Από την αρχή έκανε τη διαφορά. Στον τρόπο με τον οποίο
διαχειρίστηκε την υποψηφιότητά του, στον τρόπο που επιδίωξε (ή μήπως δεν
επιδίωξε;) την προβολή του. Η πρώτη προσέγγιση εκπληκτική. «Κατεβαίνω γιατί
πρέπει να έχω να απαντήσω στα παιδιά μου όταν αύριο μου ρωτούσαν ‘τι έκανε
μπαμπά στην καταστροφή του 2012’»! Ασύλληπτο… Η δεύτερη, λίγες μέρες αργότερα:...
«αν θέλετε ρουσφέτια, μην με ψηφίσετε!» Απίστευτο. Κι η τρίτη και φαρμακερή, τη
βραδιά της ομιλίας του στην ‘Ελιά’: «Να ανταμώσουμε πάλι, να βρεθούμε σαν
άνθρωποι, είναι η κεντρική απάντηση στην κρίση».
Ο Γιοβανόπουλος είναι το άλλο, το σύγχρονο πρόσωπο της
πολιτικής. Αυτό της μη ανασφάλειας, αυτό της αλήθειας στην πολιτική. Το διάφορο.
(Που δεν εκφράζει κατ’ ανάγκην την αξία του αρχηγού του…) Που είναι μακριά από
διαπλοκές. Το καθαρό πρόσωπο της πολιτικής. Ελπίζουμε έτσι να παραμείνει.
Κώστας Παναγιωτίδης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου