Η εικόνα στο παρτέρι δίπλα σε φανάρια, στην έξοδο της Θεσσαλονίκης από την παλιά εθνική οδό προς Βέροια, τραγική. Σταματάς στο φανάρι, αναμένεις συνήθως εκνευρισμένος, ρίχνεις μια γύρα στο σαλόνι του αυτοκινήτου. ‘Τι έχω να πετάξω τώρα που σταμάτησα;’ αναρωτιέσαι βιαστικά μην σε πιάσει το πράσινο. Ό,τι εύκαιρο βρεις...
το πετάς μαζί με τα άλλα στο παρτέρι, για να μην παραπονιούνται. Άδεια πακέτα, μπουκάλια πλαστικά και γυάλινα, σακούλες, μισοφαγωμένα σάντουιτς, τα πάντα. Κι αν σε προλάβει το φανάρι, σιγά το πρόβλημα. Ό,τι δεν πρόλαβες να πετάξεις, το πετάς εν κινήσει! Σάματις υπάρξει περίπτωση να σε δει κάποιος και να σε τιμωρήσει; Εδώ είναι Ελλάδα, δεν είναι παίξε-γέλασε…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου