Τρεις σκύλοι συναντιούνται στον προθάλαμο του κτηνίατρου. Αρχίζουν
κουβεντούλα και ρωτάνε τον ένα:
- Εσύ γιατί είσαι εδώ;
- Για ευθανασία. Άσε δεν ξέρω τι με έπιασε μία μέρα που έλειπαν τα
αφεντικά κι άρχισα να αποπατώ παντού, να ξεσκίζω κουρτίνες, πολυθρόνες, ρημαδιό
το έκανα το σπίτι κι ας πέρναγα τόσο καλά.
- Εσύ; ρωτάνε το δεύτερο...
- Και εγώ για ευθανασία. Και μένα κάτι με έπιασε, κι εγώ πέρναγα μπέικα,
μια μέρα που τα αφεντικά ετοίμαζαν το πάρτι τους, χίμηξα πάνω στα τραπέζια,
στους μπουφέδες, πάνε τα κοτόπουλα, πάνε τα ζαμπόνια, τα ρήμαξα, πάει το πάρτι,
ζοχαδιαστήκανε και να ’μαι.
- Και εσύ; ρωτούν τον τρίτο.
- Εγώ, που είμαι και πολύ τεμπέλης, μια μέρα ήμουν ξάπλα στο μαξιλάρι
μου, μπαίνει η κυρία μου με ένα τάγκα μόνο και τη σφουγγαρίστρα και αρχίζει να
σφουγγαρίζει, να σκύβει, να κουνιέται, δεν ξέρω τι με έπιασε και της χυμάω από
πίσω και της κάνω τη δουλειά για δυο ώρες! Τρόμαξαν να με ξεκολλήσουν από πάνω
της.
- Ε, καλά, εσύ δικαίως μια ευθανασία την αξίζεις.
- Ποια ευθανασία ρε; Εμένα τα νύχια ήρθα να μου κόψουν!

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου