Έρως ανίκατε μάχαν ή και...έρωτα μου αγιάτρευτε!

 Έρως ανίκατε μάχαν,
Έρως, ός εν κτήμασι πίπτεις,
ός εν μαλακαίς παρειαίς
νεάνιδος εννυχεύεις,
φοιτάς δ” υπερπόντιος
εν τ” αγρονόμοις αυλαίς·
καί σ” ούτ” αθανάτων φύξιμος ουδείς
ούθ” αμερίων σέ γ” ανθρώπων.
Ο δ” έχων μέμηνεν.
Σύ καί δικαίων αδίκους
φρένας παρασπάς επί λώβα,
σύ καί τόδε νείκος ανδρών
ξύναιμον έχεις ταράξας·
νικά δ” εναργής βλεφάρων
ίμερος ευλέκτρου νύμφας,
τών μεγάλων πάρεδρος
εν αρχαίς θεσμών.
“Αμαχος γάρ εμπαίζει Θεός, Αφροδίτα.


Έρωτα, ανίκητε σε κάθε μάχη,
συ που κυριαρχείς όπου κι αν πατήσεις,
συ που ξενυχτάς τα κορίτσια
με τα τρυφερά μάγουλα,
που δρασκελάς πάν” από θάλασσες
και τρυπώνεις στους κήπους,
κανείς δε γλυτώνει από “σε,
μήτε Θεός μήτε θνητός.
Όποιον αγγίξεις, τονε παλαβώνεις.
Συ, άνθρωπο φρόνιμον εξωθείς
στ” άδικο και στο χαμό,
συ π” ανάβεις ταραχή κι αμάχη
ανάμεσα σε γιο και πατέρα,
νικά πόθος και λαχτάρα για τη γλυκομάτα νύφη,
κόντρα σ” όλους τους μεγάλους νόμους.
Σαν ατάραχος Θεός τους περιγελάς, ω Αφροδίτη.

Εκπληκτικοί οι στίχοι της Αντιγόνης του μεγάλου μας Σοφοκλή. Ανίκητος πραγματικά ο έρωτας, όχι μόνο στους ανθρώπους, αλλά και στην φύση. Δείτε πόσο γλυκά χαριεντίζονται τα δυο σπουργιτάκια της φωτογραφίας μας. Πόσα τραγούδια δεν ύμνησαν τον έρωτα. Και
ποιο λαϊκά φυσικά, όπως το έρωτα μου αγιάτρευτε!
Πάνω απ΄όλα όμως ο αιώνιος και αληθινός, μη σαρκικός  έρωτας προέρχεται μόνο από το Θείο.Είναι αυτή η ιερή τρέλα που ωθεί τους ασκητές στα "Καρούλια" του Αγίου Όρους να υμνούν ακατάπαυστα τον Τριαδικό Θεό, νοιώθοντας απόλυτη ευτυχία μέσα από τις αμέτρητες στερήσεις της σάρκας, που αποστεώνουν τα ανθρώπινα σωματικά και κυρίως ψυχικά πάθη!