Με αφορμή την εκδήλωση του ΟΤΑΝ στο Ηλέκτρα Palace. Μύηση στον πολιτισμό της Νάουσας

Τι βραδιά κι αυτή! Το Σαββατόβραδο που μας πέρασε, ήρθαν στην Αθήνα οι Γενίτσαροι και οι Μπούλες με τις κέρινες μάσκες τους και τις παραδοσιακές στολές τους, κι ενώ έπαιζε το νταούλι και ο ζουρνάς, αυτοί χόρευαν ζαλιστό τινάζοντας νευρικά το ασημοστολισμένο στήθος...

τους. Και στο τραπέζι μας ήρθαν εξαιρετικά ξινόμαυρα κρασιά μαζί με μπερεκετλίδικα μεζεδάκια για να μας προσκαλέσουν στην όμορφη και φιλόξενη πόλη της Νάουσας.

Α ναι, μέχρι και σκαντζόχοιρο γευτήκαμε στην εκδήλωση «Νάουσα, Οίνος και Πολιτισμός» που συνδιοργανώθηκε από τον Όμιλο Τουριστικής Ανάπτυξης Νάουσας και τους οινοποιούς της περιοχής. (Αγαπημένο μου ζωάκι, συγχώρα με που σε γεύτηκα, κατά λάθος έγινε, το ορκίζομαι, αλλά είσαι πεντανόστιμος, πρέπει να το παραδεχτώ.) Στο τραπέζι μας ήρθαν και κρασάτα λουκάνικα, πίτες, κριτσίνια και ψωμί σταρένιο με προζύμι μούστου, ζυμωμένο με ελαιόλαδο και κρασί ξινόμαυρο, μπουκουβάλα Νάουσας -ένα φρέσκο τυρί μέσα σε ζυμάρι, τυλιγμένο σε βρεγμένο πανί που ψήνεται στο φούρνο- μουστόπιτες με καρύδι και κανέλα και ψητά κυδώνια σβησμένα με ξινόμαυρο, απόδειξη ότι τρώνε καλά στη μακεδονίτικη πόλη, που είναι μια από τις πιο ωραίες στη Βόρεια Ελλάδα.

Και πίνουν εξαιρετικά κρασιά. Η περιοχή της Νάουσας εξάλλου είναι η πιο διάσημη περιοχή παραγωγής κρασιού στο Βορρά με την υπέροχη γηγενή ποικιλία του ξινόμαυρου να κυριαρχεί στις οινοποιήσεις. Άλλοτε μόνο του, το Ξινόμαυρο που καλλιεργείται στην αμπελουργική ζώνη της Νάουσας-γνωστό και ως ποπόλκα, ξινόγκαλτσο, μαύρο Ναούσης ή μαύρο Ναουστινό- και άλλοτε παντρεμένο ροδίτη αλλά και ένα άγνωστο τοπικό λευκό σταφύλι το πρικνάδι αλλά και με διεθνείς ποικιλίες όπως το Syrah, το Merlot και το Cabernet Sauvignon, Sauvignon Blanc, που καλλιεργούνται επίσης στην περιοχή τα τελευταία χρόνια, δίνει εξαιρετικά κρασιά (κόκκινα, λευκά και ροζέ) τα οποία δοκιμάσαμε στην παρουσίαση που έγινε το Σάββατο 16 Φεβρουαρίου στο ξενοδοχείο Electra Palace της Ναυάρχου Νικοδήμου, στην Αθήνα.

Παλιά το ξινόμαυρο της Νάουσας ήταν το μοναδικό κρασί που έφτανε αναλλοίωτο στην Αμερική ενώ όλα τα άλλα κατά τη διάρκεια του υπερατλαντικού ταξιδιού μετατρέπονταν σε ξίδι. Στις αρχές του 20ού αιώνα, όμως, ο ναουσαίικος αμπελώνας προσβλήθηκε από φυλλοξήρα και σταδιακά καταστράφηκε. Η αμπελοκαλλιέργεια ξαναζωντάνεψε στη δεκαετία του 1960, με τη βοήθεια της Σταυρούλας Κουράκου-Δραγώνα, της πρώτης γυναίκας με δίπλωμα οινολόγου στην Ευρώπη. Η αναγέννηση ξεκίνησε το 1968, όταν η πρωτοπόρος οικογένεια Μπουτάρη, που έχει συνδέσει το όνομά της με την παραγωγή του ναουσαίικου κρασιού από το 1879, μετέτρεψε 520 στρέμματα άγριων δένδρων και θάμνων στο Γιαννακοχώρι Νάουσας, σε αμπελώνα και άρχισε να καλλιεργεί το γηγενές ξινόμαυρο εφαρμόζοντας τις πιο σύγχρονες μεθόδους αμπελοκαλλιέργειας.

Σήμερα το ναουσαίικο κρασί ταξιδεύει παντού στον κόσμο δικαιώνοντας την εξαιρετική του φήμη. Ο αμπελώνας της Νάουσας - που εν τω μεταξύ κατοχυρώθηκε νομοθετικά ως Αμπελουργική Ζώνη Ονομασίας Προέλευσης- καλύπτει 7.000 στρέμματα και είναι πολλοί οι νεότεροι αμπελουργοί, που παράγουν εξαιρετικά κρασιά στην περιοχή. Η συνολική παραγωγή οίνων Ονομασίας Προέλευσης «Νάουσα» είναι της τάξης των 2.500.000 λίτρων, από τα οποία το 30-40% εξάγεται ενώ στην περιοχή οινοποιούνται επιπλέον 2.000.000 λίτρα ερυθρών, ροζέ και λευκών κρασιών. Και όλα σχεδόν τα οινοποιεία της Νάουσας, μεγάλα και μικρά, είναι επισκέψιμα και εντάσσονται στο «Δρόμο του Κρασιού των Μακεδόνων Βασιλέων».

Ο Αγροτικός Αμπελουργικός Οινοποιητικός Συνεταιρισμός Vaeni Νάουσα (ιδρύθηκε το 1983 από 330 αμπελουργούς - παραγωγούς της ζώνης ΠΟΠ Νάουσα), η Αργατία στο Ροδοχώρι, το Οινοποιείο Δαλαμάρα (με οινική παράδοση που ξεκινάει από το 1840), το Κτήμα Διαμαντάκου στην περιοχή Μαντέμι, οι Αμπελώνες Θυμιόπουλου στον Τρίλοφο Ημαθίας, το οινοποιείο των αδελφών Καρανάτσιου (4ης γενιάς ήδη), το Κτήμα Κόκκινος στο παραδοσιακό οικισμό Αρκοχωρίου, το κτήμα Κελεσίδη που βρίσκεται στο Γιαννακοχώρι, όπως και το κτήμα Κυρ Γιάννη, το Κελάρι της οικογένειας Μελιτζανή (η οποία συνδέεται με το κρασί από το 1918) στην περιοχή της Γάστρας, το Οινοποιίο Μπουτάρη στη Νάουσα, το Κτήμα Τσάνταλη (από το 1945) η σύγχρονη οικογενειακή μονάδα Φουντή και το Κτήμα Χρυσοχόου, στη Στράντζα, το Οινοποιείο Μαρκοβίτη στα Πολλά Νερά και κτήμα Καρυδά στην Ανω Γάστρα φτιάχνουν πραγματικά μοναδικά κρασιά. Ξηρά, ημίξηρα, ημίγλυκα, κόκκινα, λευκά, ροζέ και αφρώδη που δεν αφήνουν κανένα ουρανίσκο ασυγκίνητο, σας περιμένουν να τα δοκιμάσετε.

Tanea.gr