ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ. Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ Η ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ ΤΙΜΑ ΣΗΜΕΡΑ ΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΡΑ ΚΑΙ ΙΣΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΜΑΣ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΑΣΚΗΤΕΥΣΕ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΠΡΟΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΒΕΡΟΙΑΣ.

Εὔκοσμος ὤφθης κόσμος, ὦ Κοσμᾶ μάκαρ, Κόσμον λόγοις σοῖς αἵμασι τ᾽ αγλαΐσας.

Τη μνήμη του Αγίου Ισαποστόλου και Οσιομάρτυρος Κοσμά του Αιτωλού τιμά σήμερα  η Ορθοδοξία και η Ρωμιοσύνη. Σαν σήμερα, στις 24 Αυγούστου του 1779, ο Άγιος, αφού βασανίστηκε φρικτά, απαγχονίστηκε  από τους τουρκαλβανούς στο Κολικόντασι της Βορείου Ηπείρου. Γνωστός για τον παιδευτικό και προφητικό του λόγο, δίδαξε Θεό και γράμματα στους σκλαβωμένους Ρωμιούς. Για ένα διάστημα ασκήτεψε και στον Πρόδρομο της Σκήτης Βεροίας, του οποίου ο σημερινός Ηγούμενος παπά Πορφύρης, πρέπει να αισθάνεται ιδιαίτερα ευτυχισμένος για τους 13 Αγίους που ευλόγησαν το Μοναστήρι και τη Σκήτη του. Συγκλονιστικός ο   λόγος που κύρηξε κάποτε είπε στους κατοίκους κάποιου χωριού: «Ήρθα στο χωριό σας και σας κήρυξα. Δίκαιο είναι λοιπόν να με πληρώσετε για τον κόπο μου. Με χρήματα μήπως; Τι να τα κάνω; Η πληρωμή η δική μου είναι να βάλετε τα λόγια του Θεού στην καρδιά σας, για να κερδίσετε την αιώνια ζωή». Γράφω τούτο το σημείωμα σήμερα με την πικρή ανάμνηση της...

πρωινής αναφοράς του  θεατρικού συγγραφέα κ. Αποστόλου σε πρωινή εκπομπή τοπικού ραδιοφώνου. "Σήμερα οι Έλληνες δεν πιστεύουν ούτε σε Θεό, ούτε σε διάβολο". Αλήθεια αν ζούσε σήμερα ο Πατροκοσμάς και έβλεπε  την απόλυτη προσπάθεια κακοποίησης των ιερών και των οσίων της φυλής ( αυτή είναι η προσπάθεια "πετυχημένων" παραστάσεων και όχι φυσικά οι άνθρωποι) δεν θα αντιδρούσε στον συγκρητισμό και στην χυδαιότητα; Διαβάστε το βίο του, μέσα από το συναξάρι του, με την ελπίδα κάποια στιγμή οι Έλληνες να ξεφύγουν από το σημερινό ραγιαδισμό της υποταγής στον θολοκουλτουριαρισμό και να ομολογήσουν τον Τριαδικό Θεό, όπως τον μολόγησε ο Πατροκοσμάς.Κλείνω με μια επισήμανση. Δεν ξέρω αν τελικά η χυδαιότητα μιας παράστασης που πραγματεύεται τη σημερινή ζωή του τόπου, έμπαινε από την θεατρική πένα όχι στον τόπο ενός μοναστηριού, αλλά στο σπίτι του συγγραφέα. Και στη θέση των "ηρώων" του έμπαινε η μάνα του, η γυναίκα του, τα παιδιά του. Θα δεχόταν άραγε ο ίδιος την ελευθερία της ..έκφρασης, του "καλλιτέχνη";

Θόδωρος Ελευθεριάδης

Ο Άγιος Κοσμάς υπήρξε φωτοφόρος απόστολος του Ευαγγελίου, στα μαύρα χρόνια της τουρκικής σκλαβιάς. Η Εκκλησία του Χριστού, για να τιμήσει τον αγώνα και την προσφορά του, τον ονόμασε Ισαπόστολο.Ο Άγιος Κοσμάς γεννήθηκε στο χωριό Ταξιάρχης της επαρχίας Αποκούρου που βρίσκεται κοντά στο χωριό Μεγάλο Δένδρο Ναυπακτίας, το 1714 μ.Χ., από γονείς ευσεβείς, που τον ανέθρεψαν εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου. Είκοσι χρονών μετέβη στο Άγιο Όρος, για να σπουδάσει στο εκεί νεοσύστατο σχολείο του Βατοπεδίου. Ο Ο Άγιος Κοσμάς, ονομαζόταν αρχικά Κωνσταντίνος και μετά την αποφοίτηση του, πήγε στη Μονή Φιλόθεου, όπου έγινε μοναχός και κατόπιν Ιερομόναχος και έλαβε το όνομα Κοσμάς.Ο Άγιος γνωρίζοντας ότι το Έθνος κινδύνευε, δεν ησύχαζε και φλεγόταν νύχτα-μέρα από τον πόθο να βγει και να διδάξει στους σκλαβωμένους Έλληνες τα Άγια Γράμματα. Όμως, θεωρούσε τον εαυτό του ταπεινό και αδύνατο να επωμισθεί τέτοιο φορτίο. Με θεία αποκάλυψη, πήγε στην Κωνσταντινούπολη, όπου συνάντησε τον αδελφό του Χρύσανθο, που ήταν δάσκαλος. Αυτός του έκανε μερικά μαθήματα ρητορικής, που θα βοηθούσαν τον Κοσμά στο κήρυγμα. Έπειτα, αφού πήρε την άδεια του Πατριάρχη Σεραφείμ, όργωσε στην κυριολεξία την Ελλάδα, διδάσκοντας στους «ραγιάδες» το λόγο του Θεού.Έτσι, ο Άγιος Κοσμάς, αρχικά κήρυξε στην Κωνσταντινούπολη και στην συνέχεια μετέβη στην Αιτωλοακαρνανία. Με νέα άδεια περιήλθε τα Δωδεκάνησα και το Άγιο Όρος. Ακολούθως περιόδευσε στην Θεσσαλονίκη, Βέροια, σε ολόκληρη την Μακεδονία, έφθασε στην Χειμάρα, επέστρεψε στην Νότιο Ήπειρο και από εκεί κατέληξε στη Λευκάδα και την Κεφαλληνία. Πήγε ακόμη στη Ζάκυνθο, Κέρκυρα και ξανά στην Βόρειο Ήπειρο.Απ' οπού περνούσε, έκτιζε σχολεία, εκκλησίες, και πλήθος λαού συνέρεε και «ρουφούσε» το «νέκταρ» της αγίας διδασκαλίας του.Τελικά, ο φθόνος των Εβραίων, σε συνεργασία με τους Τούρκους, είχε σαν αποτέλεσμα τον απαγχονισμό του Αγίου στο Κολικόντασι, στα χώματα της Βορείου Ηπείρου το 1779 μ.Χ.