Ήταν η μικρότερη του ακροατηρίου, στη διάρκεια της
συνεδρίαση της δημοτικής κοινότητας Βέροιας στη Μέση, την περασμένη Τετάρτη.
Στην ασφαλή αγκαλιά της μαμάς, στεκόταν εκεί υπομονετικά για ώρες, ακούγοντας φλυαρίες
που προφανώς δεν καταλάβαινε ή διόλου δεν την...
ενδιέφεραν. Κάποιες στιγμές,
όμως, την είδαμε να εστιάζει με προσοχή και αγωνία στους ομιλητές, όταν αυτοί
αναφερόντουσαν στις παιδικές χαρές του οικισμού, που είναι σε κακή κατάσταση,
και το σχολείο, που είναι άβαφο 15 χρόνια τώρα. Θαρρώ ότι εκεί έπρεπε να της
δώσουν τον λόγο. Θα είχε πολλά να πει. Ως παθούσα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου