Είναι φυσικά απαραίτητες οι διπλωματικές σχέσεις στο πλαίσιο
της ανάπτυξης των συνεργασιών μεταξύ δύο χωρών, προς όφελος και των δύο. Απλώς,
θα πρέπει να...
δίνεται η δυνατότητα κάθε φορά σ’ αυτόν που νιώθει αδικημένος να
μπορεί να εκφράσει και το παράπονό του, χωρίς να προκαλέσει αυτό που λέμε
διπλωματικό επεισόδιο…
Η αναφορά μας, στην επίσκεψη του Τούρκου πρέσβη την Τετάρτη στη
Βέροια και τη συνάντησή του με τον αντιπεριφερειάρχη Κώστα Καραπαναγιωτίδη.
Ασφαλώς δεν ασκούν πρωτογενή εξωτερική πολιτική οι διπλωμάτες, ωστόσο θα έπρεπε
να δίνεται η δυνατότητα και στα στελέχη της αυτοδιοίκησης να μπορούν να
εκφράζουν καμιά φορά σκέψεις και συναισθήματα, μέσα από τα οποία ο διπλωμάτης
θα παίρνει το μήνυμα, ή το λιγότερο την αλήθεια της άλλης πλευράς.
Είμαστε βέβαιοι ότι ο κ. Καραπαναγιωτίδης θα ήθελε κάποια
στιγμή να μιλήσει στον Τούρκο πρέσβη για τις χαμένες πατρίδες του Πόντου, για τη
γενοκτονία (μια ιστορική καταγραφή που μόνον αφελείς τολμούν να αποσιωπούν),
για την Πόλη όπως τη νιώθουν ακόμη και σήμερα οι Έλληνες. Πόσο μάλλον όταν το
βιβλίο που χάρισε στον Αντιπεριφερειάρχη ο Τούρκος διπλωμάτης, με θέμα την
οθωμανική αρχιτεκτονική, είχε στο εξώφυλλο την Αγία Σοφία…
Ωστόσο, ο ευγενής αμφιτρύων αντιπεριφερειάρχης μας,
νομίζουμε καλώς, επέλεξε το παρόν και το μέλλον.
Είμαστε και θα είμαστε γείτονες για πάντα. Ναι, να
συνεργαστούμε, αλλά ποτέ δεν πρέπει να ξεχάσουμε. Και κάποτε να αναγνωρίσουμε
τα λάθη μας. Το φιλότιμο του Έλληνα και του πόντιου, τόσα χρόνια μετά, ίσως
αρκεστεί σε μια ειλικρινή συγνώμη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου