Παιδούλα ήταν, μόλις έβγαινε από την εφηβεία της, η κ. Ευθυμία Μήτα εκείνο το σκληρό φθινόπωρο του 1961, όταν οι πέτρες των παρακρατικών έπεφταν βροχή στο κινηματοθέατρο «Αγγέλικα» της Νάουσας, διακόπτοντας τη συναυλία του Μίκη «Η απογευματινή συναυλία τελείωσε. Και ξεκίνησε η βραδινή. Και τότε άρχισαν να πέφτουν από την ανοικτή οροφή πέτρες. Θηριώδεις πέτρες. Ήταν ευτύχημα που γλιτώσαμε από το θάνατο. Στο «μέρα Μαγιού μου μίσεψες» ήταν ανατριχίλα. Ο θάνατος φαίνονταν στην ατμόσφαιρα. Έσπασαν όλα τα όργανα της ορχήστρας και όλος ο κόσμος έπεσε κάτω» μας εξιστόρησε ο μεγάλος μας εθνικός συνθέτης. Εκεί και η Ευθυμία. Που και σήμερα στα 70α της διατηρεί αυτή τη μοναδική απειθαρχία και αποκοτιά , απότοκο της Ρωμιοσύνης, που πάλι πετιέται απ΄ την αρχή και αντριεύει και θεριεύει σε τούτους τους δύσκολους καιρούς για το λαό μας. Η κυρία Ευθυμία Μήττα, 50 χρόνια μετά είχε την ευκαιρία να τραγουδήσει μαζί με το Μίκη το «Μέρα Μαγιού», που δεν κατάφερει να ολοκληρώσει τότε. Συγκινητικές στιγμές
προσέφερε η συνάντησή τους. Και ο Μίκης δάκρυσε, το ίδιο με την Ευθυμία. Θύμισες από τη νεολαία «Λαμπράκη», τότε που τα πάντα έπνιγε μια δύσοσμη φοβέρα εθνοδιχαστικής κατάπτωσης, θύμισες από την ανθοδέσμη που του προσέφερε η Ευθυμία στα εγκαίνια των γραφείων της νεολαίας στη Νάουσα το 1963. Η Ευθυμία Μήτα πενήντα χρόνια μετά δεν ξεχνά τους αγώνες του λαού μας. «Οι ίδιοι αγώνες, τότε και τώρα» μας εκμυστηρεύτηκε. «Οι Έλληνες πρέπει να αγωνιστούν ξανά για τα ιδανικά και τις αξίες μας». Δείτε το video με τα όσα συγκινητικά μας είπε η κ. Ευθυμία. Μνήμες εφιαλτικές από το παρακράτος των πέτρινων χρόνων. Θύμισες φρικτές από τη χούντα και το πιστόλι που τις πρότεινε ο αξιωματικός χωροφυλακής στη Νάουσα, όταν η ίδια, με το μωρό της στην αγκαλιά, «τόλμησε» να προστατέψει τον αδερφό της Κώστα, που συλλαμβάνονταν «διότι δεν συνεμορφώθη προς τας υποδείξεις» Το μολογώ. Με συνεπήρε η αγωνιστική της ρώμη. Μακάρι να την έμοιαζαν οι σημερινές Ναουσαίες. Οι σημερινές Ελληνίδες. Να είσαι καλά Ευθυμία μου. Και εσύ, τα παιδιά και τα εγγόνια σου. Και να συνεχίσεις να κουβαλάς την ίδια ιερή τρέλα για τα εθνικά μας ιδανικά και τις πανανθρώπινες αξίες. Τα μπουκέτα από τα τριαντάφυλλα σου το 1963 , είναι σύμβολο αγώνα πλέον στις καρδιές των αγανακτισμένων στις πλατείες της χώρας . «Αμερικανοκρατία τότε, αμερικανοκρατία και τώρα σε χειρότερη μορφή» μας είπε ο Μίκης.
προσέφερε η συνάντησή τους. Και ο Μίκης δάκρυσε, το ίδιο με την Ευθυμία. Θύμισες από τη νεολαία «Λαμπράκη», τότε που τα πάντα έπνιγε μια δύσοσμη φοβέρα εθνοδιχαστικής κατάπτωσης, θύμισες από την ανθοδέσμη που του προσέφερε η Ευθυμία στα εγκαίνια των γραφείων της νεολαίας στη Νάουσα το 1963. Η Ευθυμία Μήτα πενήντα χρόνια μετά δεν ξεχνά τους αγώνες του λαού μας. «Οι ίδιοι αγώνες, τότε και τώρα» μας εκμυστηρεύτηκε. «Οι Έλληνες πρέπει να αγωνιστούν ξανά για τα ιδανικά και τις αξίες μας». Δείτε το video με τα όσα συγκινητικά μας είπε η κ. Ευθυμία. Μνήμες εφιαλτικές από το παρακράτος των πέτρινων χρόνων. Θύμισες φρικτές από τη χούντα και το πιστόλι που τις πρότεινε ο αξιωματικός χωροφυλακής στη Νάουσα, όταν η ίδια, με το μωρό της στην αγκαλιά, «τόλμησε» να προστατέψει τον αδερφό της Κώστα, που συλλαμβάνονταν «διότι δεν συνεμορφώθη προς τας υποδείξεις» Το μολογώ. Με συνεπήρε η αγωνιστική της ρώμη. Μακάρι να την έμοιαζαν οι σημερινές Ναουσαίες. Οι σημερινές Ελληνίδες. Να είσαι καλά Ευθυμία μου. Και εσύ, τα παιδιά και τα εγγόνια σου. Και να συνεχίσεις να κουβαλάς την ίδια ιερή τρέλα για τα εθνικά μας ιδανικά και τις πανανθρώπινες αξίες. Τα μπουκέτα από τα τριαντάφυλλα σου το 1963 , είναι σύμβολο αγώνα πλέον στις καρδιές των αγανακτισμένων στις πλατείες της χώρας . «Αμερικανοκρατία τότε, αμερικανοκρατία και τώρα σε χειρότερη μορφή» μας είπε ο Μίκης.
Για τη συνέντευξη. Θόδωρος Ελευθεριάδης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου