Πρωταγωνιστές του 2012. Στην Ημαθία η πρώτη ιδιωτικοποίηση κρατικής επιχείρησης, κι η ΕΛΒΙΖ ανοίγει τα φτερά της

Τον τίτλο των επιχειρηματιών της χρονιάς κερδίζουν επαξίως οι κ.κ. Χαλκίδης, Ταμπαρόπουλος και Βαδόλας της ‘Ευρωφάρμ’, για την πρώτη ιδιωτικοποίηση που έγινε στην Ελλάδα, αθόρυβα και χωρίς τυμπανοκρουσίες. Ήδη η ιστορική βιομηχανία ζωοτροφών (ΕΛΒΙΖ), με τα νέα δεδομένα, ξαναστέκεται στα πόδια της μέρα με τη μέρα, με την ανάπτυξη συστηματικής...

προσπάθειας από την πλευρά των νέων μετόχων για την ανασυγκρότησή της.

Τα πρώτα καλά σημάδια της νέας πολιτικής που εφαρμόζει η ΕΛΒΙΖ είναι ήδη ορατά στα οικονομικά στοιχεία για το πρώτο εξάμηνο του έτους, ενώ σε πλήρη εξέλιξη βρίσκονται και τα σχέδια της επιχείρησης για την καθετοποίηση της παραγωγής μέσα από διαδικασίες συμβολαιακής γεωργίας με τους παραγωγούς – προμηθευτές πρώτων υλών (καλαμπόκι, σιτάρι και σόγια).

Εκεί που αναμένεται να κριθούν πολλά είναι στην προσπάθεια που έχει ξεκινήσει σε συνεργασία με την American Genetics και τον όμιλο Ανδριώτη για την εκ νέου εγκαθίδρυση στη χώρα μας της παραγωγής αποκλειστικά μη γενετικά τροποποιημένης σόγιας. Πληροφορίες κάνουν λόγο για τη διαμόρφωση του βασικού πυρήνα των συνεργατών με τους οποίους η ΕΛΒΙΖ θα ξεκινήσει μια οργανωμένη καμπάνια να πείσει τους Έλληνες αγρότες ότι η καλλιέργεια της σόγιας μπορεί να φέρει ικανοποιητικές αποδόσεις με ανάλογο οικονομικό ενδιαφέρον. Ήδη στη χρονιά που πέρασε, με πρωτοβουλία της ΕΛΒΙΖ στήθηκαν οι πρώτοι πειραματικοί – αποδεικτικοί αγροί με διάφορες καθαρές ποικιλίες σόγιας, οι αποδόσεις των οποίων κυμάνθηκαν μεταξύ 250 και 400 κιλών το στρέμμα.

Με δεδομένο ότι οι τιμές παραγωγού για τη σόγια κινούνται αυτό τον καιρό γύρω από τα 50 λεπτά το κιλό, γίνεται σαφές ότι η υπόθεση αυτή έχει «ζουμί». Άλλωστε, εκτός από τα θέματα που συνδέονται με την οικονομικότητα της καλλιέργειας και τη φιλοπεριβαλλοντική της διάσταση, θα πρέπει να προστεθεί και η σημασία της ως λύση αμειψισποράς.  

Αυτό το διάστημα έμπειροι επιστήμονες της ΕΛΒΙΖ και της Ευρωφάρμ αξιολογούν τα αποτελέσματα των αποδόσεων στον αγρό, ενώ παράλληλα εξετάζουν μέσα από εμπεριστατωμένες εργαστηριακές αναλύσεις και τα αποτελέσματα που έχουν να κάνουν με τα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά των διαφόρων ποικιλιών, με βάση και τις περιοχές στις οποίες γίνεται η καλλιέργεια. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι πρωτεϊνούχες ουσίες που θεωρούνται απαραίτητες για την παραγωγή ζωοτροφών υψηλής διατροφικής αξίας για τα ζώα, θέματα στα οποία για πρώτη φορά γίνεται τόση δουλειά στην Ελλάδα. Βέβαια, στην προσπάθεια που καταβάλλει αυτό τον καιρό η διοίκηση της ΕΛΒΙΖ με πρωταγωνιστές τον Βασίλη Χαλκίδη από την πλευρά των μετόχων και τον Απόστολο Γενίτσαρη από την πλευρά των στελεχών, βρίσκει και κάποιες δυσκολίες που έχουν να κάνουν κυρίως με το άναρχο καθεστώς που επικρατεί στην αγορά ζωοτροφών της χώρας μας και τη δυνατότητα που παρέχεται στα λεγόμενα ιδιοπαρασκευαστήρια να κάνουν ζωοτροφές και να τις διαθέτουν, πολλές φορές και χωρίς τα προβλεπόμενα παραστατικά στις κτηνοτροφικές επιχειρήσεις.

Σημειωτέον ότι η ΕΛΒΙΖ όχι μόνο ακολουθεί τον αυστηρό βηματισμό που είχε σ’ αυτά τα θέματα ως κρατική βιομηχανία, αλλά από τις αρχές του χρόνου διαθέτει και ISO 22000, χωρίς αυτό να αποτελεί συμβατική της υποχρέωση αλλά από σεβασμό στην κοινωνία.