Nάουσα. Χαράζοντας συγκροτημένα και μεσομακροπρόθεσμα την στρατηγική της ανάπτυξη

Γνωρίζει άραγε κανένας από την πολιτική ηγεσία του δήμου Νάουσας, τους τεχνοκράτες συμβούλους του και το μόνιμο υπαλληλικό προσωπικό, ποιο είναι ακριβώς το ποσοστό ανεργίας του δήμου με το κλείσιμο του 2012; Γνωρίζει ποιος είναι ακριβώς ο δείκτης αποβιομηχάνισης; Ο δείκτης της μείωσης της εμπορικής και επαγγελματικής δραστηριότητας; Γνωρίζει το ποσοστό των εξαγωγών των συνεταιρισμών και το ύψος του εισαγόμενου συναλλάγματος; Γνωρίζει κανένας ότι υπάρχει από το 1997 χωροθετημένο επίσης βιομηχανικό πάρκο στην περιοχή της Ειρηνούπουλης; Υπάρχει συγκεκριμένο πλάνο στρατηγικής ανάπτυξης του δήμου; Ποιες πρέπει να

είναι οι μεθοδικές προτάσεις και σκέψεις μεταστροφής των τριών τομέων της παραγωγικής δραστηριότητας του τόπου, ώστε να καταστούν βιώσιμες και αποδοτικές, σύμφωνα με τους διεθνείς δείκτες ζήτησης και προσφοράς; Πολλά και φυσικά αναπάντητα τα ερωτήματα, τα οποία θα μπορούσαν να απασχολήσουν μια γόνιμη και χωρίς …χειροβομβίδες κρότου-λάμψης ( να μπούμε και λίγο στο κλίμα της ΜΑΤΑ(ι)οκρατίας που επικράτησε το προηγούμενο διάστημα στην φιλήσυχη Νάουσα!) συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου. Η λογική του βλέποντας και κάνοντας έχει φέρει το σημερινό τέλμα ανυποληψίας στη Νάουσα. Η λογική των αποσπασματικών αγώνων διάσωσης την ύστατη ώρα βασικών κρατικών υποδομών είναι κατάλοιπο της εποχής των πρώτων μετεμφυλιακών χρόνων. Η Νάουσα, αντί να συζητά στα δημοτικό της συμβούλιο για το πώς δεν θα κλείσει το Νοσοκομείο της, έπρεπε να προτείνει, μέσα από έναν μεσομακροπρόθεσμο στρατηγικό σχεδιασμό της ( σε αυτό το σημείο αισθάνομαι την ανάγκη να ευχαριστήσω για μια ακόμη φορά τον Γιάννη Σπάρτση που τόλμησε να κάνει ένα επιστημονικά συγκροτημένο πόνημα στρατηγικής ανάπτυξης της Ημαθίας την περίοδο 2000-2006, έστω και αν αυτό παραπέμφθηκε μετά την διοίκηση τους από γάμο σε βάπτιση!). Η πόλη έχει πολλά και σημαντικά στοιχεία παγκόσμιας προβολής που θα την διευκόλυναν να ανακάμψει άμεσα. Αρκεί να προσπαθήσει η πολιτική και η επιστημονική της κοινότητας. Το έγραψα πριν από 1 ½ μήνα, αλλά δεν ίδρωσε το αυτό κανενός. Πάμπολλα τα ευρήματα από την ανασκαφή του Φώτη Πέτσα στη Σχολή του Αριστοτέλη. Ούτε ένα δεν εκτίθεται στο μουσείο της Βέροιας!!! Μια μικρή και απλοϊκή πρόταση κάνω κλείνοντας αυτό το σημείωμα; Δεν θα μπορούσε άραγε όλη αυτή την συλλογή, καθώς και τις  μοναδικές συλλογές από το Γιαννακοχώρι ( προϊστορικά ευρήματα), τον Πολυπλάτανο, το Αγγελοχώρι και τα άλλα μοναδικά ευρήματα της Ναουσαίικης γης να εκτεθούν στο κτίριο Λόγγου-Τουρπάλη που επανέρχεται στον δήμο, μετά την αποχώρηση της πανεπιστημιακής σχολής; Δεν θα μπορούσε στον ίδιο χώρο να δημιουργηθεί, σε συνεργασία με διεθνή επιστημονικά φόρα η πολλές φορές ( πάντοτε όμως…προεκλογικώς) εξαγγελθείσα σχολή αριστοτελικής σκέψης; Περιμένω τις θέσεις και τις προτάσεις σας κύριοι δημοτικοί σύμβουλοι, αντί τις κραυγές και τις ανούσιες αντεγκλήσεις.

Θόδωρος Ελευθεριάδης