"Λίγο αέρα ρε...".Ένα εκπληκτικό κείμενο της στήλης "είδα, άκουσα, σημείωσα" των "Μακεδονικών Νέων" που πρέπει να διαβάσετε!

Δεν ξέρουμε, αλλά ό,τι νέο, καινοτόμο και αναπτυξιακό τόλμησε να ξεπεταχτεί και να υλοποιηθεί στη Νάουσα, δεν εγκρίθηκε ή δεν υλοποιήθηκε ποτέ ελλείψει πιστώσεων, ή, όταν υπήρχε εξασφαλισμένη χρηματοδότηση, τα χρήματα ξοδεύονταν σε κάτι άλλο, μικρότερης εμβέλειας, έτσι για να καλυφθούν οι άμεσες ανάγκες. Μίσος; Ζήλια; Μιζέρια; Κακοδαιμονία; Απομόνωση; Από πού ν' αρχίσει και πού να τελειώσει κανείς; Τελεφερίκ από Άγιο Νικόλαο
σε Πηγάδια (κι όμως, υπήρξαν μεγάλες εταιρείες που ενδιαφέρθηκαν για την κατασκευή του!): έμεινε μετέωρο στον καθαρό μας... αέρα! Δρόμος Νάουσας - Πτολεμαΐδας: πέσαμε σε περιοχή ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους, με σπάνια βιοποικιλότητα και δεν προτιμήσαμε την πολυέξοδη σύνδεση με τούνελ, γιατί θα χάνονταν τα νερά από τον Άγιο Νικόλαο! Δρόμος Νάουσας - Σ.Σ.Ν. με τέσσερις λωρίδες κυκλοφορίας για τη διευκόλυνση των μεταφορών της βιομηχανικής πόλης. Ο δρόμος έγινε με τρεις λωρίδες, που κατέληγαν σε δύο και η βιομηχανική πόλη γνώρισε, λίγο μετά, την αποβιομηχάνιση. Πεντάστερο ξενοδοχείο στη «Βέτλανς» με πισίνες κι άλλες εγκαταστάσεις. Είπαμε ΟΧΙ και το κτίριο έγινε πολιτιστικό κέντρο, με περγαμηνές. Τα μηχανήματα της βιομηχανίας κουβερτών πωλήθηκαν για σκραπ και σήμερα στο κέντρο τεκμηρίωσης βιομηχανικής κληρονομιάς «ΕΡΙΑ» δεν υπάρχει ούτε μία... προυνέστρα! Μεταφορά λαϊκής αγοράς: ούτε να το συζητάς! Όταν επιχειρήθηκε μια τέτοια συζήτηση, βάλαμε την ουρά στα σκέλια, αφού μας πήραν με τις... ντομάτες! Με ελαφρά πηδηματάκια αποφύγαμε και την κατακραυγή για προσθήκη δωματίων στην ταράτσα του «Κιοσκιού». Θέλαμε να το κάνουμε «στούντιο», για ψαγμένους τουρίστες, αλλά παρενέβησαν αυτοί που δεν ήθελαν να βλέπουν τοίχους στο μπαλκόνι της Νάουσας. Το ήθελαν ανοιχτό, σα βεράντα δίχως τέντα, έτσι για ν' απολαμβάνουν τη δόμηση στην Παναγιοπούλα! Τιμήσαμε και τον Αριστοτέλη, τον δάσκαλο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, του χτίσαμε και πολιτιστικό κέντρο, με υπερσύγχρονο εξοπλισμό, ο οποίος αραχνιάζει και σκουριάζει, σ' ένα κλειστό κι ανενεργό κτίριο. Κι άρχισε ξαφνικά μια συζήτηση για τη μεταφορά του σημερινού δημαρχείου στο Λόγγου - Τουρπάλη. Άρχισαν οι παράγοντες της πόλης, αυτοί που την κατάντησαν γεμάτη με λακκούβες, αποκλεισμένη από τον έξω κόσμο, να ουρλιάζουν, κάτι κυράτσες να τσιρίζουν και να προβάλλουν τα στήθη τους, με την ιαχή «ΟΧΙ δημαρχείο στο Λόγγου και Τουρπάλη, αρχίζουμε τζιχάντ, δεν θ' απομείνει κεφάλι»!  Εντάξει, βρε παιδιά! Κρατήστε το δημαρχείο σας  και όλα σας τα καλά εκεί που τ' αφήσατε. Στην ίδια θέση θα τα βλέπουν τα παιδιά σας και τα εγγόνια σας, όταν θα παίρνουν άδεια από τις δουλειές τους στο εξωτερικό για να επισκεφτούν τη φημισμένη βιομηχανική νεκρόπολη! Μπράβο μας ρε!
Και για όσα στομφώδη ακούστηκαν τελευταία για τη δύσμοιρη δημοκρατία μας, ο αρχαίος μας φιλόσοφος Θαλής ο Μιλήσιος είχε πει: «Άριστη δημοκρατία είναι εκείνη που δεν έχει ούτε πάρα πολύ πλούσιους ούτε πάρα πολύ φτωχούς πολίτες». Ας δούμε ποιοι μιλάνε...