Αν χρησιμοποιούσαμε τη βιομάζα του βουνού μας θα είχαμε λύσει τη δημοτική θέρμανση της Νάουσας και όχι μόνο!! Του Θόδωρου Ελευθεριάδη

Εξαιρετικά ενδιαφέροντα τα όσα είπε στην υπέροχη εκπομπή της ΕΤ-3 «Αληθινά Σενάρια» ο κ. Νασίκας, της ελληνικής ένωσης εταιριών παραγωγής βιομάζας.  «Μόνο τα κλαδιά των καλλωπιστικών δένδρων που κλαδεύονται κάθε χρόνο να χρησιμοποιούσε ο δήμος Λάρισας, θα είχε λύσει το πρόβλημα της θέρμανσης των δημοτικών του κτιρίων. Στην κοπή των δασών, το 60% είναι υπολείμματα που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την κατασκευή βιομάζας».  Θα μου πείτε όλα αυτά φαντάζουν …κινέζικα στους νεοναουσαίους, οι οποίοι ασχολούνται με το ποιος θα προσπορίσει παραταξιακά οφέλη το 2014!!  Η επισήμανση Γώγου για τη χρήση πέλετ, η οποία θα

μπορούσε να προέλθει από το απέραντο εργοστάσιο βιομάζας δεκάδων χιλιάδων στρεμμάτων του δημοτικού δάσους της Νάουσας, όχι μόνο θα έλυνε το πρόβλημα θέρμανσης των δημοτικών μας κτιρίων και σχολείων, αλλά θα μπορούσε να γίνει και πηγή  παραγωγικής επένδυσης με θέσεις εργασίας στην περιοχή. Αντί λοιπόν να ασχολούμαστε με το..δάκτυλο, ας δούμε το φεγγάρι. Πριν από αρκετά χρόνια εκπρόσωπος της Ντόπλερ Μάγιερ είχε αναλύσει στο δημοτικό μας συμβούλιο, τα οφέλη της βιομάζας από το δάσος της Νάουσας. Τα κλαδιά, τα φύλλα, όλα τα οργανικά υλικά, που σαπίζουν άχρηστα στο βουνό μας, δημιουργώντας το καλοκαίρι επικίνδυνες συνθήκες ανάφλεξης.  Τα κλαδιά  στα κτήματα. Η προσπάθεια που πρέπει να κάνει η δημοτική αρχή, μέσω των ΣΔΙΤ, είναι σε αυτή την οδό. Όχι φυσικά να γίνει η ίδια επιχειρηματίας, αλλά να υποβοηθήσει στην επένδυση ανάλογων βιομηχανιών στην περιοχή μας. Η αλλαγή των καυστήρων από πετρέλαιο σε πέλετ, είναι μια απλή διαδικασία. Έτσι και ο κ. Μαραντίδης, που παραπονέθηκε στην πρόσφατη συνεδρίαση του συμβουλίου, ότι ακόμη δεν ήρθαν οι δόσεις των σχολείων, τώρα θα είχε λυμένο το πρόβλημα του. Όπως λυμένο θα ήταν το πρόβλημα θέρμανσης του κολυμβητηρίου και όλων των δημοσίων και δημοτικών  υπηρεσιών του δήμου. Η Νάουσα οφείλει να μπει σε πολιτικό επίπεδο δημοτικής αντιπαράθεσης, του 21^ου αιώνα. Οι αναφορές σε πανό, σημαίες, συνθήματα και πλακάτ, καλές είναι, αλλά ξεπερασμένες. Και φυσικά δεν τρώγονται. Περιμένουμε να ανοίξει ο διάλογος. Ο Γιάννης Κελεσίδης έκανε και αυτός την πρόταση του για τη χρήση βιομάζας. Μυαλά θέλει ο τόπος, όπως του Γιάννη και όχι άναρθρες κραυγές.