‘Με δυο πούπουλα στην πλάτη’ μάς ταξίδεψε μαγικά και μουσικά ο Σούλης Λιάκος την Τετάρτη στο βυζαντινό μουσείο

Ένα παιδί, γυρίζει άοκνα τα σοκάκια της πόλης του αναζητώντας εμπειρίες και ψυχική τέρψη. Κι ένας άντρας περιγράφει τα τότε συναισθήματα, αυτά που ενέπνευσαν μια ζωή γεμάτη μηνύματα, νότες, ανθρώπους. Αν και μέσα του ολάκερο το βουνό, ο αγαπητός Σούλης Λιάκος κατάφερε να πετάξει το βράδυ της Τετάρτης, μάλιστα με μοναδικό του...

εφόδιο δυο πούπουλα στην πλάτη. Αν κοίταζες ψηλά, θα έβλεπες το παιδί να ίπταται πάνω στον ουρανό του βυζαντινού μουσείου, να χαίρεται και να λυπάται για τα όσα πέρασε και πέρασαν, σαν μια ατέλειωτη στιγμή. Κι αν καταμεσής στα τραγούδια εστίαζες στις μελωδίες, θα άκουγες την τσιριχτή φωνή της μάνας να καλεί στο σπίτι τον ‘Σούλη’ της.

Είναι φανερό, θαρρώ, ότι ο Λιάκος πήρε στις πλάτες του κι εμάς και μας ταξίδεψε, το βράδυ της Τετάρτης. Αυτός, εμείς και το βουνό. Με τη βοήθεια δύο καινούριων πούπουλων, που χάριζαν στις παλιές και νέες εικόνες την τρυφερότητα της αφής τους, ενέπνεαν και ανέδυαν την ασφάλεια της οπτικής από πάντα ψηλά.

Σε πολύ υψηλά επίπεδα και όλο το μουσικό σχήμα. Σταθερή αξία ο Νίκος Ζιώγαλας, εξαιρετική φωνή η Αλεξία Χρυσομάλλη. Κι άριστος ο Σούλης, κυρίως όταν ίπτατο.

Όμορφη η παρουσία των μελών της Λέσχης Ανάγνωσης Κυριώτισσας.

Πολύς και ο κόσμος. Που βοήθησε με τη συνεργασία του, κι έμεινε εκεί μέχρι το τέλος του παραμυθιού.