Τη συνάντησα, όταν χτύπησε το κουδούνι της εξώπορτας μου. Ζητώντας ή καλύτερα ρουφώντας πληροφορίες για το ρεπορτάζ που θέλει να κάνει για περιοδικό του εξωτερικού, αναφορικά με την ανεργία και την αποβιομηχάνισης. Ανδρονίκη Χριστοδούλου. Η Θεσσαλονικιά επαγγελματίας φωτογράφος που μένει μόνιμα πλέον στο Τόκιο; "Γιατί;" τη ρώτησα στο ταξίδι που μαζί κάναμε, δείχνοντας της τα κουφάρια της βιομηχανικής Νάουσας, που χάσκουν πλέον ως κρανία ξεδοντιασμένα , στο κορμί μιας πόλης, που από τους κήπους του Μίδα, μετακόμισε βαθιά στην έρημο της Σαχάρα. "Είναι καλύτερο το περιβάλλον εκεί, οι άνθρωποι πολιτισμένοι, αγαπούν τη γειτονιά τους, είναι ευγενικοί".Φωτογραφία σπούδασε η Ανδρονίκη. Μα ο τρόπος που αναζητά την πληροφορία , μέσα από μια περιήγηση στους δρόμους της Νάουσας, άκρως επαγγελματικά δημοσιογραφικός. Από το δημαρχείο, στο Εργατικό Κέντρο, στα μπαράκια της πόλης . "Μου είπαν ότι στον 'Σείριο' μαζεύονται άνεργοι, το ίδιο συμβαίνει και στο Asist και έχουν πετύχει μειωμένες τιμές". Πήγαμε στη βόλτα. Φωνές, αντιγνωμίες, θεωρίες πολλές περί ανάπτυξης. Ανέργους δεν βρήκαμε. Και αυτούς που αναζητούσε στο τηλέφωνο, πολλές αρνήσεις. Αρνητισμός και παντογνωσία. Αυτό μένει πλέον στις...δεξαμενές σκέψεις της Νάουσας. Η Ανδρονίκη θαρρώ έφυγε ευχαριστημένη. Η ιστορία της Νάουσας, δεμένη στα λόγια, τις λέξεις, τα ρήματα και τους καημούς που μάζεψε, ντυμένη με σκηνές από το φωτογραφικό της πορτοφόλι.Να είναι καλά. Με δίδαξε πως είναι να κάνεις ρεπορτάζ. Κάποιοι στην πόλη το απαιτούν καθισμένοι στις sato πολυθρόνες των γραφείων τους. Η Ανδρονίκη όχι. Είμαι σίγουρος ότι θα δούμε το αφιέρωμά της σύντομα σε κάποιο ευρωπαϊκό περιοδικό. Ίσως και στην Ιαπωνία. Δουλειά της Ανδρονίκης ( επίσημος φωτογράφος του "Αθήνα 2004", συνεργάτιδα του 'Έψιλον" και της "Καθημερινής", των Times, του Guardian, και πολλών μεγάλων περιοδικών και εφημερίδων του κόσμο), μπορείτε να δείτε στο www.androniki.com. Εις το επανιδείν φιλαράκι.
Θόδωρος Ελευθεριάδης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου