Δηλώσεις του γεωπόνου Δήμου Βαδόλα στην ‘Agrenda’: «Ορμητήριο η Νάουσα στις εξαγωγές φρούτων…»

Αναμφίβολα, το κέντρο των εξαγωγών νωπών προϊόντων της Ελλάδας βρίσκεται στη Νάουσα. Όχι μόνο επειδή εκεί παράγονται ροδάκινα, νεκταρίνια, κεράσια, μήλα και ακτινίδια, αλλά και επειδή «μέσα από τις δικές μας υποδομές, τα ψυγεία, τις μονάδες διαλογής και συσκευασίας εξάγονται φρούτα και από άλλες περιοχές της χώρας.

Κατά 60-70% γίνονται εξαγωγές. Γι’ αυτό λέμε ότι δεν υπάρχει κρίση στην...

περιοχή, τουλάχιστον για τους αγρότες», μας λέει ο Δήμος Βαδόλας (αριστερά στη φωτογραφία, μαζί με τους κ.κ. Χαλκίδη και Ταμπαρόπουλο), συνιδρυτής και αντιπρόεδρος της Ευρωφάρμ, τεχνικός σύμβουλος στον ΑΣΕΠΟΠ Νάουσας και υπεύθυνος για το κατάστημα γεωργικών εφοδίων στον Σιδηροδρομικό Σταθμό Νάουσας.

Είναι χαρακτηριστικό ότι οι εξαγωγές νωπών προϊόντων φτάνουν τα 110 εκατ. ευρώ ετησίως, χωρίς τις κονσέρβες και τα κρασιά. 4-5.000 στρέμ.

Εξάλλου, «εδώ είναι η πρώτη περιοχή στην Ελλάδα που ξεκίνησε την πιστοποίηση των προϊόντων της, από το 1988. Στόχος μας είναι η ποιότητα και σ’ αυτό θέλουμε να επιμείνουμε. Στην αρχή μπορεί να ήταν κάτι εξωπραγματικό, αλλά πλέον θεωρείται αυτονόητο το διαβατήριο της πιστοποίησης, για να φύγουν τα προϊόντα στο εξωτερικό», τονίζει ο κ. Βαδόλας και εξηγεί τον τρόπο με τον οποίο κρατά η Νάουσα τα σκήπτρα της ποιότητας: «Έχουμε επενδύσει πολύ στην ασφάλεια του καταναλωτή και του παραγωγού, στην προστασία του περιβάλλοντος κι έχουμε κάνει πολλές ημερίδες. Με τη Yara οργανώσαμε μέσα στο Φλεβάρη μία πολύ μεγάλη συγκέντρωση και εξηγήσαμε στον κόσμο για τη σημασία της λίπανσης. Εμείς δεν είμαστε ερευνητές, είμαστε εφαρμοστές. Στόχος μας είναι να κάνουμε πράξη τη γνώση που μεταφέρουν οι μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες, γιατί μόνο εκεί γίνεται έρευνα».

Οι εναλλακτικές

Με μία τόσο αναπτυγμένη παραγωγική δραστηριότητα, ο κ. Βαδόλας θεωρεί περιττή την αναζήτηση από πλευράς των αγροτών για εναλλακτικές λύσεις: «Υπάρχουν άλλες περιοχές που μπορούν να αναπτυχθούν νέες καλλιέργειες. Εδώ το εισόδημα είναι πολύ υψηλό για τον παραγωγό εάν διατηρήσουμε την ποιότητα. Δεν νομίζω ότι υπάρχει άλλη καλλιέργεια που μπορεί να νικήσει το ροδάκινο. Ενδεκάδα που πάει καλά δεν την αλλάζεις.»

Η ιστορία, εξάλλου, της δενδροκομίας στη Νάουσα χάνεται στο Μεσοπόλεμο:

«Ξεκίνησε το 1933 με τη φάρμα του Λαναρά, της γνωστής οικογένειας. Η οικογένεια Βιγκάτο, από την Ιταλία, εγκατέστησε τις πρώτες ποικιλίες. Υπάρχει και ένας 97άχρονος απόγονος Βιγκάτο. Έχω κι εγώ δύο κτήματα με ροδάκινα, νεκταρίνια και κεράσια. Στην περιοχή όλοι είμαστε παραγωγοί. Ο πατέρας μου έβαλε το 1947 πρώτος, μέσα στον Εμφύλιο, κάποιες ποικιλίες. Η δενδροκομία είναι στο αίμα μας».