Αττίλας 1974. Φταίει ο ....ελληνικός επεκτατισμός που καταπίεζε τους Τουρκοκύπριος, λέει ο Μηλιός και οι συν αυτώ του ΣΥΡΙΖΑ!!!!

Τριάντα οκτώ χρόνια μετά την εθνική τραγωδία της Κύπρου, με την εισβολή των Τούρκων, τους χιλιάδες νεκρούς και αγνοούμενους Ελληνοκυπρίους και Ελλαδίτες, με το 40% της μαρτυρικής Μεγαλόνησσου σκλαβωμένο, με χιλιάδες ξεριζωμένους, το πρωτοκλασάτο στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ και εκ των απορρήτων του κ. Τσίπρα Γιάννης Μηλιός, ασχημονεί στα τίμια σκηνώματα των νεκρών μας στη Μόρφου, την Αμμόχωστο, την Κερύνεια, τον Πενταδάκτυλο, με μια κατάπτυστη επιστολή, με την οποία, ως η αρσενική Ρεπούση, λέει ότι για την τραγωδία δεν φταίνε οι ορδές του Ετσεβίτ, αλλά ο ελληνικός....εθνικισμός που καταπίεζε τους τουρκοκύπριους!!! Το αληθινό πρόσωπο των συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ στο μεγαλείο του!!! Ότι ανθελληνικό προοδευτικό για αυτούς. Την επιστολή του κ. Μηλιού δεν την βάζουμε γιατί είναι ένα μνημείο ανιστόρητης τουρκολαγνείας. Να τον χαίρονται στον ΣΥΡΙΖΑ, όπως χαίρονται και τους....συντρόφους τους  που θέλουν να ονομαστεί το μόρφωμα των Σκοπίων ....Μακεδονία!!! Στον κ. Μηλιό μια απάντηση πρέπει. Κύπρος 38 χρόνια μετά. Δεν ξεχνώ, δεν ξέχασα, δεν πρόκειται να ξεχάσω. Θα γυρίσουμε, με τις εκκλησιές μας, τα λάβαρα και τις σημαίες μας. Στον επικοινωνιακό δε.....φωστήρα του ΣΥΡΙΖΑ του αφιερώνουμε το παρακάτω ποίημα που την περίοδο της εισβολής  εκφωνούσε κάθε μέρα ο  τουρκοκυπριακός ραδιοφωνικός σταθμός "Μπαυράκ" την περίοδο των θηριωδιών του "Ατίλλα". Ελπίζουμε να το....ευχαριστηθεί ως μέγας διεθνιστής που είναι!!


ΤΟ ΜΙΣΟΣ

Όσο υπάρχει ο πρόστυχος ο Έλληνας σ’ αυτόν τον κόσμο
δε βγαίνει μα το Θεό αυτό το μίσος από μέσα μου.
Σαν στέκομαι και τον κοιτάζω τον σκύλο
δε βγαίνει μα το Θεό αυτό το μίσος από μέσα μου,
χιλίων γκιαούρηδων τα κεφάλια δεν σβήνουν ένα μίσος.

Εκδίκηση να πάρω είναι ο μοναδικός σκοπός μου
σαν αναμετρηθώ στης μάχης το πεδίο
χιλίων γκιαούρηδων τα κεφάλια να κλαδέψω σε μια μέρα
δε βγαίνει μα το Θεό αυτό το μίσος από μέσα μου
χιλίων γκιαούρηδων τα κεφάλια δεν σβήνουν ένα μίσος.

Τα κεφάλια τριάντα χιλιάδων να πολτοποιούσα
τα δόντια δέκα χιλιάδων με την τανάλια να έβγαζα
εκατό χιλιάδων τα πτώματα να σκορπούσα στις ρεματιές
δε βγαίνει μα το Θεό αυτό το μίσος από μέσα μου
χιλίων γκιαούρηδων τα κεφάλια δεν σβήνουν ένα μίσος.

Ο κόσμος όλος ξέρει πόσο ανώτερος είναι ο Τούρκος
και πόση κακοήθεια φωλιάζει μες στο μυαλό του Έλληνα
πέντε χιλιάδων τα πτώματα να έκαιγα στους κλιβάνους
δε βγαίνει μα το Θεό αυτό το μίσος από μέσα μου
χιλίων γκιαούρηδων τα κεφάλια δεν σβήνουν ένα μίσος.

Σαράντα χιλιάδες τους να σούβλιζα με την λόγχη μου,
ογδόντα χιλιάδες τους να έστελνα στην κόλαση
εκατό χιλιάδες τους να κρεμούσα στο σχοινί
δε βγαίνει μα το Θεό αυτό το μίσος από μέσα μου
χιλίων γκιαούρηδων τα κεφάλια δεν σβήνουν ένα μίσος!
BEHCET KEMAL CAGLAR