"Τιμή στον Αγγελή Γάτσο". Γράφει ο Μανώλης Βαλσαμίδης

Με πολλαπλές εκδηλώσεις το χωριό Σαρακηνοί, η γενέτειρα του Αγγελή Γάτσου τίμησε φέτος, παραμονές 25ης Μαρτίου, τον ήρωα της επανάστασης Αγγελή Γάτσο και προχώρησε στον ορισμό ως ημέρας εόρτιων εκδηλώσεων την 24^η Μαρτίου κάθε χρόνο. Οι φετινές εκδηλώσεις είχαν κάτι ξεχωριστό. Είχαν πολυεπίπεδη αναφορά στον ήρωα και μεγάλη συμμετοχικότητα. Ξεκίνησαν βήμα-βήμα, με εκδήλωση Σχολική, στην οποία θέλω λίγο να μείνω. Συνέπραξαν η κ. Μαντά Αριάδνη του 1^ου ΕΠΑΛ Αριδαίας, φιλόλογος – ιστορικός, το Γυμνάσιο Πολυκάρπης, ο σύλλογος Σαρακηνών «ΑΓΓΕΛΗΣ ΓΑΤΣΟΣ» και το Δημοτικό σχολείο του χωριού. Απλή, απέριττη τελετή, πλήθος κόσμου και κατάθεση στεφάνων στην προτομή του εκ των πρωτοπόρων της Ελληνικής Επανάστασης  Αγγελή Γάτσου. Η τελευταία εκδήλωση ήταν το

αφιέρωμα στον Αγγελή Γάτσο του ανοιχτού Πανεπιστημίου Γιαννιτσών, την Κυριακή 24 Μαρτίου 2013, στο Πνευματικό Κέντρο των Γιαννιτσών. Το Θέμα ήταν «Η συμμετοχή και προσφορά των Μακεδόνων στην Επανάσταση του 1821» με ξεχωριστούς ομιλητές. Πρώτος, ο ακούραστος συνάδελφος, ερευνητής Κώστας Σταλίδης. Δεύτερος ο συγγραφέας εκπαιδευτικός κ. Γεώργιος Ρουμελιώτης και τρίτος, ο συγγραφέας του βιβλίου «Αγγελής Γάτσος-ένας γενναίος Μακεδόνας στην εθνεγερσία του 1821» εκπαιδευτικός κ. Ιωάννης Παπαλαζάρου. Έχω πολλούς λόγους να χαίρομαι για την προβολή του ήρωα Αγγελή Γάτσου. Με συγκινεί η Έδεσσα, έχω αναμνήσεις καλές από το ξεκίνημά μου στην Κρύα Βρύση, τα Γιαννιτσά, τη Μητρόπολη Εδέσσης και Πέλλης, τις ανασκαφές στην Πέλλα και τον σύνδεσμό μου με τους «Ακρίτες Αλμωπίας». Ήταν καιρός η όμορφη περιοχή της Αλμωπίας να προβάλει τα εθνικά της σύμβολα, για τα οποία μπορεί ιδιαίτερα να καυχιέται. Ο κυριότερος όμως λόγος της χαράς μου είναι ότι γνωρίζω από τις πηγές την προσφορά του Γάτσου στην υπόθεση της Νάουσας στην περίοδο της πάλης της με τον Αλή πασά και στη συνέχεια στον αγώνα της για λευτεριά απέναντι στα στίφη των Τούρκων του Λουμπούτ πασά. Πανελλήνια μορφή ο Γάτσος, λιοντάρη του Βορρά, αγαθός, ειλικρινής, πιστός με όλο το εύρος και βάθος της έννοιας, αγωνιστής της ελευθερίας του γένους. Το δάφνινο στεφάνι,  το πλεγμένο από τα χεράκια των παιδιών της γενέτειράς του είναι ο καλύτερος ύμνος στον ήρωα, ανάπαυση ψυχής γι’ αυτόν, ανάταση ψυχής για μας.

Στο υπό έκδοση βιβλίο μου « Η πάλη της Νάουσας με τον Αλή πασά και οι ξένες δυνάμεις» υπάρχουν 11 παραπομπές, στις σελ. 90, 91, 92, 94, 122, 135, 138, 169, 171, 173 και 211 στον Αγγελή Γάτσο. Θα κλείσω το σημερινό μου σημείωμα με ένα μικρό απόσπασμα από τη σελ. 91. Είμαστε στα 1798, ξημερώματα της 12^ης Ιουνίου. Ένας καλόγερος του Μοναστηριού των Ταξιαρχών ειδοποιεί τον Ζαφειράκη ότι κατεβαίνουν πλήθος Αλβανών από το βουνό προς το Κουκούλι.

«Ο Ζαφειράκης κινήθηκε προς το Κουκούλι και βρήκε τους Αλβανούς να ξεκουράζονται κατάκοποι από τη νυκτερινή πορεία. Σκληρή η σύγκρουση, κρατερός ο αγών, ντουφέκια και σπαθιά έδιναν και έπαιρναν. Με την επικουρία του Γάτσου η σύγκρουση έληξε με ταπεινωτική ήττα των Αλβανών, που τράπηκαν σε φυγή αφήνοντας επί του πεδίου της μάχης τραυματισμένο και τον ίδιο τον αρχηγό τους».

Αυτά, μικρή προσφορά, σε τιμή του ήρωα Γάτσου, του εκ Σαρακηνών Αλμωπίας, που έχουμε την τιμή και το προνόμιο να τον θεωρούμε οι Ναουσαίοι και δικό μας ήρωα.