Μάνα νηπίου του 7ου νηπιαγωγείου: " Οι street artists που θα ζωγραφίσουν στους τοίχους έχουν συναίσθηση των ηλικιών των θεατών τους;"

Μια άλλη διάσταση στο ζήτημα των γκράφιτι δίνει μια μάνα νηπίου του 7ου νηπιαγωγείου Νάουσας, στο οποίο, παρά τις αρκετές αντιδράσεις γονέων και εκπαιδευτικών, με την άδεια της ΚΕΠΑΠ και του δήμου Νάουσας, θα γίνει ένας γιγάντιος ζωγραφικός τοίχος. Παραθέτουμε την επιστολή της και είμαστε ανοικτοί σε όποια αντίθετη άποψη και θέση. Το ζήτημα δεν αφορά φυσικά τα νεαρά παιδιά που ασχολούνται με τα γκράφιτι ( και ευγενικότατα είναι και άψογοι καλλιτέχνες) αλλά τη δημοτική αρχή, η οποία έδωσε άδεια, χωρίς να έχει καν την έγκριση του δημοτικού συμβουλίου. Αλήθεια, γιατί δεν αποφασίζει ο κ.δήμαρχος να κάνει γκράφιτι στο έτσι κι αλλιώς ακαλαίσθητο δημαρχείο; Περιμένουμε μιαν απάντηση από τον

ίδιο. Αξίζει και πάλι να υπενθυμίσουμε ότι το έργο των παιδιών θα έχει θέμα το δρώμενο της Νάουσας. Από μας καλή επιτυχία, αλλά να γνωρίζουν ότι καλλιτεχνίες με το...στανιό δεν γίνονται, τουλάχιστον όχι όσο αντιδρούν γονείς και δάσκαλοι. Διαβάστε την επιστολή της κυρίας με την υπενθύμιση ότι το γκράφιτι της φωτογραφίας το αλιεύσαμε από το διαδίκτυο. 

Θόδωρος Ελευθεριάδης

"Με αφορμή το θέμα των γκράφιτι στους αύλειους τοίχους του 7ου δημοτικού σχολείου θα ήθελα να κάνω κάποια σχόλια. Κάποιοι αποφάσισαν να ζωγραφίσουν τους τοίχους του σχολείου της κόρης μου με γκράφιτι. Δηλαδή, θα προβάλουν πάνω στο παιδί μου, σε καθημερινή βάση, τη δική τους αισθητική. Η οποία μπορεί να είναι και εξαιρετική, αλλά δεν είμαι καθόλου σίγουρη ότι είναι για ένα 5χρονο, όπως είναι η κόρη μου. Δεν υπήρξε προσχέδιο των γκράφιτι, να δουν οι γονείς περί τίνος πρόκειται. Και να δώσουν ή να αρνηθούν να δώσουν τη συγκατάθεσή τους, ενημερωμένοι. Υπήρξαν οι διαβεβαιώσεις των καλλιτεχνών ότι θα είναι τέχνη. Αρκεί αυτό;  Επιλέχτηκε το 7ο δημοτικό λόγω της θέσης του, ως πειραματόζωο, γιατί είναι κοντά στην πλατεία και έχει πολλούς τοίχους. Και οι διαβεβαιώσεις των υπευθύνων και μη "αν δεν σας αρέσει το τελικό αποτέλεσμα θα το ξαναβάψουμε άσπρο" εμένα δεν με καλύπτουν. Δεν μιλάμε για ένα απλό κτίριο, μιλάμε για ένα σχολείο. Οι street artists που θα ζωγραφίσουν στους τοίχους έχουν συναίσθηση των ηλικιών των θεατών τους; Ξέρουν ότι όταν τελειώσει ο πραγματικός χρόνος της δημιουργίας, τα έργα τους θα τα βλέπουν κάθε μέρα, για 8 ώρες, παιδιά από 5 μέχρι 12 χρονών; Η κόρη μου όλη μέρα ασχολείται με νεράιδες, ζωάκια, ένα φανταστικό ροζ κόσμο. Πώς θα βρεθεί ξαφνικά στο γκράφιτι; Και σε ποιο γκράφιτι;  Και σαν υστερόγραφο, θα ήθελα να ξεκαθαρίσω ότι δεν είμαι κατά των γκράφιτι. Έχω πάει τα παιδιά μου στην Αθήνα να δουν street artists, παρακολουθήσαμε live στο Άλσος Βείκου καλλιτέχνες να δημιουργούν γκράφιτι σε πάνελ στο πλαίσιο μιας  γιορτής. Τα παιδιά μου, αν και μικρά, το χάρηκαν, παρότι δεν κατάλαβαν το τελικό αποτέλεσμα. Και δεν μπήκα στη διαδικασία να εξηγήσω το τελικό αποτέλεσμα γιατί θεωρώ ότι δεν είναι της ηλικίας τους. Και σίγουρα δεν θα έπαιρνα ένα από αυτά τα πάνελ με τα γκράφιτι στο σπίτι μου, να το κρεμάσω στο σαλόνι μου, να το βλέπουν τα παιδιά μου κάθε μέρα".