Δέκα οκτώ Ιουλίου 1965,βράδυ. Ο Παναγιώτης Ελευθεριάδης, τρελός από τη χαρά του για την γέννηση του ΓΙΟΥ πηγαίνει στον συνοικισμό, στο σπίτι του κουμπάρου του Γρηγόρη Γρηγοράκη ( έναν εκπληκτικά ευαίσθητα άνθρωπο, που δεν είναι πια κοντά μας) και τον ξυπνάει. "Τι έγινε, πραξικόπημα;" τον ρωτάει, αλαφιασμένος μέσα στον ύπνο του, ο Γρηγόρης. Ξύπνα έχουμε γιο, του απαντά ο Παναγιώτης, ο πατέρας μου! Έτσι ξεκινάει μια πενηντάχρονη γήινη πορεία για μένα. Γεννημένος στα...Ιουλιανά. Κολλημένη στα γονίδια μου η ταραγμένη εκείνη εποχή, άρα φυσιολογική η απέχθεια μου για τον Μητσοτάκη! Πενήντα χρόνια μετά από τα Ιουλιανά του 65, η πατρίδα μας περνάει δύσκολες εποχές. Μαζί με τις ελληνικές οικογένειες και η δική μου, μαζί με τους απλούς ανθρώπους και εγώ. Τα ίδια προβλήματα, οι ίδιες αγωνίες. Που όμως απαλύνονται από την πίστη στον Τριαδικό Θεό και την Θεία Πρόνοια. Πολλά τα θαύματα που βίωσα στην ζωή μου, αν και είμαι ανάξιος, από την Θεία Πρόνοια. Η οποία συνεχίζει να με βοηθά αν και ως χαρακτήρας είμαι ο χειρότερος. Πιστεύω όμως ότι ο Τριαδικός Θεός δεν θα εγκαταλείψει έναν τόπο που είναι έμπλεος από το αίμα μυριάδων ΑΓΊΩΝ,ΟΣΙΩΝ, ΜΑΡΤΥΡΩΝ, ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΩΝ, ΟΜΟΛΟΓΗΤΩΝ. Καλή ώρα ο Όσιος Παΐσιος, ο νέος μας Άγιος. Στην λειτουργία της περασμένης Κυριακής στη Μεταμόρφωση, ο πατήρ Στυλιανός, στο κήρυγμα του τόνισε την σημασία του να ζητάμε από τους Αγίους το σωτηριώδες της ψυχής μας. "Ζητείστε από το νέο μας Άγιο και θα σας ακούσει". "Να τραβήξει στον Παράδεισο την άθλια ψυχή μου" ευχήθηκα. Μακάρι ο Τριαδικός Θεός, εισακούωντας τις δεήσεις της Υπεραγίας Θεοτόκου και πάντων του των Αγίων, να μας οδηγήσει στην αιώνια ζωή.
Θόδωρος Ελευθεριάδης
Υ.Γ Ευχαριστώ θερμά όλους τους φίλους μου για τις ευχές τους.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου