"Η Σμύρνη μάνα καίγεται τα όνειρα μας πάνε". 90 χρόνια μετά προσευχές για τους αγέννητους νεκρούς μας

90χρόνια μετά την καταστροφή. Την βιώσαμε στο DNA της προσφυγιάς. Κωνσταντινούπολη, Σμύρνη, Μουδανιά, Κίος, Προύσα, Απολλωνιάδα. Γλυκιά πατρίδα, κατάφορτη από θύμισες, βεγγέρες,ρωμιοσύνη προκομμένη. Εφτά χρονών ήμουν το 72 όταν ο Απόστολος Καλδάρας δημιούργησε τη "Μικρά Ασία" . "Η Σμύρνη", οι "καμπάνες της αγιασοφιάς",  "τι να θυμηθώ τι να ξεχάσω", με τον Γιάννη Φέρτη να απαγγέλλει υπέροχα. Πιο πολύ στο κασετόφωνο του αυτοκινήτου μας άκουγα από την τεράστια κασέτα  τον
μαρμαρωμένο βασιλιά από την Χαρούλα Αλεξίου.90 χρόνια μετά η  προσφυγιά δεν ξεχνιέται, πιο πικρή κι απ΄τον θάνατο όντως.Στην καρδιά μας δεν ξεχνιέται η Σμύρνη. Θα γυρίσουμε μια μέρα, όταν έρθει ο καιρός. Τραγούδι χιλιοπωμένο της γιαγιάς ο Μαρμαρωμένος Βασιλιάς. Μύθοι, θρύλοι, ανάκατοι με προσμονές, υπομονές  και ελπίδα."Βασιλεύς Βασιλέων, Βασιλεί Βοήθει, έλεος, έλεος Επουράνιε Θεέ Κωνσταντίνος Δραγάτσης Παλαιολόγος, έλεω Θεού Αυτοκράτωρ των Ρωμαίων.Στην πύλη του αγίου Ρωμανού έφυγες για αλλού κι άγγελος θα σε φέρει εδώ στον σωστό καιρό. Μες την Άγια Σοφιά θα βρεθούμε ξανά λειτουργία μελλοντική οι Έλληνες μαζί" εύχεται ο Σταμάτης Σπανουδάκης.Αμήν.
Θόδωρος Ελευθεριάδης