Εγώ ο Άσωτος

Κατά παραχώρηση του Τριαδικού Θεού, του Μοναδικού Αληθινού Θεού, που με πνεύμα ελευθερίας μας καλεί να πορευτούμε πίσω Του, αφού απαρνηθούμε τον εαυτό μας, από τα σαρκικά και κυρίως τα πνευματικά μας πάθη και κουβαλήσουμε τον Σταυρό μας, διάβασα το έξοχο ποίημα του Ι.Μ Παναγιωτόπουλου ,"Ο Άσωτος"

"Και συλλογιέμαι την ώρα του Κυρίου.

Πονηρός δούλος, το τάλαντο το προσφερόμενο δαπάνησα στην άγονη πείρα , στη στεγνή σοφία και σε τούτη δω την ακατανόητη συγκομιδή της θερμής καμπύλης

Κύριε των οικτιρμών επίβλεψε στην ασωτία μου!"'

Πολλά τα δικά μου πάθη, λογισμοί, σάρκα, ματαιοδοξία, περηφάνια, κατάκριση, κενοδοξία, οργή, θυμός, ύβρεις. Όλα από

το εγώ. Κάπου, κάπου έρχεται η θεϊκή σφαλιάρα,μιαν αρρώστια, ένα μήνυμα γεμάτο δάκρυ. Και τότε συλλογιέμαι. Πώς αλήθεια με ανέχεται ο Κύριος; Μέγα Μυστήριο. Μόνη εξήγηση η απέραντη αγάπη του. Και η δική μου πίστη, μέσα στην απιστία μου, για την αιώνια ζωή. Και την Θεία Πρόνοια που όλα τα οικονομεί προς σωτηρία των ανθρώπων. Πολλές φορές λογίστηκα κακά για ανθρώπους.Πολλά φορές συγχώρησα τους άδικους και δίκαιους κατήγορους μου. Άσωτος μεγάλος, βουτηγμένος σε ένα πέλαγος αμαρτιών. Μέγα Μυστήριο το πώς ο Κύριος των Κυριευόντων με επαναφέρει. Ίσως γιατί δεν θέλω να ακούσω κακό για τους Ιερείς και τους Διακόνους του. Ίσως γιατί δεν θέλω να ακούσω κακό για τα επίγεια Αγγελικά Τάγματα του. "Αν δείτε στον δρόμο έναν Ιερέα και έναν Άγγελο, πρώτα θα χαιρετάτε τον Ιερέα και μετά τον Άγγελο" μας ορμηνεύει ο Άγιος Πατροκοσμάς ο Αιτωλός.

Οι άνθρωποι σήμερα υπερηφανεύονται για τα πάθη τους, μας λέγει ο Άγιος  Παΐσιος ο Αγιορείτης.

Το αφύσικο, έγινε ο κανόνας. Το ανώμαλο ο κανόνας. Η διαστροφή ο κανόνας.Η μετάνοια, η εν Χριστώ ζωή, η εξαίρεση. Πολύς λόγος στα κανάλια για τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων, για το σύμφωνο συμβίωσης, για την υιοθεσία παιδιών από ομοφυλόφιλα ζευγάρια, για την καύση των νεκρών.Πολύβουη ζούγκλα η ανθρώπινη. Χάνεται στην επίπλαστη εφημερότητα μιας επίπλαστης σαρκικής αγάπης. Όχι μόνο στους ομοφυλόφιλους, μα και στα ετεροφυλόφιλα ζευγάρια. Πώς θα κανονίσουμε τα χρήματα, τα σπίτια, τα εγώ και τα θέλω μας. Ο φθόνος, το μίσος, η κακία, η διαστροφή τρανεύει την ασωτία μας. Δεν ξέρουμε πώς θα μας κρίνει ο Κύριος. Δικό Του έργο είναι, την ημέρα της Κρίσεως. Ούτε ποιοι θα μπουν στον παράδεισο. Εκείνο που ξέρω είναι ότι η ψυχή μου πολλές φορές ποθεί να νοιώσει έστω και για λίγα λεπτά  το πάθος της ανέσπερης πνευματικής αγάπης που φλογίζει την ψυχή των σαρκόλιπων μοναχών στα φρικτά "Καρούλια" του Αγιονόρους, που χωρίς να έχουν τίποτε απολύτως υλικό, τα έχουν όλα. Ζώντας μόνο για και με τον Κύριο. Αλήθεια αγοράζεται αυτός ο πνευματικός έρωτας με τον Τριαδικό Θεό, την Υπεραγία Θεοτόκο και τους Αγίους του, με όλη την ΔΟΞΑ, ΤΟ ΧΡΥΣΑΦΙ,ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ τούτου του μάταιου κόσμου; Αγοράζονται οι επιτυχίες στην πολιτική, το θέατρο, τον κινηματογράφο, με την αδιάλειπτη ευχή "Κύριε Ιησού Χριστέ Ελέησον" που αξιώθηκα να γευτώ ένα ολάκερο βράδυ στην γεμάτη αμαρτωλά πάθη ψυχή μου;

Θόδωρος Ελευθεριάδης