Όταν η επιστημοσύνη και η ανθρωπιά ζει και βασιλεύει στην Ελλάδα, όπου τα πάντα πλέον λειτουργούν χάρις το φιλότιμο των εργαζομένων. Λίγες σκέψεις με αφορμή την περιπέτεια υγείας μου

Τελικά αυτή η δημοσιογραφική ψώρα του ρεπορτάζ είναι αχαλίνωτη. Ακόμη και τις ώρες που βρίσκεσαι στο δωμάτιο μιας εντατικής του Ιπποκρατείου, ζώντας στιγμές πόνου, έπειτα από μια δύσκολη, αλλά επιτυχή, αφαίρεση των εκκολπωμάτων σου και τη συρραφή της ουροδόχου κύστης σου. Οι ώρες μπορεί να γυρνούσαν αργά και βασανιστικά, μεταξύ ενδοφλέβιων  apotel και πεθιδίνης , που σου απαλύνουν τον πόνο, με το μαρκούτσι στη μύτη σου για να βγάζει τα υγρά του στομαχιού σου, με καθετήρα ( αυτόν ακόμη τον διατηρώ για καμιά βδομάδα ακόμη για να τον βγάλω στον...τόπο μου!!) με δυο παροχετεύσεις στην κοιλιά σου και 24 ράμματα στην τομή σου. Ο νους στριφογύριζε  Συμπεριφορές άψογες στην μονάδα της ανάνηψης. Από τις αδελφές, μέχρι τους γιατρούς και τους
φυσικοθεραπευτές. Πανεπιστημιακοί καθηγητάδες οι γιατροί ( Θα ήθελα να ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΩ βαθιά τον επίκουρο καθηγητή Ιατρικής του ΑΠΘ χειρουργό κ. Κώστα Μπαλλά που με εγχείρησε και ενδιαφέρονταν καθημερινά, όχι μόνο για μένα, αλλά για όλους τους αρρώστους του, επίσης επίσης θα ήθελα να ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΩ και την αναπληρώτρια καθηγήτρια του ΑΠΘ, γαστρεντερολόγο, φίλη και αδελφή κ. Όλγα Γιουλεμέ, που με παρακολουθεί όλον αυτόν τον καιρό και με ανέχτηκε να την ενοχλώ Κυριακές, βράδια και διακοπές). Πέντε μέρες στην ανάνηψη και μετά στον θάλαμο. Και εκεί η ίδια συμπεριφορά, σε όλους τους αρρώστους. Ευγενικοί  όλοι. Από τα φοιτητούδια, τους νοσηλευτές, τους γιατρούς και  τους καθηγητάδες. Μόνοι τους παλεύουν όμως να βοηθήσουν στην αποκατάσταση της λαϊκής υγείας. Το κράτος θλιβερά απών. Δώδεκα κρεβάτια διαθέτει η ΜΕΘ του Ιπποκρατείου, χωρίς καν ένα μόνιτορ!! Ακόμη και τα πιεσόμετρα είδος προς εξαφάνιση. Ιματισμός ανύπαρκτος. Μισθοί για τους υπέροχους αυτούς ανθρώπους που σώζουν ζωές ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ, πείνας. Αποδεικνύοντας στην πράξη ότι τους ευχαριστώ όλους. Μαζί με τους γιατρούς και το νοσηλευτικό προσωπικό του Ιπποκρατείου Νοσοκομείου της Θεσσαλονίκης, θα ήθελα να ευχαριστήσω και ένα μοναδικό καλό μου φίλο, η συνταξιοδότηση του οποίου θα είναι πλήγμα για το Νοσοκομείο της Νάουσας. Και φυσικά τον αγαπητό μου διευθυντή της Χειρουργικής Κλινικής της Νάουσας που μου έστειλε τις ευχές του για ταχεία ανάρρωση με τον κ. Μπαλλά, αφού ο κ. Φαρδέλας υπηρέτησε στο Ιπποκράτειο επί χρόνια και ΟΛΕΣ οι απόψεις που έλαβα για τον ίδιο ήταν απόλυτα ΘΕΤΙΚΕΣ!! Να είσαι καλά γιατρέ και τώρα είναι σίγουρο ότι θα ανταμώνουμε στους καθημερινούς μας περιπάτους, σε μια πόλη που αγαπάς και νοιάζεσαι τόσο πολύ!
Θόδωρος Ελευθεριάδης
Υ.Γ Τελικά η εγχείρηση μου έδωσε την ευκαιρία να γίνω και ...φίρμα στα ιατρικά συνέδρια, αφού είναι σπάνιο το έντερο να είναι απόλυτα κολλημένο στην ουροδόχο κύστη. Άντε θα έχουμε και την προβολή μας τελικά. Τέλος και τω Θεώ Δόξα, μαζί με όλους τους Αγίους,που με βοήθησαν να ξεπεράσω και τούτη την δυσκολία, που ήταν όντως εμπειρία ζωής.
Υ.Γ Πάντως για να με δείτε να κάνω ρεπορτάζ στο δρόμο, μάλλον θα αργήσετε, αφού αυτό το μαντζαφλάρι  ο καθετήρας πρέπει να μείνει καμιά βδομάδα ακόμη. Όσο να είναι με την κάμερα στο ένα χέρι και το φόλευ στο άλλο, παραπάει!!!
Υ.Γ Σας ευχαριστώ όλους για το ενδιαφέρον που δείξατε σε τούτη την δοκιμασία μου. Εύχομαι ο Τριαδικός Θεός να σας ευλογεί.