Μηδέν από μηδέν… Η Ελλάδα της ακμής και της παρακμής. Με αφορμή τη νέα φάση στο ζήτημα των απορριμμάτων

Από μηδενική βάση στα σκουπίδια, κατά πως φαίνεται. (Όχι ότι τα τελευταία 10 χρόνια είχε γίνει κάποιο σοβαρό βήμα.) Αυτή λοιπόν η μηδενική βάση, είναι η δεύτερη της πρόσφατης τοπικής μας ιστορίας! Η πρώτη φορά ήταν επί νομαρχίας Βλαζάκη. Πριν από περίπου 13-14 χρόνια. Τότε που ο τότε νομάρχης, υπό την πίεση των επερχόμενων νομαρχιακών εκλογών του 1998, αναγκάστηκε να επιστρέφει στο μηδέν, αφού η

πρόταση για χωροθέτηση ΧΥΤΑ στη θέση ‘Ρουντίνα’ -μεταξύ Επισκοπής και Ειρηνούπολης- είχε σηκώσει κύμα αντιδράσεων στην περιοχή. (Με τον τότε δήμαρχο Μωϋσίδη να δηλώνει «πάρτε τον ΧΥΤΑ στην πλατεία Ρακτιβάν»!)

13-14 χρόνια χωρίς τελική λύση για τα σκουπίδια στην Ημαθία (όπως και στα αδέσποτα). Χρόνια πολιτισμικώς εστιασμένα μονομερώς σε επίπεδο μόνο τεχνών. Ο πολιτισμός των σκουπιδιών (και των αδέσποτων) παρέμεινε ανύπαρκτος. Και πάμε πάλι απ’ την αρχή, τώρα! Για νέες χωροθετήσεις, νέες συμβάσεις, νέες διαφωνίες, νέες περιπέτειες, νέο… πολιτισμό.

Η μοίρα ενός τόπου απογόνων αρχαίων Ελλήνων της ακμής, και σήμερα της παρακμής.

Κώστας Παναγιωτίδης