Θετικό πρόσημο εμφάνισε στο κλείσιμο του ‘Καποδίστρια’ ο δήμος Ειρηνούπολης. Κοντά 100.000 ευρώ ‘ταμείο’. Έχει διπλούς ΚΑΠ λόγω της εθελούσιας συνένωσης, όπως ειπώθηκε. Κι αυτή είναι η αλήθεια.
Ήταν η περίοδος πριν το νομοσχέδιο Καποδίστρια περίοδος. Μόνον ο Μιχάλης Χαλκίδης στο Μελίκη και ο Παύλος Φωτιάδης στην Ειρηνούπολη εμφάνισαν όραμα, έκαναν εθελούσια συνένωση 5-6 χωριών και κέρδισαν διπλά χρήματα, διπλά έργα. Οι υπόλοιποι κοιμόμασταν τον ύπνο της αυτοδιοικητικής μοναξιάς και της ματαιοδοξίας μας. Στη συνέχεια, το πράγμα φαινόταν ότι...
πήγαινε προς τις αναγκαστικές συνενώσεις. Αλλά ακόμη και τότε δεν προνοήσαμε. Αδρανήσαμε. Χάσαμε την ευκαιρία. Νάουσα, Βέροια, Αλεξάνδρεια. Όλοι μας. Παρά το ότι είχαμε το φωτεινό παράδειγμα των ‘μικρών’ αλλά απείρως πιο έξυπνων.Κι έτσι φτάσαμε στο σήμερα. Με αναγκαστικές συνενώσεις επάνω στις παλαιότερες αναγκαστικές συνενώσεις. Που ανάγκασαν δήμους νοικοκυρεμένους και προνοητικούς να ακολουθούν στον οικονομικό κατήφορο δήμους της παθογένειας, των δανείων και των απευθείας αναθέσεων.
Δυστυχώς, αυτά συμβαίνουν πάντα στην πολιτική όταν στο νου μας δεν χωρά το μέλλον, παρά μόνο το παρόν των εντυπώσεων, των προσωπικών συγκρούσεων και φιλοδοξιών, ενίοτε και των έργων βιτρίνας. Κι όσο έτσι λειτουργούμε, τόσο θα χάνουμε ευκαιρίες. Κι όσο θα χάνουμε ευκαιρίες, τόσο θα εμμένουμε στην παθογένειά μας. Φαύλος κύκλος δηλαδή, επειδή απλώς δεν είδαμε το μέλλον δίπλα μας: στη ‘μικρή’ Μελίκη και τη ‘μικρή’ Ειρηνούπολη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου