Ενδιαφέρουσα ομιλία της Χριστίνας Γαϊτάνου για τη σύγχρονη καθημερινότητα των video games στις παιδικές ηλικίες

Μια εξαιρετική παρουσίαση του ‘νέου κόσμου των μικρών μας φίλων -και όχι μόνο’, έκανε το απόγευμα της Τετάρτης στη δημόσια βιβλιοθήκη Βέροιας η ψυχολόγος και δημοτική σύμβουλος Χριστίνα Γαϊτάνου, στο πλαίσιο εκδηλώσεων του συλλόγου κοινωνικής παρέμβασης ‘Έρασμος’. Με άκρως μεταδοτικό και σαφή τρόπο, που συνοδεύτηκε με την παρουσίαση διαφανειών και

βίντεο, η ομιλήτρια περιέγραψε την κατάσταση που βιώνουν όλα σχεδόν τα σπίτια με παιδιά στη σύγχρονη καθημερινότητα, εστιάζοντας στα θετικά, τα αρνητικά, αλλά και τους τρόπους αντιμετώπισης του ζητήματος από την πλευρά των γονέων. Ακολούθησε ενδιαφέρουσα διαλογική συζήτηση, με την κ. Γαϊτάνου να απαντά στις ερωτήσεις των περίπου 40 παριστάμενων γονέων. Ανάμεσά τους η αντιδήμαρχος κ. Σταυροπούλου, οι δημοτικοί σύμβουλοι κ.κ. Παπαϊωάννου και Κούτρας, η πρόεδρος του ‘Έρασμου’ κ. Παπαδοπούλου κ.ά

Κάποια στοιχεία

Έρευνα δείχνει ότι 1 στα 10 παιδιά είναι παθολογικά εθισμένα στα ηλεκτρονικά παιχνίδια. Η έρευνα ξεκινά με δεδομένο ότι όλοι οι γονείς γνωρίζουν ότι το να περνά το παιδί πολύ χρόνο παίζοντας video games είναι ανθυγιεινό. Στην πραγματικότητα ένα παιδί εθισμένο στα βιντεοπαιχνίδια είναι πολύ πιθανό να παρουσιάζει κατάθλιψη, ανησυχία και χαμηλές επιδόσεις στο σχολείο. Παρόλο που ο εθισμός στα βιντεοπαιχνίδια είναι ‘νέα μόδα’ υπάρχουν ωστόσο παράγοντες που μπορούν να επιβαρύνουν την τάση ενός παιδιού να εθιστεί όπως για παράδειγμα κάποιο οικογενειακό ιστορικό εθισμού. Αν στην οικογένεια υπάρχει κάποιος πρόγονος που υπήρξε εθισμένος σε ναρκωτικά, αλκοόλ ή τζόγο, αυτό μπορεί να θεωρηθεί ‘κληρονομική’ προδιάθεση.

Μερικά από τα σημάδια που θα πρέπει να ανησυχήσουν τους γονείς είναι:

Το βιντεοπαιχνίδι ‘κυριεύει’ τη ζωή του παιδιού. Αν το παιδί προτιμά να παίζει παρά να είναι με τους φίλους του, την οικογένειά του ή να κοιμάται τότε αυτό είναι πολύ ανησυχητικό.Το παιδί χάνει το ενδιαφέρον του για δραστηριότητες. Αν το παιδί αποφασίζει να διακόψει εξωσχολικές δραστηριότητες που πριν το ευχαριστούσαν όπως π.χ. κολυμβητήριο, μπάσκετ ή το ωδείο επειδή θεωρεί πια ότι όλες αυτές οι δραστηριότητες του στερούν χρόνο από την ενασχόλησή του με τα videogames είναι ώρα οι γονείς να αναλάβουν δράση. Πάθος για νίκη. Όσο το παιδί βελτιώνεται στο παιχνίδι, τόσο μεγαλύτερο ‘κίνητρο’ αποκτά για ασχολείται όλο και περισσότερες ώρες με αυτό, προσπαθώντας να σπάσει το προηγούμενό του ρεκόρ. Κάτι τέτοιο μπορεί να αποδειχτεί φαύλος κύκλος αφού το ‘άφησέ με να τελειώσω αυτή την πίστα’ μπορεί να μετατραπεί σε έναν ατελείωτο μαραθώνιο. Μια άλλη έρευνα δείχνει ότι τα αγόρια είναι περισσότερο επιρρεπή στον εθισμό στα ηλεκτρονικά παιχνίδια απ’ ότι τα κορίτσια. Τα αγόρια παρουσιάζουν εθισμό σε ποσοστό 9-12% ενώ τα κορίτσια μόνο σε ποσοστό 3-5%.

Τι μπορούμε να κάνουμε;

Το πρώτο βήμα είναι να περιοριστεί η χρήση των βιντεοπαιχνιδιών. Επίσης η κονσόλα θα πρέπει να βρίσκεται στο σαλόνι ή σε άλλο κοινόχρηστο χώρο του σπιτιού και όχι στο δωμάτιο του παιδιού ώστε το παιδί να μην απομονώνεται. Αγοράστε στο παιδί σας εκπαιδευτικά παιχνίδια αντικαθιστώντας τα παιχνίδια με βία και ενθαρρύνετέ το να παίζει ομαδικά (multiplayer) videogames ώστε να έχει μεγαλύτερη κοινωνικοποίηση