Μας λείπεις όσα χρόνια κι αν περάσουν....

Δεκαπέντε χρόνια πέρασαν, από τότε που έφυγες, ξαφνικά και αναπάντεχα. Δεκαπέντε χρόνια απουσίας από την οικογένεια σου, τους φίλους σου, τα κοινά, τον "Εμπορικό", το θέατρο, τον "Ζαφειράκη". Δεκαπέντε χρόνια έχω να ακούσω την μεστή φωνή σου, που μας ορμήνευε ως δάσκαλος για τον τόπο. Δεκαπέντε χρόνια μακριά, αλλά και τόσο κοντά, αφού η παρουσία σου στη
γήινη ζωή έρχονταν τα βράδια στα ονείρατα μας. Μας λείπεις φίλε Λευτέρη, όσα χρόνια κι αν περάσουν. Και εκεί πάνω να προσέχεις τον Σεραφείμ και όλους τους δικούς μας τους εμπόρους που πέταξαν για την Άνω Ιερουσαλήμ.
Θόδωρος Ελευθεριάδης