός παρουσία των πολιτικών και στρατιωτικών αρχών του τόπου. Καθ’όλη την διάρκεια της ημέρας στο ναό παρέμεινε ο Τίμιος Σταυρός προς ευλογία των πιστών.

Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου στη θεία Λειτουργία:

«Ἰδού ἐγώ ἀποστέλλω ὑμᾶς ὡς πρόβατα ἐν μέσῳ λύκων».

Μία προειδοποίηση ἀπευθύνει πρός τούς μαθητές καί ἀποστό­λους του ὁ Χριστός σήμερα, μία προειδοποίηση πού ἰσχύει ὅμως γιά ὅλους ἐκείνους πού πιστεύουν σ᾽ αὐτόν καί θέλουν νά ζήσουν τή ζωή τους σύμφωνα μέ τό θέλημα καί τίς ἐντολές του. Καί ἡ προει­δοποίηση αὐτή δέν ἀφορᾶ κάτι ἄλ­λο, ἀλλά κάτι πού συχνά ἐπα­να­λαμβάνει καί τονίζει ὁ Χρι­στός, ὅτι δηλαδή ἡ ζωή τῶν πιστῶν, ἡ ζωή τῶν ἀνθρώπων πού θέλουν νά τόν ἀκολουθήσουν δέν εἶναι μία εὔκολη καί ἄνετη ζωή, ἀλλά εἶναι μία ζωή γεμάτη δυσκο­λίες καί πόνους καί διώξεις καί ἐμπό­δια καί θλίψη καί ὀδύνη· εἶναι μία ζωή σταυρική καί μαρ­τυ­ρική· εἶναι μία ζωή προβάτων ἐν μέσῳ λύκων, ὅπως χαρακτηριστικά τήν περι­γρά­φει σήμερα ὁ Χριστός.

Γιατί ὅμως τό νά ἀκολουθεῖ κα­νείς τόν Χριστό καί νά θέλει νά ζή­σει σύμφωνα μέ τόν νόμο του εἶναι τόσο δύσκολο καί τόσο ἐπί­πονο; Γιατί προκαλεῖ τόσες ἀντι­δρά­σεις καί τόσες ἀντιπαρα­θέσεις; Διότι, ἀδελφοί μου, ὁ Χριστός μπο­ρεῖ νά νίκησε τόν διάβολο καί νά συνέτριψε τό κράτος καί τή δύ­ναμή του ἐξασφαλίζοντας στόν ἄν­θρωπο τή σωτηρία, δέν θέλει ὅμως νά ὑποχρεώσει κανένα νά τήν ἀπολαύσει χωρίς τή θέλησή του. Ἔτσι ὁ ἄνθρωπος κα­λεῖται νά δείξει μέ τή ζωή του καί μέ τίς ἐπιλογές του ὅτι θέλει νά εἶ­ναι μαζί μέ τόν Χριστό· καί ἔτσι βρί­σκε­ται ἀντιμέτωπος μέ τόν ἀντί­δικο τοῦ Χριστοῦ καί ἐχθρό τῆς σω­τη­ρίας του, τόν διάβολο, ὁ ὁ­ποῖος παρότι ἔχει ἡττηθεῖ καί πα­ρότι γνωρίζει ὅτι δέν ἔχει ἐξουσία ἐπί τῶν ἀνθρώπων, προσπαθεῖ νά πα­ρα­σύρει κάποιους γιά νά τούς κα­τα­στήσει ὑποχείριά του.

Στήν προσπάθεια αὐτή ὁ διάβο­λος ἔχει ὄρ­γανά του, ἔχει συνερ­γούς τους ἐκείνους πού μέ τή θέλησή τους προσεχώρησαν στό στρα­τόπεδό του, ἐκείνους πού ἀρ­νήθηκαν τόν Θεό καί τίς ἐντολές του, καί μέ τή βοήθειά τους δη­μιουργεῖ προ­σκόμ­­ματα στή ζωή τῶν εὐσεβῶν καί ἐναρέτων ἀν­θρώ­πων, αὐτῶν πού θέλουν νά ζήσουν σύμφωνα μέ τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ, προκει­μέ­νου νά τούς δυσκολεύσει τήν πο­ρεία τους, νά τούς κάνει νά ἀπο­γοητευθοῦν καί νά ἀπελπι­σθοῦν, νά τούς θέσει ἀκόμη καί διλήμ­ματα γιά τή ζωή τους, μήπως καί κατορθώσει νά κερδίσει καί κά­ποιον ἀπό αὐτούς.

Γι᾽ αὐτό, ἀδελφοί μου, ἡ ζωή τῶν εὐσεβῶν, ἡ ζωή τῶν δικαίων εἶναι γεμάτη ἀπό θλίψεις, ἀπό διωγμούς, ἀπό συκοφαντίες, ἀπό πειρασμούς, ἀπό μαρτύρια. Τό βλέπουμε καί στή ζωή τῶν ἁγίων ἑπτά Μακ­κα­βαίων παίδων καί τῆς μητέρας τους, τῆς ἁγίας Σολομονῆς, τούς ὁποί­ους τιμᾶ καί ἑορτάζει ἡ Ἐκ­κλη­σία μας σήμερα. Τί ἔκαναν αὐ­τοί; προ­τί­μησαν νά θυσιάσουν τή ζωή τους παρά νά παραβοῦν τίς ἐντο­λές τοῦ Θεοῦ καί νά φᾶνε ἀπό τά εἰδωλόθυτα πού τούς προ­σέ­φερε ὁ βασι­λιᾶς Ἀντόχος. Προ­τίμησαν νά θυσιάσουν τή νεότητά τους καί τίς χα­ρές καί τίς ἀπο­λαύσεις τοῦ κό­σμου παρά τήν πίστη τους. Προ­τί­μησαν νά μεί­νουν ἀκλόνητοι ἀπέ­ναντι στούς πειρασμούς καί νά ἀντιπαλαίσουν στίς δυσκολίες γιά νά κερδίσουν τήν αἰώνια ζωή.

Τό ἴδιο ἔκανε, ἀδελφοί μου, καί ὁ πολιοῦχος μας ἅγιος Ἀντώνιος ὁ νέος, στόν ναό τοῦ ὁποίου τιμοῦμε καί φέτος τήν ἑορτή τῶν ἁγίων ἑπτά Μακκαβαίων ἀλλά καί τήν ἑορτή τῆς προόδου τοῦ τιμίου Σταυ­ροῦ. Καί ἐκεῖνος ὑπέμεινε μέ καρτερία τούς πολυάριθμους πει­ρα­σμούς πού μέ ποικίλες μορφές ἐμφανίσθηκαν ἐνώπιόν του στά χρόνια τῆς ἀσκήσεώς του, ἔχοντας πάντοτε ὑπόψη τήν προειδοποίη­ση τοῦ Χριστοῦ «ἰδού ἐγώ ἀπο­στέλ­λω ὑμᾶς ὡς πρόβατα ἐν μέσῳ λύκων».

Αὐτή τήν προειδοποίηση πρέπει νά ἔχουμε καί ἐμεῖς, ἀδελφοί μου, πάντοτε κατά νοῦ, γιά νά μήν ἐκ­πλητ­τόμεθα καί νά μήν ἀπογοη­τευ­όμεθα ἀπό τίς ἀντιξοότητες καί τίς δυσκολίες πού ἀντιμετωπί­ζου­με στή ζωή μας, γιά νά μήν ἀπο­θαρ­ρυνόμεθα ἀπό τόν πόλεμο πού βλέπουμε συχνά νά ἐγείρεται ἐνα­ντίον μας χωρίς νά τόν ἔχουμε προκαλέσει ἐμεῖς, πόλεμο πού πολλές φορές προέρχεται καί ἀπό ἀν­θρώπους πού ἔχουμε βοηθήσει καί εὐεργετήσει.

Ἐμεῖς θά πρέπει νά μέ­νουμε στα­θεροί στίς ἐπιλογές μας, θά πρέπει νά μένουμε ἀκλό­νητοι στήν ἀπό­φασή μας νά βαδί­ζου­με σύμφωνα μέ τόν νόμο τοῦ Θεοῦ, ἀντλώντας δύναμη καί ἀπό τή δύναμη τοῦ τι­μίου Σταυροῦ, τήν πρόοδο, δη­λαδή τήν ἔξοδο ἀπό τό παλάτι τῆς Κων­στα­ντι­νουπόλεως στήν πόλη, τοῦ ὁποίου μνημονεύουμε σήμερα. Διότι ὁ Σταυρός τοῦ Χριστοῦ εἶναι τό ἰσχυ­­ρότατο ὅπλο κατά τῶν δαι­μό­νων, κατά τοῦ διαβόλου πού ἀντι­στρατεύεται τή σωτηρία μας, καί ἀποτελεῖ συγχρόνως τό ἐχέγ­γυο τῆς σωτηρίας μας, ὡς σύμ­βολο τῆς νί­κης καί τοῦ θριάμβου τοῦ Χρι­στοῦ ἐπί τοῦ διαβόλου καί τῆς ἁμαρ­τίας μας.

Μέ τή δική του βοήθεια καί προ­στασία, ἐφόσον τήν ἐπικαλούμεθα καθημερινά, εὔχομαι, ἀδελφοί μου, νά διέλθουμε καί τήν περίοδο τοῦ Δεκαπενταυγούστου, γιά νά ἑορ­τά­­­σουμε τή μεγάλη Θεομητορική ἑορτή τῆς Κοιμήσεως καί τῆς εἰς οὐ­ρανούς μεταστάσεως τῆς Θεο­τό­κου, τό Πάσχα τοῦ καλοκαιριοῦ, ὅπως συνήθως τό ὀνομάζουμε.

Κλείνοντας τίς λίγες αὐτές σκέ­ψεις γιά τή σημερινή ἡμέρα, τήν ὁποία κατ᾽ ἔθος ἑορτάζουμε στόν ἱερό ναό τοῦ πολιούχου μας ἁγίου Ἀντωνίου, θά ἤθελα νά εὐ­χα­ρι­στήσω ἀπό καρδίας τούς ἀδελ­φούς ἀρχιερεῖς οἱ ὁποῖοι καί σή­μερα λάμπρυναν μέ τήν παρου­σία τους τήν πανήγυρή μας: τόν Σε­βασμιώ­τατο Μητροπολίτη Βινίτσης κ. Συ­μεών καί τόν Σεβασμιώ­τατο Μη­τρο­πολίτη Περεγιοσλάβ κ. Ἀλέ­ξαν­δρο, ἀπό τήν Ἐκκλησία τῆς Οὐ­κρανίας, οἱ ὁποῖ­οι βρίσκονται αὐτό τό διά­στη­μα στή Βέροια καί μᾶς ἔδωσαν πολλές φορές τή χαρά νά συλλει­τουρ­γή­σουμε μαζί στίς πανηγύρεις τῆς Ἱερᾶς μας Μητρο­πόλεως, τόν Σεβασμιώτατο Μη­τρο­­­πολίτη Τρι­πόλεως κ. Θεοφύ­λα­κτο ἀπό τό Πατριαρχεῖο Ἱεροσο­λύ­μων, καί τόν Σεβασμιώ­τατο Μη­­τροπολίτη Κίτρους καί Κατε­ρί­νης κ. Γεώργιο.

Τούς εὐχαριστῶ θερμά ὅπως καί ὅλους ἐσᾶς πού τιμήσατε τήν πα­νήγυρή μας.