«Κυριαρχεί μέσα μας η αγανάκτηση για τη μεταχείριση που επεφύλαξαν στην Ελλάδα οι δήθεν σύμμαχοι της, για τον κυνισμό της Ουάσιγκτον, που, αφού μετέβαλε τη χώρα μας σε στρατιωτική βάση για την εξυπηρέτηση των στρατιωτικών και οικονομικών της συμφερόντων στην Ανατολική Μεσόγειο, προγραμμάτισε τη σφαγή στην Κύπρο, τη διχοτόμηση και την εθνική μας μείωση... Ο λαός έχει συναγάγει τα συμπεράσματά του. Η προσχώρηση της Ελλάδας στη συμμαχία του ΝΑΤΟ και η εξάρτησή της από τις ΗΠΑ όχι μόνο δεν αποτέλεσαν εγγύηση της εδαφικής μας ακεραιότητας αλλά το αντίθετο, αποτέλεσαν τον ακρογωνιαίο λίθο του διαμελισμού της Κύπρου και της μεγάλης μας εθνικής περιπέτειας... Οδήγησαν τελικά
στο ξεπούλημα της πατρίδας μας στο μονοπωλιακό κατεστημένο της Αμερικής και της Δυτικής Ευρώπης... Η ρίζα...
της εθνικής μας κακοδαιμονίας ήταν και είναι η εξάρτηση της χώρας μας... Πρέπει να θέσουμε τέρμα στην εξάρτησή μας από το Πεντάγωνο των ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ. Πρέπει να σπάσουμε τα δεσμά που χάλκευσε ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός στα πλαίσια της Ατλαντικής Συμμαχίας».
( Ανδρέας Παπανδρέου κατά την επιστροφή του στην Ελλάδα τον Αύγουστο το 1974)
Η Τρίτη Άλωση της Πόλης συντελέστηκε για τη Ρωμιοσύνη και τον Ελληνισμό στις 20 του Ιούλη του 1974.
Αποφράδα ημέρα, ίδια και απαράλλαχτη με την αυγουστιάτικη καταστροφή του ελληνισμού της Μικράς Ασίας το 1922. Κι αν τότε η περιπόθητη κάθαρση επήλθε με την δίκη των «έξι», ο φάκελος με το τεράστιο εθνικό έγκλημα της Κύπρου , αλλά και τις ευθύνες πολιτικών προσώπων που για λόγους του περιβόητου εθνικού απορρήτου ουδέποτε άνοιξε.
Η προσπάθεια του 1988 πέρασε με επιδερμικά αποτελέσματα, αφού ουδέποτε ήρθαν στη Βουλή των Ελλήνων για δημόσια συζήτηση τα συμπεράσματα της επιτροπής.
Ουδέποτε ο Ελληνικός λαός πληροφορήθηκε για το από πού εκπορεύτηκε το προδοτικό πραξικόπημα εναντίον του Μακαρίου την 15η Ιούλη του ΄74 που οδήγησε στην Τουρκική εισβολή του Αττίλα.
Ουδέποτε ασκήθηκε δίωξη για όλους αυτούς –πέραν των χουντικών- που υπό τις ευλογίες του «φίλου» Κίσινγκερ ως προϊσταμένου του Αμερικάνικου και Βρετανικού ιμπεριαλισμού, παρέδωσε το 40% της μεγαλονήσου στην Τουρκική κατοχή με 2.850 νεκρούς 1.600 αγνοούμενους και 200.000 πρόσφυγες.
Ουδέποτε μάθαμε για το ρόλο της CIA σε τούτη την τραγωδία.
Αντί να τους ευχαριστούμε λοιπόν, καλό θα ήταν η σημερινή κυβέρνηση να δώσει τα στοιχεία στη δημοσιότητα.
Ουτοπικό φαντάζει βέβαια.
Γιατί τότε θα η δίκη των έξι και το Γουδί θα φάνταζε μικρή στα αποσπάσματα που έπρεπε να στηθούν για όλους αυτούς που πρόδωσαν για μια ακόμη φορά την Ελλάδα.
Εύτοπο θα ήταν αν υπήρχε το σθένος να εκδοθεί ένταλμα σύλληψης εναντίον ων φυσικών αυτουργών που κατάστρεψαν, για μια ακόμη φορά, τον Ελληνισμό τον Ιούλη και τον Αύγουστο του 1974, με τους δύο « Αττίλες».
Μνημόσυνο για τους νεκρούς και τους αγνοούμενους η έκδοση από την ελληνική κυβέρνηση εντάλματος σύλληψης για εγκλήματα πολέμου για τον Χένρι Κίσιγκερ, αυτό τον παγκόσμιο δολοφόνο που μακέλεψε την Κύπρο, την Χιλή, το Βιετνάμ.
Ο Χένρι Κίσιγκερ είναι εγκληματίας πολέμου στο ίδιο και χειρότερο επίπεδο με τους Ναζιστές εγκληματίες που εκτελέστηκαν στη Νυρεμβέργη.
Υ.Γ.: Ουδέποτε κατενόησα το πώς και το γιατί ο μακαρίτης Φαίδων Γκιζίκης, ο χουντικός πρόεδρος της Δημοκρατίας, δεν παραπέμφθηκε και ο ίδιος μαζί με τους υπόλοιπους στην περιβόητη δίκη της χούντας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου