"Φως στο τούνελ". Γράφει ο Μανώλης Βαλσαμίδης

Φαίνεται πως μπορεί να ξεπεράσουμε τα δύσκολα στο θέμα «Μπούλες» με τον διάλογο. Έναν διάλογο που να στηρίζεται σε λογική καθαρότητα, στη μεθοδολογία της ιστορικής επιστήμης, στην έρευνα με επιστημονικούς όρους, με προϋποθέσεις, αλλά και απόδειξη, με ονοματοθεσία παραδοσιακή, ταιριαστή με το περιεχόμενο του δρωμένου. Σε προηγούμενο άρθρο μου έγραφα:

Είναι βασική αρχή της σκέψης να υπάρχει αρμονία μεταξύ ουσίας και ονόματος. Δεν μπορεί κίβδηλο όνομα να επικρατεί της ουσίας. «Ου γαρ εν ονόματι τα πράγματα έστηκεν, αλλ’ αι των πραγμάτων φύσεις τα ονόματα κατά την οικείαν υπόστασιν πλάττουσιν». Που

σημαίνει ότι η ουσία των πραγμάτων σύμφωνα με τη δική της υπόσταση πλάθει τα ονόματα και όχι το όνομα την ουσία των πραγμάτων. Ανατροπή της παραπάνω θέσης είναι παράλογη, αδιανόητη.

Θα το κάνω πιο απλό. Δεν λέμε τη ντουλάπα κουζίνα, ούτε το πλυντήριο πιάτων ψυγείο ή το πιάνο τρένο. Η λογική δεν το επιτρέπει.

Με αφορμή τη διάθεση συνεισφοράς του Δημήτρη Μπιτέρνα στο θέμα βλέπω ότι ίσως μπορούμε να δούμε πού συμφωνούμε και να βάλλουμε στην άκρη, για αργότερα, τις τυχόν διαφωνίες μας.

Συμφωνούμε ότι:

1. το κεντρικό πρόσωπο του δρωμένου είναι άνδρας ντυμένος γυναικεία με ανθοστόλιστο κεφάλι, με γυναικείο προσωπείο, πράγμα που παραπέμπει σε αρχαιοελληνικές ρίζες;
2. οι «τελεστές», οι μύστες, συνοδοί ή δορυφόροι, είναι - κοσμοφόροι νέοι άνδρες άγαμοι, πράγμα που συνεπάγεται ότι βρισκόμαστε σε τελετή ενηλικίωσης (Βλέπε έρευνα Λάκη Ζιώτα) προσωπιδοφόροι, σε δρώμενο μυητικό που αποκλείεται να είναι Τουρκικό ή Εβραϊκό, δεδομένου ότι απαγορεύεται στους Τούρκους από το Κοράνιο και στους Εβραίους από το Ταλμούθ η προσωπιδοφορία;
3. την τελετή, της οποίας η σοβαρότητα είναι αξιοπρόσεκτη, συνοδεύουν ηχηρά μουσικά όργανα; Βλέπε: Δρανδάκης, Μελίκης, Ζάλιος.
4. οι ρυθμοί των ποδών των τραγουδιών είναι δάκτυλοι, ανάπαιστοι και άλλοι αρχαιοελληνικοί που από αριστοτέχνες χορευτές φτάνουν σε φευγαλέες εξάρσεις άρρυθμων ποδών, ώστε με την επάνοδο στο ρυθμό να υπογραμμίζεται το μέτρο; Βλέπε: Βαλσαμίδης.
5.  «Είναι κοινός τόπος και τονίζεται από πάμπολλες πλευρές, με επιστημονικά τεκμήρια η αρχαιότητα του εθίμου, που έχει σχέση με τις εαρινές γιορτές και αφορούν τη γονιμότητα της γης» (δανείζομαι τα λόγια του κ. Μπιτέρνα – που είναι πάγια θέση πολλών και δική μου θέση);
6. ο χαρακτήρας του περιτριγυρίσματος της πόλης είναι αποτροπαϊκός; Βλέπε Βαλσαμιδης.
7. στο πρόσωπο είναι ραμμένο, ώστε να αποτελεί συνέχειά του, κεφαλοκάλυμμα με επιμελώς συραμμένες τρεις λωρίδες ύφασμα μήκους 3,5 μέτρων και πλέον εκ των οποίων η μεσαία σκούρα και οι πλάγιες ανοιχτού χρώματος;

Το παραπάνω ερωτηματολόγιο είναι ένας μπούσουλας για να βγούμε από το σκοτάδι. Επ’ αυτών των επτά καίριων σημείων υπάρχει από κανέναν διαφωνία; Απευθύνομαι στους φίλους που κατά καιρούς πήραν θέση για το έθιμο, διαφωνούν;

Εξ όσων γνωρίζω οι: Δρανδάκης Λευτέρης, Μελίκης Γεώργιος, Αποστόλου Στέργιος, Ζιώτας Θεόδωρος, Ζάλιου Ευγενία, Ζάλιος Χρίστος, Πέτρος Στοΐδης, Αλέξανδρος Οικονόμου, Ζαχαριάδης Γιώργος, ο πρόεδρος του Ομίλου και τόσοι άλλοι που έχουν Λόγο και μάτια για να βλέπουν, με τους οποίους συζητώ, δεν διαφωνούν.

Δεν μπορούμε να αγνοούμε τα αυτονόητα.

Για τα ομφαλοφόρα κοσμήματα παραπέμπω στον Σερτώριο του Πλούταρχου, που λέει: «Και γέρα (βραβεία) τοις αξίοις νέμοντα, και χρυσά περιδέραια δωρούμενον ά Ρωμαίοι βούλλας καλούσιν» (Μ. Β. Ψηφίδες τ. 3^ος σ. 38, 39 έκδ. 2009). Άξιο προσοχής νομίζω είναι και το Bule, es (θ) που είναι η Βουλή και Buleutus ο βουλευτής. Δημήτρη, μπορούμε να κάνουμε διάλογο και με βάση τον Τσακαλώτο. Με όρο ότι η υπόθεση δεν επαληθεύεται με υπόθεση, δική μας ή άλλου. Χρειαζόμαστε μαρτυρίες – αποδείξεις. Τα  ομφαλοφόρα περιδέραια και τα εγκόλπια φοριούνται μέχρι σήμερα από αξιωματούχους της πολιτείας σε όλη την Ευρώπη.  Να ψάξουμε ποιοι τα φόρεσαν πρώτοι, οι μεγάλοι ή οι μικροί, έχει μικρή αξία. Ερευνητέο, αν το πρόσωπο δίνει το όνομα στο αντικείμενο ή το αντικείμενο στο πρόσωπο. Το γεγονός ότι τα ομφαλοφόρα αυτά περιδέραια φοριούνται και είναι ενδεικτικά ολοκλήρωσης και αναγνώρισης μιας ανελικτικής προσπάθειας μαθησιακής ή ηλικιακής ή ανάδειξης – ανάρρησης σε αξίωμα και ονομάζονται Μπούλλες, με την υπογραφή και του Πλούταρχου, έχει αξία.

Τώρα, γιατί υπάρχει η διαφορά στα λάμδα κάποιος πιο επαΐων από εμάς θα το πει. Εμείς απλά θα πούμε ότι το Β, εδώ ψηλά προφέρεται και Μπε, και ότι Δωρικά η Βουλή = Βωλά και Αιολικά Βόλλα, με δύο λάμδα. Το θέμα της προφοράς είναι πρόβλημα. Είναι γνωστό το ανέκδοτο με τα πρόβατα. Κάποιος διάβασε σε αρχαίο κείμενο ότι τα πρόβατα φώναζαν Βή, Βή….Είναι δυνατόν; Αν το Β=Μπε και το η=εε, τότε, το Βη προφέρεται Μπέε. Με τη γνώση, η αποκατάσταση του αληθούς είναι απλή.

Προχωρώ την υπόθεση. Αν η ενηλικίωση συνδεθεί με είσοδο στη Βουλή σε μια μορφή άμεσης Δημοκρατίας, τότε έχουμε τελετή εισόδου του νέου αίματος στη Βουλή. Αυτά όμως θέλουν τεκμηρίωση. Ως ότου η έρευνα πάνω στα θέσμια παλαιοτέρων εποχών τα επαληθεύσει, θα μένουν υποθέσεις.

Συμφωνώ με τον όρο νεότευκτος,  για τον όρο Γενίτσαρος. Είναι νέο σε σχέση με την παράδοση όνομα, είναι νεωστί τευχθείς, κατασκευασμένος όρος. Και θα προσθέσω αταίριαστος και προσβλητικός για την Ιστορία της Νάουσας και των Ναουσαίων.

Παρατήρηση: Τα κολάνια των φωτογραφιών είναι γυναικεία.

Μένω σήμερα σ’ αυτά  και κυρίως στα ερωτηματικά που έθεσα. Συμφωνούμε;