.JPG)
Πέταξε στα 70α του για το επουράνιο μπουλούκι της Μπούλας πριν από λίγες μέρες ο Σπύρος Ζάχος. Να βρει τον Τρύφανη Χατζητρύφωνα και να χορέψουν μια Παπαδιά κι ένα Νιζάμικο, όπως τότε το 1954 που επαναβίωσαν το δρώμενο μια παρέα ανθρώπων, μαζί τους κι αυτός, αμούστακο παιδί, δώδεκα χρονών.. Καλό παράδεισο Σπύρο και θα σε θυμόμαστε όσοι σε γνωρίσαμε για την αγάπη σου στη
ζωή, με όλες τις δυσκολίες. Ελπίζω εκεί πάνω να μπορείς να καπνίσεις επιτέλους τον άσο φίλτρο πλακέ και να πιείς την μπυρίτσα σου, όπως τότε στο Zero και το Le Dome.
Σπύρο,
ΑπάντησηΔιαγραφήΣ´ευχαριστώ για τη φιλία και την αγάπη που απλόχερα μου πρόσφερες. Για τους πίνακες που ζωγράφιζες και έτρεχες να μου χαρίσεις κάθε φορά που με συναντούσες στη Νάουσα. Για τα λουλούδια σου μετά από εκδηλώσεις. Για τη χαρά σου όταν τα όργανα έπαιζαν για να χορέψουμε τις μέρες της Αποκρίας. Υπήρξες άνθρωπος με σπάνιες ευαισθησίες, μοναδικός.
Ο Θεός να σε αναπαύσει.
Ελένη Αναγνώστου