«Χρόνοι 100. Γερά θεμελιωμένο … της ψυχής το πανηγύρι». Video με όλη την υπέροχη παράσταση των παιδιών του 7ου δημοτικού Νάουσας!Φωτορεπορτάζ

«Του σκουλειό μας ήταν του Πρώτου του Δημοτικό στουν Αγιά-Μηνά. Είχιν πολύ τρανή αυλή. Πιλαλούσαμι παίζοντας την απούμα, τα σέγκια, τις φούρλις, τη σκλέντζα και απιτούσαμι περιστέργια που ταφκιανάμι μι χαρτί. Εφκιάναμι νταϊμά στην αυλή, γυμναστική κι τα κουρίτσια έπιζαν τα σκλαβάκια, πιρνάει η μέλισσα, του τζις ή τα στάμπινα κι του τριώδι. Στου υπόγειου είχαμε τρανή βιβλιοθήκη μι πουλλά βιβλία και αργαστήρι για χειρουτεχνία. Εφκιανάμι ξυλουργική πηλουπλαστική μι πηλόν απ΄τα Τρία Πλατάνια. Κάθι  Σάββατου απόγιουμα είχαμι μι μνιά δραχμή κινηματόγραφουν στου διάδρομου. Είχαμι κι ιργαστήριου φυσικής χημείας μι ακριβά ιργαλεία που τα τ΄άστειλαν οι Νιαουστιανοί της Αμερικής».

Η παράσταση για τα 100χρονα του 1^ου δημοτικού σχολείου, το βράδυ της Τετάρτης στο δημοτικό θέατρο της Νάουσας, υπέροχη, γεμάτη νοσταλγίες για όλους εμάς που περάσαμε από τα θρανία του. Ξύλινα θρανία μονοκόμματα δοκίμασε και η γενιά μου. Εγώ, η Λύδα, η Μαρία, η
Κατερίνα, ο Σοφοκλής και τα άλλα παιδιά, απόφοιτοι της τάξης του 1977-78. Σκορπίσαμε πλέον. Άλλοι Αθήνα, άλλοι Σαλονίκη, παντρεμένοι, παιδιά, υποχρεώσεις, καθημερινότητα. Με γύρισαν πίσω τα σημερινά παιδιά του 1^ου δημοτικού σχολείου με την ΥΠΕΡΟΧΗ παράστασή τους. Στα δικά μας παιχνίδια στον αυλόγυρο του 1^ου. Το είπα πολλές φορές. Στους γονείς μου χρωστάω το ζην, μα στους δασκάλους μου το ευ ζην. Στην κ. Ευανθία, που μας πήρε από την 1^η τάξη, μέχρι την 5^η. Σε όλους τους καθηγητές στο γυμνάσιο και το λύκειο. Να μου επιτρέψουν όμως να χαιρετίσω στο πρόσωπό τους, τον δάσκαλο μου. Μανώλης Βαλσαμίδης. Ότι πιο φιλελεύθερα ανήσυχο παιδαγωγικά δημιούργησε ο Θεός. Να τον έχει λοιπόν καλά ο Κύριος να συνεχίσει να ερευνά και να προσφέρει στον τόπο του. Συγχαρητήρια στους δασκάλους που δημιούργησαν την παράσταση της Τετάρτης. Στο πρόσωπο  του Σάκη  Δόδη, ας απολάβουν  τα εύσημα όλοι τους. Μα πρωταγωνιστές κύριοι και να μου επιτρέψει ο φίλος μου ο Συμεωνίδης με τα δελτία τύπου του δήμου, ήταν τα παιδιά. Ο Κωστής Θεοδοσιάδης, η  Στεφανία Μάη, η Άντα Μιφτάρι, η Ευγενία Βασιλειάδου, ο Γιωργής Καρακώστας, ο Παναγιώτης Διαμάντης, ο Γιώργος Θανασούλης, η Ευγενία Τζιούκλη. Ο Χρηστάκος Τσιακίρης, η Φανή Καρανάτσιου, η Θεοδώρα Φειδάντση, ο Γιάννης Μιχαλόπουλος, ο Δημήτρης Μαυρογιώργος,η Μαρία Φαλιά, η Φωτεινή Φαρμάκη, η Ελευθερία Ζέφειρου, η Αθηνά Δάφνα και όλα τα παιδιά του χορού, μαζί φυσικά με τη χορωδία των ιεροψαλτών του Αγιά-Μηνά και τον φίλο μου, δραστήριο, πρόεδρο της δημοτικής κοινότητας Νάουσας ( δήμαρχο τον αποκαλώ πειράζοντας τον, καλομελέτα κι έρχεται!!!) Θωμά Τσουκαλά.  Η παράσταση είχε  τέσσερεις σκηνές. Η πρώτη περιλάμβανε την ανάγκη της παιδείας, τη θεμελίωση, την αποπεράτωση, τα πρώτα δύσκολα χρόνια. Η δεύτερη τις αναμνήσεις των πρώτων χρόνων και τις θύμησες των Χριστουγέννων. Η Τρίτη τον πόλεμο, την κατοχή, την πείνα, την πυρκαγιά και την ειρήνη. Η τέταρτη τα μεταπολεμικά χρόνια, τις πρωτοχρονιάτικες μνήμες και τα Φώτα, τις δύσκολες συνθήκες  και τη δεκαετία του 60-70. Η Πέμπτη σκηνή αφιερωμένη στα σημερινά χρόνια και τις σκέψεις , τους προβληματισμούς και τις ελπίδες των μαθητών μας. Συντελεστές κ ι αυτοί στην παράσταση το κλαρίνι και το νταούλι των Ψαθάδων, ο αειθαλής Νίκος Σπάρτσης και ο Μανώλης ΔΑΣΚΑΛΟΣ Βαλσαμίδης. Να τους έχει όλους ο Θεός καλά. Και τα σημερινά πιτσιρίκα να αξιωθούν να ζήσουν και τα 150χρονα και τα παιδιά τους τα 200χρονα του 1^ου δημοτικού σκουλειού του Αγιά-Μηνά. Του σχολείου μου. Δείτε το video με ΟΛΗ την παράσταση και τις ομιλίες, διάρκειας 1 ώρας και 30 λεπτών και πλούσιο φωτορεπορτάζ

Θόδωρος Ελευθεριάδης