Από τις πλέον προσφιλείς αντιπαραθέσεις των τελευταίων ετών είναι και αυτή για την φύση και την προέλευση της κρίσης: Διεθνής ή Εθνική, Συστημική, του οικονομικού προτύπου ή διαχειριστική; Απέναντι σε όλα αυτά το πολιτικό προσωπικό της χώρας είτε μετράει χρόνια πολλά ενασχόλησης με τα δημόσια πράγματα, είτε μόλις δύο χρόνια, ειδικά στη χώρα μας και όχι μόνο «συνελήφθει» εξ εφόδου και μάλλον στον ύπνο. Η κατάρρευση της Lehman Brothers τον Σεπτέμβριο του 2008 ήταν μία ξεκάθαρη ένδειξη του επερχομένου οικονομικού Αρμαγεδδώνa - όχι φυσικά η αιτία του - απέναντι στον οποίο η χώρα μας, η ηγεσία της
, όχι μόνο δεν κατέβαλε καμία προσπάθεια να προστατεύσει την χώρα, αλλά επιπλέον συνειδητά αποκοίμισε τις ενεργές κοινωνικές ομάδες, της εργασίας, της επιχειρηματικότητας, της πολιτικής, υποστηρίζοντας μέχρι τέλους (της!) ότι αυτός ο κατακλυσμός δεν θα μας βρέξει. Από εδώ όμως και μετά αρχίζουν οι ευρύτερες ευθύνες. Η κυβέρνηση της περιόδου εκείνης παραπλάνησε και άφησε τα πράγματα στην τύχη τους και αυτό είναι πλέον κατά κοινή ομολογία αποδεκτό, αλλά ποια ήταν η στάση των θεσμικών εθνικών και ευρωπαϊκών οργάνων; Τι έκαναν αυτά απέναντι στο συνεχές μανιπουλάρισμα των στοιχείων των εθνικών λογαριασμών; Για να περιοριστούμε στα δικά μας : η απάντηση δυστυχώς είναι τίποτα. Αντίθετα, άφησαν τα πράγματα να πάρουν τον δρόμο τους, μη υπολογίζοντας ότι η επικείμενη έκρηξη της Ελλάδα να έβρισκε και άλλα πολλά κράτη - μέλη της Ένωσης το ίδιο απροετοίμαστα. Οι εκλογές - οδός διαφυγής για την προηγούμενη ηγεσία - του 2009 έφεραν με εντολή του λαού στην εξουσία μία κυβέρνηση το ίδιο παραπλανημένη με τον κάθε απλό πολίτη, μια και σε όλους ήταν αντιληπτό ότι κάτι δεν πάει καλά αλλά κανείς δεν μπορούσε να διανοηθεί το μέγεθος και την έκταση του προβλήματος. Μέσα, λοιπόν, σε αυτήν την εθνική δίνη το βάθεμα της ευρωπαϊκής κρίσης κατέστησε αυτήν συστημική και εξαιρετικά επικίνδυνη, μια και οι χρόνιες εσωτερικές μας αδυναμίες, άθλιες και απαράδεκτες συμπεριφορές και η απουσία κανόνων και διαφάνειας εντάθηκαν από το γενικότερο εκρηκτικό περιβάλλον. Και τώρα; Τώρα είναι η ώρα της απόδοσης των ευθυνών. Αυτό ακούγεται όλο και συχνότερα, όλο και δυνατότερα και σε αυτό κανείς δεν μπορεί να διαφωνήσει, υπό μία όμως προϋπόθεση. Ότι η σκληρή εμπειρία και η χαρτογράφηση των λαθών θα μετατραπούν σε γνώση για το μέλλον. Ότι η αναζήτηση των ενόχων του παρελθόντος δεν θα μας αποτρέψει από το να εργαστούμε για το παρόν και το μέλλον. Μένουμε όμως σε αυτό; Εδώ διαπιστώνουμε το τελευταίο διάστημα πλείστες όσες πολιτικές δυνάμεις να παραδίδουν πνεύμα, λες και είναι δυνατόν μετά την απόδοση ευθυνών όλα να φτιάξουν, να διορθωθούν ως δια μαγείας. Σε αυτήν την στάση κανείς σταθμίζει την θέση του και αποφασίζει εάν θα αδρανήσει ή θα δραστηριοποιηθεί, ακόμα και εάν νιώθει πικραμένος γιατί επωμίζεται ευθύνες άλλων, προβλήματα παλαιά, διαχείριση καταστάσεων ξένων προς το αξιακό του πλαίσιο. Ο κάθε πολίτη, ο καθένας κυρίως πολιτικός οφείλει να αναλάβει την ευθύνη του, να μην μείνει στα λόγια, να προχωρήσει σε πράξεις, όχι για να περηφανευτεί, αλλά για να γνωρίσει στον λαό το ότι με πράξεις το υπηρετεί και βάσει αυτών να ζητήσει αυστηρά να κριθεί. Οι συνθήκες είναι δύσκολες, απελπιστικές για πολλούς συμπολίτες μας, γι’ αυτό και οι διακηρύξεις μένουν πίσω και ο μετρίσιμος απολογισμός έρχεται μπροστά. Στο Υπουργείο Επικρατείας μέσα σε μόλις 90 ημερών θητεία μειώθηκε ο προϋπολογισμός κατά 10% ενώ το κόστος λειτουργίας του πολιτικού - υπουργικού μου γραφείου κατά 60%. Με νέο κανονισμό εξορθολογισθηκε η λειτουργία των υπηρεσιών και μειώθηκαν κατά 20% οι θέσεις προϊσταμένων. Στην Ημαθία δουλέψαμε με συνέπεια πάνω στον διοικητικό μετασχηματισμό του «Καλλικράτη» ώστε να ενισχύσουμε την αποτελεσματικότητα της πρωτοβάθμιας αυτοδιοίκησης. Οι Ημαθιώτες, οι εργαζόμενοι υπό ασφυκτική πίεση, καταβάλλοντας εντατικές προσπάθειες αλλά και επιτυγχάνοντας αποτελέσματα στον αγροτικό και τουριστικό τομέα. Διοργανώθηκαν σεμινάρια σχετικά με το νέο σύστημα ασφάλισης του ΕΛΓΑ, την επιχειρηματικότητα στους νέους αγρότες. Αποδείχθηκε η χρησιμότητα της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζωοτροφών και διασφαλίσθηκε η συνέχιση της λειτουργίας της. Δημιουργήθηκε δημοπρατήριο αγροτικών προϊόντων. Αναπτύσσονται τα χιονοδρομικά κέντρα του νομού προκειμένου να ενισχυθεί η τουριστική κίνηση. Ξεκινάει η οργάνωση ψηφιακού μουσείου στην Βεργίνα. Αυτές οι συγκεκριμένες προσπάθειες σε έναν μικρό νομό, αυτόν της Ημαθίας μαζί με άλλες πολλές σηματοδοτούν την ετοιμότητα και αποφασιστικότητα προκειμένου ο θυμός να γίνει πάθος για δημιουργία, η τιμωρία, η ανοικοδόμηση και τα λάθη πολύτιμη παρακαταθήκη γνώσης και εμπειρίας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου