Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης, Σκεύος εκλογής του Τριαδικού μας Θεού. 22 χρόνια από την μετάσταση του στους Ουρανούς

Για τον Άγιο Παΐσιο τον Αγιορείτη  άκουσα για πρώτη φορά στη ζωή μου, στην τρίτη τάξη του Λυκείου, τον χειμώνα του 1982, από τον θεολόγο μας και δάσκαλο μου κ. Μανώλη Βαλσαμίδη. Μας τον είχε περιγράψει ως έναν προορατικό γέροντα του Αγίου Όρους που ζούσε στην καρδιά, την ψυχή και τις πράξεις του τον Τριαδικό Θεό και τους αγίους του. Πολλές φορές διάβασα τα βιβλία του έγραψαν για αυτόν τα πνευματικοπαίδια του και ειδικά την πεντάτομη έκδοση του Ησυχαστηρίου του στην Σουρωτή, που αξίζει πραγματικά να διαβαστούν ως πνευματική παρακαταθήκη του σύγχρονου Αγίου της εκκλησίας μας. Ο οποίος δεν υπήρξε....
μέντιουμ των μελλοντικών γεγονότων της πατρίδας μας, όπως τον παρουσιάζουν οι σαβουροφυλλάδες και τα ηλεκτρονικά τους ομοιώματα, που από τη μια μεριά "πουλάν" τον γέροντα και από την άλλη...τσόντες! Ο Άγιος Παΐσιος υπήρξε σκεύος εκλογής του Τριαδικού Θεού, ταλαιπωρήθηκε από απίστευτες αρρώστιες, ζώντας με εγκράτεια τα 70 έτη της επίγειας ζωής του, για να βρίσκεται σήμερα στον χορό των Αγίων, δίπλα στον Θρόνο του Θεού.  "Πολλές φορές σκέφτομαι να μπορούσα να κάνω την καρδιά μου κομμάτια και να την μοιράσω σε όλους τους ανθρώπους του κόσμου και μετά να πεθάνω" έλεγε ο γέροντας, δείγμα της αγνής και άδολης αγάπης τους προς όλους τους ανθρώπους. Ο γέροντας προσεύχονταν για τους πάντες να μετανοήσουν, ακόμη και για τον ίδιο τον...Εωσφόρο. Σαν σήμερα, 22 χρόνια πριν, ο Γέροντας Παΐσιος, μετέστη προς την Αιώνια Ζωή, μετά από οδυνηρή μάχη με τον καρκίνο στο έντερο. Πριν από λίγα χρόνια επισκέφθηκα τον τάφο του στο Μοναστήρι της Σουρωτής. Ο κόσμος μιλιούνια. Το ίδιο και όσοι συμμετείχαν στις παρακλήσεις. Τότε τον παρακάλεσα να με απαλλάξει από το βάσανο της ελκώδους κολίτιδας που και ο ίδιος βίωσε αγγόγυστα, όχι όπως εγώ, για δεκαετίες στον σκληρό ασκητικό του αγώνα, χωρίς πολυτέλειες και φάρμακα. Ο γέροντας, ο καινοφανής Άγιος της Ορθοδοξίας, τον οποίο ευλαβούνται παγκόσμια οι ορθόδοξοι, στέκεται στο πλευρό όλων μας, αν και είμαστε ανάξιοι. Δι ευχών του και δι ευχών όλων των καινοφανών μας Αγίων, όπως ο Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης, ο Όσιος Ιάκωβος Τσαλίκης, ο Κύριος να σκεπάσει με αγάπη τις γεμάτες μίσος καρδιές μας.


Τὸν πανεύφημον ἄνδρα, τοῦ ὄρους Ἄθωνος, τὸν ἐπ' ἐσχάτων τῶν χρόνων, καθάπερ φάος λαμπρόν, τὴν σκοτίαν τῶν πιστῶν διασκεδάσαντα, καὶ νοσήματα ψυχῶν, καὶ σαρκὸς ἐπιφοράς, ἰώμενον ὑπὲρ φύσιν, τῆς προοράσεως λύχνον, νέον Παΐσιον τιμήσωμεν.