Κατευόδιο για τον Γιάννη μας!

Μια ζωή δουλειά από μικρό παιδί ο Γιάννης Ζατζηαναστασίου, που έφυγε πρόωρα από τη ζωή στα 61 του χρόνια. Τον θυμάμαι παιδί να κουβαλά ξύλα με κλούβες στην πλάτη για να τα ανεβάσει στον τρίτο όροφο του σπιτιού μας. Μέχρι χθες και παρά την σύνταξη που έπαιρνε από τον δήμο, όπου υπηρέτησε επί σειρά ετών στην υπηρεσία καθαριότητας, άοκνα άναβε τα καντήλια στα κοιμητήρια και πουλούσε λαχεία για να εξασφαλίσει τις ανάγκες της
οικογένειας του. Πολλές φορές όταν βρισκόμασταν στο καφενείο του Παύλου, θυμόμασταν τις παλιές στιγμές και του έλεγα, πότε θα ξεκουραστεί. "Στον Αγιαθανάση" μου απαντούσε. Ο Γιάννης μας, ο αδερφός μας, ο καλοσυνάτος απλός άνθρωπος της διπλανής μας πόρτας, μου μόχθησε, πόνεσε, δούλεψε σκληρά στην επίγεια ζωή του, έφυγε για την αιώνια ζωή. Προσευχήθηκα σήμερα στον Αη Γιώργη ο Άγιος Θεός να αναπαύσει την ψυχή του, δίνοντας του Παράδεισο Αιώνιο. Ας είναι ελαφρύ που θα τον σκεπάσει. Η κηδεία του σήμερα στις 1,30 στον Αη Γιώργη.