εξαιρετικές σχέσεις και γνωριμίες στο καλλιτεχνικό και πολιτιστικό ελλαδικό στερέωμα και θα μπορούσε να αναλάβει τον πολιτισμό του δήμου, ως πρεσβευτής της Νάουσας. Χωρίς διάθεση κακοπροαίρετης κριτικής ο δήμος πάσχει από πολιτιστικά-καλλιτεχνικά γεγονότα αιχμής. Μια ματιά στο πολιτιστικό έργο της ΚΕΠΑ της Βέροιας, με τις συνεχείς, εξαιρετικές, δράσεις της, καθ΄όλη τη διάρκεια του έτους, καταδεικνύουν την αναγκαιότητα ο πολιτισμός της Νάουσας να αλλάξει ρότα και να μην περιορίζεται σε εκδηλώσεις των συλλόγων της. Θεωρώ ότι αυτό τον ρόλο μπορεί να παίξει ο Κώστας Καλδάρας. Ο Νίκος Κουτσογιάννης, έχει ευήκοα ώτα και αντιλαμβάνεται πράγματα και καταστάσεις, οπότε ευελπιστώ..
Φίλε μου Θοδωρή, πρώτα απ' όλα σε ευχαριστώ για την ειλικρινή εκτίμηση σου προς το πρόσωπο μου, την οικογένεια μου, αλλά και στην παρουσία μου στο χώρο της Τέχνης. Θυμάσαι που κάποτε είχα γράψει μεταξύ άλλων σ' ένα άρθρο: “...Η Νάουσα είναι η πόλη που επέλεξα να μείνω με την οικογένεια μου. Η πόλη που θα μεγαλώσουν τα παιδιά μου. Γιατί είναι μια πόλη με πολιτισμό, βαθιά ριζωμένο στις ψυχές και στα μάτια των ανθρώπων, που όταν σε κοιτούν, ξέρεις πως θα αγωνιστείς μαζί τους, γιατί εδώ ο αγώνας έχει ονόματα, πρόσωπα, μυρουδιές κι όχι τηλεμαχίες ανόητων υποκριτών της εξουσίας. Γιατί αυτή η πόλη έχει παράδοση και δεν παραδίνεται. Γιατί ήταν και θα παραμείνει αυθεντική, αυθύπαρκτη. Γιατί είναι μια πόλη με γειτονιές κι όχι οδούς, μια πόλη ανθρώπων κι όχι αριθμών...” Εξακολουθώ λοιπόν να πιστεύω ότι η Νάουσα με τιμά με τον πολιτισμό της κι εγώ όπως και πολλοί άλλοι συντοπίτες μας είμαστε μέρος αυτού του πολιτισμού. Αναφέρθηκες στην συναυλία που είχαμε διοργανώσει με τον Γ. Νταλάρα και την Ελένη Τσαλιγοπούλου. Εγώ θα προσθέσω και πολλές άλλες εκδηλώσεις, που πραγματοποιήθηκαν σε συνεργασία με Ναουσαίους καλλιτέχνες, για να τονίσω το υψηλό επίπεδο των ανθρώπων που ασχολούνται με την Τέχνη στη Νάουσα. Ανάλογα άξιοι συντοπίτες μας ενεργούν και πασχίζουν (πολλές φορές μόνο από το μεράκι τους), μέσα απ' τους συλλόγους μας, τις καλλιτεχνικές ομάδες, τις δημοτικές συλλογικότητες, αλλά και ατομικά. Μου δίνεις λοιπόν την ευκαιρία να ευχαριστήσω για άλλη μια φορά τον τόπο μας, που μου πρόσφερε την δυνατότητα να εξελίξω τα όποια ταλέντα μου, ανάμεσα στις νότες της κιθάρας, τις λέξεις απ' το βιβλίο μου, αλλά και τελευταία, να εκφραστώ και μέσα από μια μεγάλη μου αγάπη, την ζωγραφική. Περισσότερο όμως ευχαριστώ, που από το ανήλιο διαμέρισμα της Αθήνας, βρέθηκα να περπατώ ανάμεσα απ' τις κερασιές, τις ροδακινιές, τ' αμπέλια, τα νερά και να έχω τις καλημέρες των συνανθρώπων μας σε αφθονία. Να ξέρετε λοιπόν ότι όπου κι αν είμαι, είτε στο σπίτι μου, είτε στην πόλη, χαρούμενος ή συννεφιασμένος, είμαι εδώ και ότι μπορώ θα προσφέρω!
ΑπάντησηΔιαγραφήΚώστας Καλδάρας