Η ομιλία του Β΄ΣΣ την ημέρα των Ενόπλων μας Δυνάμεων. «Όλες οι μεγάλες στιγμές του Έθνους, είναι στενά συνδεδεμένες με την Ορθοδοξία»

Σας παραθέτουμε την ομιλία του Β΄ΣΣ, η οποία διαβάστηκε στις 21 Νοεμβρίου στον Ι. Ν Αγίου Αντωνίου Βέροιας, επ΄ευκαιρία του ο εορτασμου των Ενόπλων μας Δυνάμεων.

 «Τιμούμε κι εορτάζουμε σήμερα, 21 του Νοέμβρη, τους προμάχους της ελευθερίας μας, Στρατό Ξηράς, Ναυτικό κι Αεροπορία. Tρία Σώματα με μια ψυχή, που αγωνίστηκαν για την πολύτιμη και βαρυσήμαντη παρακαταθήκη που κληροδότησαν στην ανθρωπότητα οι δοξασμένοι μας πρόγονοι.

    Για αιώνες, κράτη, φυλές, έθνη, ιδέες και

θρησκείες πέρασαν πάνω απ’ τη μικρή κι ασήμαντη Ελλάδα και συντρίφτηκαν, γονάτισαν κι υποκλίθηκαν μπροστά στο μεγαλείο της Ελληνικής ψυχής. Μια ψυχή που επιβίωσε διαμέσου των αιώνων, δέχτηκε τις περισσότερες πιέσεις κι επιθέσεις, μεγαλούργησε και κυριάρχησε, χάρη στην άρρηκτη σχέση της με το Θείο και την πίστη σε αυτό.

    Στην ιστορική μνήμη και τη συνείδηση του Ελληνικού λαού, η ορθόδοξη Εκκλησία αποτέλεσε το στήριγμα, την ελπίδα και τη σανίδα σωτηρίας του Γένους. Ό,τι έχει κληροδοτήσει ο αρχαίος Ελληνισμός στην ανθρωπότητα, καταδεικνύει ότι οι Έλληνες, με την ψυχική ανάταση που δημιουργούσε η βαθιά πίστη στην υπερφυσική θεία Δύναμη, κατέστησαν ικανοί να υποτάξουν την ύλη και το πνεύμα, να συλλάβουν και να καλλιεργήσουν τις θεμελιώδεις αξίες της ελευθερίας, της δημοκρατίας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας,  που αποτέλεσαν το θεμέλιο πάνω στο οποίο οικοδομήθηκε ο ανθρώπινος πολιτισμός.

  Αυτές οι αξίες ήταν η πηγή άντλησης των ηθικών δυνάμεων της φυλής μας,  με πρώτες τη φιλοπατρία, την ανωτερότητα, τον ηρωισμό και την αυτοθυσία, την αντοχή και την καρτερικότητα.

  Δεν είναι τυχαίο ότι σήμερα, ημέρα εορτασμού των Εισοδίων της Θεοτόκου, καθιερώθηκε να εορτάζεται και η απόδοση της οφειλόμενης τιμής στην αποστολή και την προσφορά των Ενόπλων Δυνάμεων της πατρίδος μας.

    Όλες οι μεγάλες στιγμές του Έθνους, είναι στενά συνδεδεμένες με την Ορθοδοξία. Με τ’ όραμα το Τιμίου Σταυρού και το «εν τούτω νίκα» θα στέψει ο Μ.Κωνσταντίνος τη Βασιλεύουσα. «Μάχου υπέρ πίστεως και πατρίδος» θα διαμηνύσει ο Υψηλάντης ξεκινώντας τον απελευθερωτικό αγώνα. Με το δεξί στο Ιερό Ευαγγέλιο θα ορκίζονται οι Φιλικοί πίστη και αφοσίωση στο έργο της Εταιρίας.

   Τη μέρα του Ευαγγελισμού, που η Θεία Πρόνοια θα εξαγγείλει στην οικουμένη το μήνυμα της έλευσης του Σωτήρα, την ίδια αυτή μέρα θα διαλέξουν οι ξαρμάτωτοι ραγιάδες για να φέρουν τη λευτεριά στην πρώτη κι αγαπημένη της πατρίδα, την Ελλάδα.

  Τη μέρα του Προφήτη Ηλία, του προφήτη των βουνών, θα δοθεί το σύνθημα για την ένοπλη φάση του Μακεδονικού αγώνα, του πιο  ανορθόδοξου πολέμου στα ελληνικά χρονικά, που αιματόβαψε τα Μακεδονικά βουνά.

  Τη μέρα της Αγίας Σκέπης, στις 28 του Οκτώβρη, θα γυρίσει η σελίδα στην Παγκόσμια ιστορία κι η πληγωμένη Παναγιά της Τήνου θα γίνει φύλακας- άγγελος του υπέροχου Ελληνικού Στρατού.

   Ένας Στρατός πάντοτε μικρός σε αριθμό, μα μεγάλος σε ψυχικά αποθέματα, φορέας ανδρείας και τιμής, φιλοπατρίας και αρετής. Η υπεράσπιση βωμών και εστιών ήταν, είναι και θα είναι καθήκον κάθε Έλληνα. Και τούτο αποτελεί αρετή. Δεν είναι προϊόν ενθουσιασμού και παρόρμησης, ενστίκτων και επιθετικότητας. Είναι προϊόν παιδείας, ενσυνείδητης διάθεσης και σταθερής απόφασης για την υπεράσπιση όλων εκείνων, που με τόσες θυσίες απέκτησαν οι πρόγονοί μας, ανέδειξαν και διαμόρφωσαν.

    Πρώτιστη κι υπέρτατη αρετή η Ελευθερία, η ακλόνητη απόφαση να υπερασπιστούμε τη γη και τον πολιτισμό μας, όχι μόνο με λόγια, αλλά με έργα. Ανάβοντας το καντήλι της ευγνωμοσύνης σε όλους αυτούς που πότισαν με το αίμα τους το δέντρο της λευτεριάς και μας έδωσαν το δικαίωμα να είμαστε παρόντες σήμερα στην ιστορία, ενώνουμε τη φωνή μας με το Μακρυγιάννη: «Πατρίς, να μακαρίζεις όλους τους Έλληνας, διατί εθυσιάστηκαν για σένα, να ξαναειπωθείς άλλη μια φορά ελεύθερη πατρίδα.»

   Ελληνική φυλή και πολεμική αρετή είναι έννοιες ταυτόσημες, άρρηκτα δεμένες μεταξύ τους. Δεν υπάρχει στην παγκόσμια ιστορία δεύτερος Λεωνίδας  και «Μολών λαβέ» στις ορδές των βαρβάρων. Δεν υπάρχει δεύτερος μαρμαρωμένος βασιλιάς, που να στοιχειώνει τα τείχη της Βασιλεύουσας.

  Δεν υπάρχει αγώνας άλλου Έθνους πιο σκληρός απ’ του ’21. Δεν υπάρχει άλλο Έθνος που να υπέστη τόσες θυσίες για την απόκτηση της ελευθερίας και της ανεξαρτησίας. Δεν υπάρχει άλλος Εθνικός Ύμνος που να εκφράζει αυτό τον αγώνα και τις θυσίες. «Σε γνωρίζω από την κόψη του σπαθιού την τρομερή. Απ’ τα κόκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα ιερά». Δεν υπάρχει άλλο Έθνος που να έζησε Ζάλογγο, Σούλι, Δραγατσάνι, Μεσολόγγι.

   Δεν υπάρχουν πουθενά βουνά κεραυνοζωσμένα απ’ τ’ άρματα των Μακεδονομάχων. Δε ντύθηκε κανένας στρατός με στολή πιο τιμημένη απ’ το τσαρούχι και τη φουστανέλα. Δε δοξάστηκε στρατιώτης περισσότερο απ’ τους μαχητές των Οχυρών. Δεν υπάρχουν σύνορα άλλης χώρας που να έχουν χαραχτεί με αίμα και ανθρώπινα κορμιά…

   Η θητεία στο χακί έχει τη δική της ιστορία κι αποτελεί τη βασική ενωτική δύναμη στην εξελισσόμενη κοινωνία μας. Αυτοί που κατόρθωσαν να καταισχύνουν τις δυνάμεις της βίας και της βαρβαρότητας, παρέχουν στην Ελλάδα το προβάδισμα στο μεγάλο δρόμο της Ιστορίας.

   Ακολουθώντας την πορεία του Έθνους διαχρονικά, διαδραματίζοντας πάντα ρόλο πρωταγωνιστή, ο Ελληνικός Στρατός δικαίως θεωρείται ο αδιαφιλονίκητος εγγυητής της ασφάλειας, της σταθερότητας και της Εθνικής αξιοπρέπειας.

    Ένας Στρατός που πίστευε πάντα στο δίκαιο του αγώνα του, πολέμησε, κέρδισε κι έχασε, τραγούδησε και χόρεψε για τη νίκη, αλλά έκλαψε και θρήνησε για τη φρίκη του πολέμου, έδωσε στο μέτωπο μαθήματα ανθρωπιάς κι υπέρβασης.      

     Με τέτοια εφόδια στο σακίδιο, τους ώμους να γέρνουν απ’ το βάρος της ευθύνης και το πολύτιμο φορτίο της πολεμικής κληρονομιάς, οι Ένοπλες Δυνάμεις σήμερα, όπως και στο παρελθόν, αποτελούν βασικό μοχλό της εξωτερικής μας πολιτικής και στήριγμα της ελληνικής διπλωματίας.

    Σε μια περίοδο διεθνούς αβεβαιότητας και μεγάλων αλλαγών, όπου οι προσδοκίες των λαών και οι απαιτήσεις των καιρών διαρκώς αυξάνονται, η Χώρα καλείται ν΄ αντιμετωπίσει ταυτόχρονα οποιαδήποτε εξωτερική στρατιωτική απειλή, αλλά και τις επιπτώσεις της περιφερειακής αστάθειας στη λεκάνη της Ανατολικής Μεσογείου.

   O δρόμος της, πολυπόθητης για τους λαούς, ειρήνης, δεν είναι στρωμένος με τριαντάφυλλα! Η ελπίδα για την αρμονική συνύπαρξη των κρατών φαίνεται ασθενής για την περιοχή μας, γιατί οι σύγχρονοι και οι μελλοντικοί πόλεμοι, δε γεννώνται πια από τη δύναμη των κρατών, αλλά από τις εσωτερικές τους αδυναμίες. Κι ο γεωπολιτικός μας περίγυρος είναι γεμάτος από τέτοιες αδυναμίες.

   Στο καμίνι των διεθνών κρίσεων που ζούμε, μαθαίνει κανείς πόσο ο πόλεμος μπορεί ν΄ αγκαλιάσει ξαφνικά δύο γειτονικούς λαούς και πόσο χρήσιμα εργαλεία και υλικά για την οικοδόμηση της σταθερότητας, είναι τα λάθη και οι εμπειρίες του παρελθόντος.

    Το αίμα που θα χυθεί στους μελλοντικούς πολέμους θα είναι αντιστρόφως ανάλογο απ’ τον ιδρώτα και την προπαρασκευή που έχει γίνει στην ειρήνη. Προπαρασκευή που κάνουν τα Στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων απ’ το ανώτατο κλιμάκιο μέχρι και τον τελευταίο οπλίτη.

    Στην αυγή του 21ου αιώνα η Χώρα έχει την ευκαιρία να λειτουργήσει ως παράγοντας σταθεροποίησης σ’ ένα χώρο πολύπλευρης ρευστότητας στο οικονομικό, στο πολιτικό αλλά και στο ευρύτερο πλαίσιο ασφάλειας. Καλείται ν’ αποτελέσει την αποτρεπτική και συγκρουσιακή δύναμη, αν χρειαστεί, με Ένοπλες Δυνάμεις συγκροτημένες κι οργανωμένες, με την αποφασιστικότητα και τον ηρωισμό που τις χαρακτήριζαν πάντα, ακόμα και στις άτυχες, τις κακές στιγμές.

   Η προπαρασκευή του ανθρώπινου δυναμικού αποτελεί το δυσκολότερο και πιο σημαντικό μέρος της προετοιμασίας των Ενόπλων Δυνάμεων του αύριο. Διότι ο άνθρωπος δεν είναι μηχάνημα, ούτε άψυχο οπλικό σύστημα. Έχει συναίσθημα, βούληση, αποφασιστικότητα αλλά και δισταγμό, έχει κρίση, ορμή και ηθικό, αλλά μπορεί να έχει και ηττοπάθεια.

   Αναδεικνύοντας τον παράγοντα άνθρωπο σε μέγιστο συντελεστή ισχύος, οι Ένοπλες Δυνάμεις της Χώρας εκσυγχρονίζονται, προσαρμόζονται, εργάζονται για τη διεθνή προώθηση της ειρήνης και της αποτροπής και σφυρηλατούν μια Ελλάδα λαμπρότερη, έτοιμη ν’ ανταποκριθεί στις επιταγές της Ιστορίας και τις προκλήσεις των καιρών.

                      «Τιμή σ’ εκείνους που στη ζωή τους          

                      όρισαν, να φυλάγουν Θερμοπύλες».